دانشمندان عواقب ساعت‌ها کار با کامپیوتر را توضیح داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، کار کردن با کامپیوتر ممکن است از نظر فیزیکی آسان به نظر برسد، اما ساعت‌ها نشستن در یک حالت و حرکات تکراری می‌تواند منجر به درد و سفتی در گردن، شانه‌ها، کمر و بازو‌ها شود. عواقب سبک زندگی بی‌تحرک فراتر از ناراحتی عضلانی است: عدم تحرک همچنین با خطرات کلی سلامتی مرتبط است. تغییرات عادتی در محل کار همیشه به کسانی که از قبل درد دارند کمک نمی‌کند. مقاله ایزوستیا بررسی می‌کند که در طول مدت طولانی استفاده از صفحه نمایش چه اتفاقی برای بدن می‌افتد و چرا تنظیم محل کار به تنهایی ممکن است کافی نباشد.

چرا گردن و بازوهایم هنگام کار با کامپیوتر درد می‌گیرد؟

وقتی فردی به صفحه کامپیوتر نگاه می‌کند، عضلات گردن و شانه‌ها سر را در یک موقعیت خاص نگه می‌دارند. اگر فرد سر خود را برای مدت طولانی به جلو خم کند، دستش را به سمت صفحه نمایش دراز کند یا شانه‌های خود را بالا نگه دارد، گروه‌های عضلانی می‌توانند خسته و بیش از حد کشیده شوند. حفظ یک موقعیت برای مدت طولانی می‌تواند باعث ناراحتی شود، حتی اگر احساس ناراحتی ایجاد نکند.

حرکات تکراری استرس بیشتری ایجاد می‌کنند. هنگام استفاده از صفحه کلید و ماوس، فرد به طور مکرر از عضلات و تاندون‌های یکسانی استفاده می‌کند. اگر دست‌ها دائماً در وضعیت غیرطبیعی قرار داشته باشند و بازو‌ها بدون تکیه‌گاه باشند، این می‌تواند ناراحتی در ساعد و مچ دست را افزایش دهد.

علائم احتمالی شامل درد و سفتی در گردن، شانه‌ها و کمر، خستگی بازو و سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در انگشتان است. این علائم می‌توانند علل مختلفی داشته باشند و همیشه نشان دهنده یک بیماری خاص نیستند. با این حال، اگر درد ادامه یابد، تشدید شود یا با بی‌حسی و ضعف همراه باشد، مهم است که آن را صرفاً به یک وضعیت نامناسب بدن نسبت ندهید.

علاوه بر مشکلات اسکلتی-عضلانی، استفاده طولانی مدت از صفحه نمایش می‌تواند بر سلامت چشم تأثیر بگذارد. خیره شدن به مانیتور برای مدت طولانی می‌تواند باعث کاهش پلک زدن شود و منجر به خشکی، سوزش و تاری دید موقت شود. این علائم معمولاً به عنوان خستگی بینایی شناخته می‌شوند، اما شدت آنها بسته به شرایط کاری و ویژگی‌های فردی متفاوت است.

نشستن برای مدت طولانی فقط فشار روی گردن و کمر شما نیست. وقتی در طول روز بی‌تحرک هستید، انرژی کمتری مصرف می‌کنید و عضلات شما کمتر فعال هستند. وقتی این عادت با فعالیت بدنی ناکافی در اوقات فراغت شما ترکیب شود، می‌تواند با خطرات سلامتی بیشتری همراه باشد.

توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی، رفتار کم‌تحرک را به عنوان یک عامل جداگانه در نظر می‌گیرد که باید در کنار سطح فعالیت بدنی در نظر گرفته شود. نشستن طولانی مدت با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت نوع ۲ و برخی سرطان‌ها مرتبط است. با این حال، اینها ارتباطات آماری در سطح جمعیت هستند: لزوماً به این معنی نیست که هر فردی که با کامپیوتر کار می‌کند، به یکی از این بیماری‌ها مبتلا خواهد شد.

همچنین تمایز قائل شدن بین سبک زندگی کم‌تحرک و عدم ورزش بسیار مهم است. حتی اگر فردی مرتباً ورزش کند، ممکن است بیشتر روز خود را در حالت نشسته بگذراند. بنابراین، فقط میزان ورزش مهم نیست، بلکه میزان کلی حرکت در طول روز نیز مهم است.

یکی دیگر از پیامد‌های گذراندن ساعات طولانی در مقابل صفحه نمایش، خستگی است. تمرکز طولانی مدت، حجم کار شدید و ریکاوری ناکافی می‌تواند منجر به کاهش توجه و احساس خستگی شود. با این حال، همه این علائم را نمی‌توان تنها به کامپیوتر نسبت داد: مدت زمان خواب، استرس، سازماندهی کار و سایر عوامل نیز بر آنها تأثیر می‌گذارند.

