لالیگا| درخشش الکساندر سورلوث در بازگشت اتلتیکو مادرید

به گزارش مجله خبری نگار، با وجود گل زودهنگام خوفره کارراس، اتلتیکو مادرید به لطف الکساندر سورلوث (که دو گل به ثمر رساند) بازی را مقابل اسپانیول تغییر داد. آنتوان گریزمان و الکس بائنا نیز در سطح بسیار خوبی بازی کردند و این پیروزی را برای روخی‌بلانکوس به یک پیروزی بسیار ضروری تبدیل کردند.

با وجود عملکرد خوب در بیشتر دقایق بازی، اتلتیکو مادرید برای صعود به مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا باید سخت تلاش کند. دلیل این امر این است که آنها در اولین بازی پلی‌آف خود که با فراز و نشیب‌های احساسی همراه بود، تنها توانستند به تساوی برسند و در کلوب بروژ نتوانستند به پیروزی برسند. با این وجود، آنها مطمئن هستند که در مقابل هواداران خود، جایگاه خود را در مرحله بعدی تثبیت خواهند کرد.

در همین حال، فصل برای دیگو پابلو سیمئونه ادامه دارد، کسی که می‌داند بی‌ثباتی در این فصل عادی بوده است. تیم او عملکرد‌های فوق‌العاده‌ای مقابل رئال مادرید (در لالیگا)، رئال بتیس و اف سی بارسلونا ارائه داده و در کوپا دل ری نیز دو پیروزی قاطع مقابل هر دو تیم به دست آورده است. در این تورنمنت حذفی، حداقل در حال حاضر، اتلتیکو مادرید بخت اصلی قهرمانی است.

با این اوصاف، در مورد بازی شنبه شب، من از اهمیت بازیابی فرم خود در لالیگا آگاه بودم. بنابراین، امیدوار بودم که نقطه عطفی بسیار مورد نیاز در مقابل اسپانیولی که هنوز بهترین فرم خود را در سال ۲۰۲۶ پیدا نکرده است، رقم بخورد. به طور خاص در مورد پروژه تحت رهبری مانولو گونزالس، رویای بازگشت به مسیر پیروزی و حفظ جایگاهمان در مسابقات اروپایی را در سر داشتم.

اتلتیکو مادرید لبخندش را پس می‌گیرد.

بازی به لطف فقدان استحکام دفاعی اتلتیکو، برای تیم کاتالان فوق‌العاده آغاز شد. این شکنندگی دفاعی جمعی به خوفره کارراس اجازه داد تا از بی‌نظمی تیم میزبان نهایت استفاده را ببرد. با وجود این عقب‌نشینی، اتلتیکو یک گام تعیین‌کننده به جلو برداشت و تقریباً کاملاً بر بازی مسلط شد و ریتم بازی را دیکته کرد. این امر عمدتاً به دلیل عملکرد فوق‌العاده آنتوان گریزمان بود که در چندین موقعیت به طور مؤثر با الکس بائنا همکاری کرد و ثابت کرد که شریک ایده‌آلی برای این فرانسوی است.

الکساندر سورلوث تمام تلاش خود را برای مهار مدافعان میانی حریف انجام داد و با تبدیل پاس گل مارکوس یورنته، بازی را به تساوی کشاند. سپس، در یک حرکت تیمی عالی، اتلتیکو تقریباً توسط آدمولا لوکمنِ پویا به گل برتری رسید. گریزمان، بازیکنی که مهارنشدنی بود، همچنان با تسلط بی‌نظیرش بر تمام جنبه‌های بازی، تفاوت را رقم می‌زند. مارک پوبیل همچنان بی‌نقص عمل می‌کند، در حالی که مارکو دمیتروویچ، بائنا و آنتوان را مهار می‌کند. جانی کاردوسو نیز نشانه‌هایی از امیدواری را در خط میانی نشان می‌داد.

درست است که دوره اولیه حضور رئال مادرید در زمین، تردید‌هایی را به وجود آورد، اما واکنش آنها فوق‌العاده بود و منجر به یک نیمه اول فوق‌العاده شد. پس از شروع مجدد بازی، یک پاسکاری زیبا بین سورلوث، گریزمان و بائنا باعث شد جولیانو با یک گل زیبا، بازی را به نفع اسپانیول تغییر دهد؛ و در حالی که تقریباً هیچ زمانی برای واکنش اسپانیول باقی نمانده بود، آدمولا لوکمن از روی کرنری که گریزمان ارسال کرده بود و متئو روگری آن را به بیرون فرستاد، دروازه را باز کرد. هر دو تیم به تیر دروازه برخورد کردند، اما دو گل از الکساندر سورلوث با انگیزه، عملاً پیروزی را قطعی کرد. ادو اکسپوزیتو یکی از گل‌های خورده را برای اتلتیکو جبران کرد، اما اتلتیکو مادرید تسلط خود را در متروپولیتانو تثبیت کرد.