کد مطلب: ۸۹۰۷۳۰
|
|
۰۳ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۸:۳۲

تشکیل اسکار پس از آسیب نخاعی، فرآیندی پیچیده‌تر است

تشکیل اسکار پس از آسیب نخاعی، فرآیندی پیچیده‌تر است
یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که تشکیل اسکار پس از آسیب نخاعی پیچیده‌تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد. دانشمندان دو نوع سلول اطراف عروقی را شناسایی کرده‌اند که نقش کلیدی در تشکیل بافت اسکار دارند که مانع بازسازی عصب و بهبود عملکرد می‌شود.

به گزارش مجله خبری نگار، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که تشکیل اسکار پس از آسیب نخاعی پیچیده‌تر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد. دانشمندان دو نوع سلول اطراف عروقی را شناسایی کرده‌اند که نقش کلیدی در تشکیل بافت اسکار دارند که مانع بازسازی عصب و بهبود عملکرد می‌شود. این یافته‌ها که در مجله Nature Neuroscience منتشر شده است، پیامد‌هایی برای سایر آسیب‌های مغزی و نخاعی نیز دارد و می‌تواند منجر به توسعه درمان‌های هدفمند برای کاهش اسکار و بهبود نتایج شود.

سیستم عصبی مرکزی (CNS) توانایی بسیار محدودی برای بهبودی دارد. آسیب‌های ناشی از تصادفات رانندگی، حوادث ورزشی یا بیماری‌های خودایمنی مانند‌ام‌اس اغلب منجر به اختلال عملکردی دائمی می‌شوند. صرف نظر از علت آسیب، بدن با تشکیل مرزی در اطراف بافت آسیب‌دیده واکنش نشان می‌دهد که در نهایت به بافت اسکار دائمی تبدیل می‌شود.

اگرچه بافت اسکار ناحیه آسیب دیده را می‌پوشاند، اما از بهبود عملکرد نیز جلوگیری می‌کند. پس از آسیب‌های نخاعی، بافت اسکار مانع از بازسازی رشته‌های عصبی می‌شود که مغز را به بدن متصل می‌کنند و منجر به فلج پس از آسیب‌های شدید می‌شود.

یک تیم تحقیقاتی به رهبری کریستین گوریتز از موسسه کارولینسکا، پیشرفت قابل توجهی در درک چگونگی تشکیل بافت اسکار در سیستم عصبی مرکزی داشته است. این تیم اکنون دو نوع مختلف از سلول‌های اطراف عروقی را شناسایی کرده است که بخش‌های مختلف رگ‌های خونی را می‌پوشانند و عامل اصلی تشکیل بافت اسکار فیبری پس از آسیب نخاعی هستند. بسته به محل ضایعه، دو نوع سلول شناسایی شده سهم متفاوتی دارند.

نویسنده‌ی اول مقاله، دنیل هال، پژوهشگر گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی، توضیح می‌دهد: «ما دریافتیم که آسیب نخاعی، سلول‌های اطراف عروقی را در نزدیکی محل آسیب‌دیده فعال می‌کند و تشکیل میوفیبروبلاست‌ها را القا می‌کند که سپس بافت اسکار پایدار ایجاد می‌کنند.»

محققان با مطالعه دقیق فرآیند تشکیل اسکار، امیدوارند اهداف درمانی خاصی را برای کنترل اسکار‌های فیبری شناسایی کنند.

کریستین گوئریتز، نویسنده مسئول و رهبر تیم تحقیقاتی، خاطرنشان می‌کند: «درک منشأ سلولی و ترکیب بافت اسکار گامی مهم در تلاش‌های ما برای توسعه درمان‌هایی است که باعث کاهش اسکار و بهبود عملکرد پس از آسیب نخاعی می‌شوند. اکنون ما سلول‌هایی را که باید هدف قرار دهیم، می‌شناسیم.»

این یافته‌ها همچنین پیامد‌هایی برای سایر آسیب‌های مغزی و نخاعی که منجر به ایجاد اسکار می‌شوند، دارد.

ارسال نظرات
قوانین ارسال نظر