یک دانشمند درباره استرس روانی فضا صحبت کرد

روانشناس بوبیف: وظایف پیچیده به فضانوردان کمک می‌کند تا با یکنواختی کنار بیایند

به گزارش مجله خبری نگار، یوری بوبیف، معاون مدیر تحقیقات موسسه مشکلات پزشکی و بیولوژیکی آکادمی علوم روسیه و متخصص موسسه روانکاوی مسکو، به ایزوستیا گفت: یکنواختی، کمبود فضای شخصی، جدایی از عزیزان و عدم توانایی در قطع یک سفر اکتشافی می‌تواند اثرات روانی متفاوتی بر شرکت‌کنندگان در ماموریت‌های فضایی طولانی‌مدت داشته باشد. اهمیت این عوامل بسته به مدت زمان ماموریت و وضعیت فرد متفاوت است.

به گفته این متخصص، یکنواختی و فقدان حریم خصوصی مهم‌ترین عوامل در مراحل اولیه هستند. بعدها، محرومیت اجتماعی و جدایی از عزیزان ممکن است برجسته‌تر شود و با قرار گرفتن طولانی مدت در معرض استرس، احساس ناتوانی در قطع سفر به وجود آید.

بوبیف توضیح داد: «در یک گروه بسته، غیرممکن است که صرفاً «به گوشه‌ای بروید» تا از دیگران فاصله بگیرید. شلوغی مداوم، نیاز به تحمل عادات دیگران و عوامل آزاردهنده‌ی جزئی - همه اینها باعث ایجاد تنش می‌شوند.»

جدایی از خانواده و حلقه‌های اجتماعی آشنا چالش خاصی را ایجاد می‌کند. به گفته این متخصص، این امر می‌تواند به ویژه در مراحل خاصی از ماموریت، زمانی که فرد شروع به تأمل عمیق‌تر در مورد مدت زمان سفر و آنچه در طول پرواز از دست داده است، می‌کند، حادتر شود. شرکت‌کنندگان در ماموریت Mars-۵۰۰ همچنین کسالت را به عنوان یکی از مشکلات اصلی عاطفی ذکر کردند.

استرس روانی نه تنها به عوامل فردی، بلکه به ترکیب آنها نیز بستگی دارد. به عنوان مثال، یکنواختی می‌تواند با فقدان حریم خصوصی تشدید شود و جدایی از عزیزان می‌تواند احساس کلی انزوا را افزایش دهد. در عین حال، یک روال ساختار یافته و وظایف متنوع به کاهش احساس یکنواختی کمک می‌کند.

این متخصص خاطرنشان کرد: «وقتی توانستم وقتم را سازماندهی کنم و به خودم وظایف پیچیده و متنوعی - فرود‌های شبیه‌سازی‌شده، موقعیت‌های اضطراری - بدهم، احساس یکنواختی از بین رفت، زمان «فشرده» شد و حس معنا پدیدار شد.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری