به گزارش مجله خبری نگار، زیتون بخشی ضروری از غذاهای منطقه مدیترانه است، چه به عنوان پیش غذا و چه به عنوان یک ماده اصلی تشکیل دهنده غنی در سالاد یا پیتزا. به گفته مرکز فدرال تغذیه آلمان، اگرچه ممکن است برای برخی افراد زیاد مهم نباشد که زیتونهای روی میزشان سیاه یا سبز باشد، اما انکار ناپذیر است که در طعم و بافت تفاوت زیادی بین این دو وجود دارد.
زیتون تیره میوهای است که اجازه داده شده مدت بیشتری روی درخت برسد. در اصل زیتون سیاه همان زیتون سبز است که به رنگ تقریبا سیاه تبدیل شود. همین موضوع باعث شده که همراه با این تغییر رنگ، طعم غنی زیتون هم در آن بیشتر شود. با این حال، برداشت و پردازش زیتون تیره پیچیدهتر است، زیرا نمیتوان آنها را از درخت تکان داد، بلکه باید آنها را با دست چید تا پوست آنها بترکد و به همین دلیل قیمت آن در بازار بیشتر است.
به گفته کارشناسان مرکز تغذیه آلمان، بهترین راه برای نگهداری زیتونهای تیره، نگهداری آنها در روغن زیتون بکر است، زیرا این روغن طعم منحصر به فرد آنها را افزایش میدهد.
با این حال، کارشناسان توصیه میکنند هنگام خرید زیتون سیاه دقت کنید. زیرا ممکن است آنطور که از ظاهرش به نظر میرسد معتبر نباشند. مرور لیست مواد تشکیل دهنده زیتون سیاه ترشی در آب نمک کاری مفید برای اعتبارسنجی زیتون است. زیرا گاهی اوقات گلوکونات آهن را برای سیاه شدن رنگ زیتون سبز نارس اضافه میکنند و با سیاه شدن رنگ زیتون سبز به صورت مصنوعی، سلامت آن را دچار مسئله میکنند.
در مورد زیتونهای سبز، وقتی تازه از درخت چیده میشوند، طبیعتی سخت و تلخ دارند و در حالت طبیعی غیرقابل خوردن هستند. برای اینکه مناسب مصرف شود باید تلخی آن را با خیساندنش در محلول آب نمکی که چندین بار تعویض میشود از بین برد. برای بهبود طعم آن میتوان سرکه و ادویههایی مانند آویشن، پونه کوهی یا سیر اضافه کرد. زیتون سبز بدون هسته اغلب با مواد پرکننده مختلف مانند سیر، بادام، فلفل خوشمزهتر و سرو میشود.
منبع: آلمانی