به گزارش مجله خبری نگار/برنا؛ محققان دریافتند که تغییر در انتقالدهندههای عصبی در مراحل اولیه رشد میتواند از بروز اختلالات طیف اوتیسم در موشها جلوگیری کند، که این موضوع به احتمال مداخلات زودهنگام برای ASD اشاره دارد.
اختلالات طیف اوتیسم (ASD) با نقصهای خفیف تا شدید در تواناییهای اجتماعی، رفتاری و ارتباطی مشخص میشوند. این اختلالات میتوانند تاثیرات مخربی بر عملکرد تحصیلی، اشتغال و دیگر زمینههای زندگی داشته باشند.
اخیراً افزایش چشمگیری در تعداد تشخیصهای ASD مشاهده شده است. با این حال، محققان هنوز اطلاعات کافی درباره چگونگی ظهور این اختلالات در مراحل اولیه رشد ندارند.
تحقیقات پیشگامانه در مورد ASD
عصبزیستشناسان دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو شواهدی از تغییرات رشد سیستم عصبی در مدلهای موش مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم پیدا کردهاند. در مطالعهای که به تازگی در مجله "Proceedings of the National Academy of Sciences" منتشر شده است، آنها ارتباطی بین اشکال القاشده اوتیسم بهواسطه محیط و تغییرات در انتقالدهندههای عصبی پیدا کردند. این مواد شیمیایی پیامرسان به نورونها اجازه میدهند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. آنها همچنین دریافتند که دستکاری این انتقالدهندههای عصبی در مراحل اولیه رشد میتواند از بروز رفتارهای مشابه اوتیسم جلوگیری کند.
راهکار جدید برای پیشگیری از اوتیسم
پویایی انتقالدهندههای عصبی در ASD
در حالی که تشخیصهای ASD در سالهای اخیر افزایش یافته، چگونگی ظهور این اختلالات در سطوح حیاتی سلولی و مولکولی به خوبی درک نشده است.
نویسنده اصلی این مطالعه، دکتر سوتا گوداوارتی، و همکارانش بیان انتقالدهندههای عصبی را در قشر پیشپیشانی میانی، ناحیهای از مغز که اغلب در افراد مبتلا به ASD تحت تأثیر قرار میگیرد، بررسی کردند.
تغییرات زودهنگام در انتقالدهندههای عصبی میتواند اثرات گستردهای بر دیگر مسائل رفتاری در مراحل بعدی زندگی داشته باشد، زیرا بقیه سیستم عصبی بر اساس یک بستر معیوب ساخته میشود.