یک بررسی سیستماتیک به‌روز شده توسط محققان دانشگاه فناوری سیدنی، که در پایگاه داده بررسی‌های سیستماتیک کاکرین (CDSR) منتشر شده است، نشان داد که مداخلات ارگونومیک ممکن است تأثیر کمی بر درد کوتاه‌مدت در افرادی که از درد بازو، گردن یا شانه شکایت دارند، داشته باشد. نویسندگان ۲۰ مطالعه بالینی شامل ۲۴۷۸ شرکت‌کننده را تجزیه و تحلیل کردند. شانزده مطالعه، شکایات غیر اختصاصی، از جمله مواردی را که کارمندانی که مرتباً با کامپیوتر کار می‌کنند، تجربه می‌کنند، بررسی کردند.

ارگونومی، سازماندهی فضای کاری و شرایط کار با در نظر گرفتن ویژگی‌های انسانی است. هدف آن کاهش فشار فیزیکی، کاهش خطر درد و آسیب و راحت‌تر کردن کار است. هنگام کار با کامپیوتر، ارگونومی شامل ارتفاع صحیح میز و صندلی، موقعیت مانیتور، صفحه کلید و ماوس و همچنین پشتیبانی راحت از کمر و بازو می‌شود.

دانشمندان اصلاحات مختلفی را در شرایط کاری و سازماندهی محل کار بررسی کردند، سپس آنها را با عدم درمان، مراقبت‌های معمول یا دارونما مقایسه کردند. در مجموع، نتایج نشان داد که اقدامات ارگونومیک نه تنها بر درد، بلکه بر وضعیت عملکردی، بهبودی و تعداد روز‌های بیماری نیز تأثیر کمی داشته است. با این حال، قطعیت شواهد از کم تا متوسط ​​متغیر بود.

وقتی نتایج مطالعات موجود با بهترین کیفیت را جمع‌آوری کردیم، دریافتیم که مداخلات ارگونومیک در مقایسه با عدم درمان، تأثیر کمی بر درد، عملکرد، بهبودی یا مرخصی استعلاجی دارند یا هیچ تأثیری ندارند.

محققان تأکید کردند که کیفیت بسیاری از مطالعات، سوالاتی را مطرح می‌کند. به طور خاص، کاستی‌های روش‌شناختی و خطر بالای سوگیری، اعتماد به نتیجه‌گیری‌ها را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، نویسندگان هیچ داده‌ای برای ارزیابی فراوانی عود شکایات پس از مداخلات پیدا نکردند.

کودکان زمان بسیار بیشتری را نسبت به آنچه پزشکان توصیه می‌کنند، صرف گوشی‌های هوشمند می‌کنند که این به قیمت از دست دادن خواب، پیاده‌روی و غذا تمام می‌شود.

چرا راه‌اندازی یک فضای کاری کافی نیست؟

یک ایستگاه کاری راحت می‌تواند به کاهش انواع خاصی از استرس کمک کند، اما لزوماً تمام علل درد را از بین نمی‌برد. رفاه تحت تأثیر مدت زمان کار بدون تغییر موقعیت، حرکات تکراری، سطح فعالیت کلی، سازماندهی کار و ویژگی‌های فردی قرار دارد.

بنابراین، نتایج این بررسی نباید به عنوان فراخوانی برای کنار گذاشتن ارگونومی تفسیر شود. محققان در درجه اول افرادی را که از قبل شکایت داشتند، مورد مطالعه قرار دادند، نه اثربخشی اقدامات ارگونومیک برای پیشگیری در کارگران سالم. نویسندگان همچنین اذعان می‌کنند که رویکرد‌های فردی ممکن است برای گروه‌های خاصی از افراد یا به عنوان بخشی از برنامه‌های جامع‌تر مفید باشد، اما داده‌های موجود برای نتیجه‌گیری قطعی کافی نیست.

هنگام کار طولانی مدت با کامپیوتر، نه تنها توجه به وضعیت بدن، بلکه توجه به مدت زمانی که بی‌حرکت می‌نشینید نیز مهم است. تغییر منظم وضعیت بدن، استراحت‌های کوتاه و انجام فعالیت‌های بدنی می‌تواند به شما کمک کند تا در طول روز کاری فعال بمانید. اگر درد ادامه یابد یا در فعالیت‌های روزانه اختلال ایجاد کند، تنظیم محل کار ممکن است کافی نباشد - ارزش دارد که علت علائم خود را با یک متخصص پزشکی در میان بگذارید.

نویسندگان این بررسی خواستار تحقیقات با کیفیت بالاتر شدند تا مشخص شود کدام مداخلات ارگونومیک واقعاً به شکایات مربوط به دست، گردن و شانه مرتبط با کار کمک می‌کنند. داده‌های فعلی به ما اجازه نمی‌دهد انتظار داشته باشیم که صرفاً تغییر محل کار لزوماً درد را کاهش دهد یا مرخصی استعلاجی را کم کند.