هوش مصنوعی در حال تعریف مجدد بیماری‌ام‌اس است: دو نوع جدید از این بیماری عصبی پیچیده کشف شده است

به گزارش مجله خبری نگار، این کشف نه بر اساس علائم ظاهری بیماران، بلکه بر اساس شاخص‌های بیولوژیکی عمیق در بدن بود که ممکن است نحوه تشخیص و درمان این بیماری پیچیده را در آینده نزدیک تغییر دهد.

یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه کالج لندن و کوئین اسکوئر آنالیتیکس با استفاده از هوش مصنوعی، داده‌های ۶۳۴ بیمار را تجزیه و تحلیل کردند و اسکن‌های MRI مغز را با اندازه‌گیری‌های یک نشانگر زیستی ظریف در خون که به عنوان زنجیره سبک عصبی (sNfL) شناخته می‌شود، ترکیب کردند. این نشانگر میزان آسیب به سلول‌های عصبی را نشان می‌دهد و دریچه‌ای بی‌سابقه به فعالیت بیولوژیکی این بیماری برای محققان فراهم می‌کند.

این تجزیه و تحلیل دو الگوی بیولوژیکی متمایز از بیماری‌ام اس را نشان داد:

الگوی ۱: حمله زودهنگام به ارتباطات عصبی.

این الگو که محققان آن را "sNfL اولیه" نامیده‌اند، با افزایش سریع سطح نشانگر زیستی sNfL در خون در مراحل اولیه بیماری مشخص می‌شود. این افزایش با آسیب قابل توجه به جسم پینه‌ای، ناحیه‌ای از مغز که به عنوان پلی بین دو نیمکره عمل می‌کند و عملکرد‌های ذهنی و حرکتی را هماهنگ می‌کند، مرتبط است. این نشان می‌دهد که این بیماری در مراحل اولیه به زیرساخت‌های ارتباط عصبی حمله می‌کند.

نوع دوم: آتروفی عصبی دیررس.

نوع دوم که "sNfL" نامیده می‌شود، با افزایش دیرهنگام نشانگر زیستی sNfL مشخص می‌شود، اما با کاهش زودهنگام حجم ماده خاکستری در مغز همراه است. ماده خاکستری محل قرارگیری اجسام سلولی نورونی است، به این معنی که این نوع منجر به آتروفی و ​​مرگ خود نورون‌ها می‌شود - فرآیندی که ممکن است علائم آن کندتر باشد، اما در درازمدت جدی‌تر است.

دکتر آرمان ایشاقی، سرپرست تیم تحقیقاتی، تأیید می‌کند که این کشف توضیحی علمی برای این موضوع ارائه می‌دهد که چرا مسیر‌های بیماری در افراد، علیرغم تشخیص‌های بالینی مشابه، متفاوت است. او همچنین به کاستی‌های طبقه‌بندی‌های سنتی بیماری‌ها (عودکننده، پیشرونده ثانویه، پیشرونده اولیه) اشاره می‌کند که بدون در نظر گرفتن تفاوت‌های بیولوژیکی اساسی، بر علائم ظاهری تکیه دارند.

کیتلین آستبوری از انجمن‌ام‌اس با اهمیت این تغییر موافق است و تأکید می‌کند که درک واقعی از این بیماری باید با مکانیسم‌های داخلی آن آغاز شود، نه فقط علائم خارجی آن. رویکرد مبتنی بر علائم به تنهایی می‌تواند مانع توسعه درمان‌های دقیق و مؤثر شود.

این کشف گامی مهم به سوی «پزشکی دقیق» در درمان بیماری‌ام‌اس است. در آینده، پزشکان ممکن است بتوانند با استفاده از یک آزمایش خون ساده و اسکن مغزی تحلیل‌شده توسط هوش مصنوعی، مشخصات بیولوژیکی دقیق بیمار را از مراحل اولیه تعیین کنند. این شناسایی نه تنها به پیش‌بینی روند بیماری کمک می‌کند، بلکه در انتخاب درمان بهینه برای هر بیمار نیز مؤثر خواهد بود.

به طور خلاصه، بیماری‌ام‌اس دیگر یک بیماری واحد با جنبه‌های متعدد نیست، بلکه گروهی از زیرگروه‌ها است که هر کدام نیاز به درمان متناسب دارند. این مطالعه گامی حیاتی در جهت تبدیل این درک به عمل بالینی است که زندگی میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان بهبود می‌بخشد.

منبع: ایندیپندنت