کاش ما دیگه کثافط کاری نمی کردیم !

کپشن جدید و جنحالی روشنک عجمیان : شاید بهتر بود خداوند ما را هم مثل گیاهان خلق می‌کرد. تا دیگه ازین کثافط کاریا نگنیم ..!!

به گزارش مجله خبری نگار روشنک عجمیان بازیگر سینما و تلویزیون و همچنین مجری می‌باشد. کار تئاتر را با کلاس‌های بازیگری از سال ۱۳۷۲ شروع کرد و اولین کار تصویری او در همان سال بود. در سال ۸۱ با برنامه چشم‌انداز اولین کار خود را به عنوان مجری تجربه کرد.

تحصیلات روشنک عجمیان
روشنک عجمیان در دوره لیسانس رشته بازیگری را انتخاب کرد و در دوره فوق لیسانس رشته کارگردانی تئاتر را برگزید.

مهریار حمیدی همسر روشنک عجمیان می‌باشد و از وی یک فرزند دختر به نام "آروشا" دارد.

کاش ما دیگه کثافط کاری نمی کردیم !

روشنک عجمیان علاوه بر بازیگری تئاتر و سینما تجربه اجرای برنامه‌های تلویزیونی را نیز دارد. او سال ۸۱ با برنامه چشم‌انداز اولین اجرای خود را به عنوان مجری تجربه کرد. با وی گفت‌وگوی کوتاهی انجام دادیم که پیش‌روی شماست.

اسم چند برنامه را که مجری آن بودید، بگویید؟
مسابقه پلکان، همسران ... و الان هم برنامه فرصت برابر که از شبکه آموزش سیما پخش می‌شود.

کاش ما دیگه کثافط کاری نمی کردیم !

بین اجرای مسابقه و برنامه فرصت برابر خیلی اختلاف هست؟
روشنک عجمیان: درس خواندن و ادامه تحصیل برایم خیلی اهمیت دارد. همیشه همه را به ادامه تحصیل ترغیب می‌کنم. به همین خاطر برنامه فرصت برابر خیلی برایم جذاب است. سعی می‌کنم از دریچه نگاه مخاطب، فردی که می‌خواهد در امتحان کنکور شرکت کند به برنامه نگاه کنم و خود را در شرایط او قرار دهم. در ضمن، خودم زمانی کنکور را تجربه کردم و همیشه خود را جای مخاطب قرار می‌دهم.

خود شما در چه رشته‌ای تحصیل کرده‌اید؟
من کارگردانی تئاتر تا فوق‌لیسانس خوانده‌ام و اکنون نیز خود را برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری آماده می‌کنم. شاید یکی از دلایلی که باعث شده در اجرای برنامه فرصت برابر راحت با مخاطب ارتباط برقرار کنم همین مساله ادامه تحصیل خودم باشد.

بخش‌هایی از برنامه فرصت برابر مانند مدیریت استرس، مدیریت ذهن در زمان آزمون، تکنیک‌های حافظه، برنامه‌ریزی مطالعاتی و... که در برنامه به آن‌ها پرداخته می‌شود بسیار برایم مفید و سودمند است.

کاش ما دیگه کثافط کاری نمی کردیم !

وی در پست جدید اینستاگرامی اش عنوان کرده است:

شاید بهتر بود خداوند ما را هم مثل گیاهان خلق می‌کرد.

یعنی این که پای مان محکم توی زمین باشد.

آن وقت هیچ کدام از این کثافت کاری‌های مربوط به جنگ و مرز و این چیز‌ها اصلا پیش نمی‌آمد.