پزشکان در مورد فواید و مضرات کاکائو صحبت می‌کنند

به گزارش مجله خبری نگار، کاکائو مدت‌هاست که به عنوان یک خوراکی مورد علاقه کودکان در نظر گرفته می‌شود، اما ترکیب آن نیاز به بررسی دقیق‌تری از این نوشیدنی دارد. این نوشیدنی حاوی فیبر غذایی، منیزیم و فلاوانول است، اما فواید سلامتی آن به آنچه در فنجان وجود دارد بستگی دارد. اکاترینا کورنیلووا، پزشک متخصص گوارش و کبد در کلینیک المپوس MARS و سرگئی یوسوپوف، پزشک عمومی در شبکه کلینیک‌های پزشکی چند رشته‌ای K+۳۱، در مورد فواید و خطرات کاکائو و همچنین تأثیر آن بر انرژی، رگ‌های خونی و خواب با ایزوستیا صحبت کردند.

فواید کاکائوی طبیعی چیست؟

به گفته کورنیلوا، کاکائوی طبیعی در درجه اول به دلیل محتوای فیبر غذایی، منیزیم، پتاسیم، آهن، مس و منگنز خود جالب توجه است. همچنین حاوی فلاوانول‌ها - گروهی از ترکیبات فعال بیولوژیکی که به عنوان فلاونوئید‌ها طبقه‌بندی می‌شوند - است. شناخته‌شده‌ترین این ترکیبات در کاکائو، اپیکاتچین و کاتچین هستند.

این متخصص گوارش خاطرنشان کرد: «فلاوانول‌ها، از جمله موارد دیگر، به دلیل اثراتشان بر عملکرد اندوتلیال و سیستم قلبی عروقی مورد مطالعه قرار می‌گیرند. اما من کاکائو را یک ابرغذا نمی‌نامم. این یک محصول خوب با ترکیب جالب است، نه وسیله‌ای برای پیشگیری یا درمان بیماری.»

یوسوپوف افزود که کاکائو حاوی تئوبرومین، مقدار کمی کافئین، فلاونوئیدها، منیزیم و پلی فنول‌ها است. او توضیح داد که تئوبرومین و کافئین به آرامی سیستم عصبی را تحریک می‌کنند، در حالی که فلاونوئید‌ها از عملکرد عروقی پشتیبانی می‌کنند. بنابراین، کاکائو می‌تواند خستگی را کاهش دهد، اما جایگزین کاملی برای خواب و تغذیه نیست.

یک رسم خطرناک: یک متخصص غدد درون ریز در مورد خطرات نوشیدن قهوه برای صبحانه هشدار داد.

به گفته کورنیلوا، حدود ۱۰ گرم پودر کاکائوی طبیعی تقریباً ۲۰ تا ۲۵ کیلوکالری، ۲ گرم پروتئین، ۱ تا ۱.۵ گرم چربی، ۳ تا ۴ گرم فیبر غذایی و تقریباً ۵۰ میلی‌گرم منیزیم فراهم می‌کند. از این نظر، کاکائو با قهوه سیاه یا چای متفاوت است: مقداری مواد مغذی به رژیم غذایی اضافه می‌کند. با این حال، نمی‌توان از آن برای درمان کمبود آهن یا منیزیم استفاده کرد.

کاکائو همچنین به دلیل کافئین و تئوبرومین اثر تحریک‌کننده‌ای دارد، اما یک فنجان کاکائو معمولاً حاوی کافئین بسیار کمتری نسبت به قهوه است، بنابراین اثر آن خفیف‌تر است.

کورنیلوا گفت: «من نمی‌گویم کاکائو برای افزایش انرژی از قهوه بهتر است. اگر کسی به یک اثر تحریک‌کننده‌ی برجسته‌تر نیاز دارد، قهوه قوی‌تر است. اما برای کسانی که می‌خواهند مصرف کافئین خود را کاهش دهند، کاکائو می‌تواند جایگزین خوبی باشد.»

یوسوپوف خاطرنشان کرد که تئوبرومین اثر خفیف‌تری نسبت به کافئین دارد: این ماده تأثیر ضعیف‌تری بر سیستم عصبی مرکزی دارد، اما می‌تواند احساس هوشیاری و بهره‌وری را حفظ کند.

به گفته‌ی او، برخی افراد تحریکی را تجربه می‌کنند که ملایم‌تر و طولانی‌تر است، بدون هیچ گونه اضطراب قابل توجهی، اما واکنش‌های فردی متفاوت است، به خصوص با حساسیت بالا به محرک‌ها.

نحوه انتخاب و تهیه کاکائو

کورنیلوا توصیه می‌کند مواد تشکیل‌دهنده را بررسی کنید: در حالت ایده‌آل، باید یک ماده تشکیل‌دهنده - ۱۰۰٪ پودر کاکائو - ذکر شود. اگر شکر، شربت، مالتودکسترین، خامه خشک یا طعم‌دهنده‌ها در ابتدا ذکر شده باشند، محصول متفاوتی است. به گفته او، کاکائوی طبیعی و نوشیدنی‌های کاکائوی فوری شیرین‌شده دو چیز متفاوت هستند.

همچنین بین کاکائوی طبیعی و قلیایی‌شده تفاوت وجود دارد. قلیایی‌شدن، طعم را ملایم‌تر می‌کند، اسیدیته را کاهش می‌دهد و رنگ پودر را تیره‌تر می‌کند، اما می‌تواند محتوای فلاوانول را کاهش دهد.

کورنیلوا توضیح داد: «اگر قرار بود کاکائو را بر اساس محتوای این ترکیبات انتخاب کنم، پودر کاکائوی طبیعی و غیر قلیایی را انتخاب می‌کردم. اما این بدان معنا نیست که کاکائوی قلیایی مضر است. فقط معمولاً حاوی فلاوانول‌های کمتری است.»

او می‌گوید مهم‌تر از همه، روش تهیه نیست، بلکه افزودنی‌ها هستند. شیر پروتئین، کلسیم و کالری اضافه می‌کند، نوشیدنی‌های گیاهی از نظر ترکیب متفاوت هستند و خامه چربی و کالری را افزایش می‌دهد؛ و مقدار زیاد شکر، بسیاری از فواید نوشیدنی را خنثی می‌کند. بهترین گزینه، کاکائوی طبیعی بدون شکر یا با حداقل شکر است.

چه کسانی باید مصرف کاکائو را محدود کنند؟

هیچ هنجار پزشکی مشخصی وجود ندارد. برای یک بزرگسال سالم، ۵ تا ۱۰ گرم پودر کاکائوی طبیعی در روز، در صورت تحمل خوب، مقدار معقولی است.

اگر حساسیت به کافئین و سایر متیل گزانتین‌ها، اختلالات خواب یا تپش قلب دارید، مصرف کاکائو باید محدود شود. در برخی افراد، ممکن است سوء هاضمه یا علائم رفلاکس معده به مری را بدتر کند.

یوسوپوف خاطرنشان کرد که کاکائو ممکن است به طور متوسط ​​​​از توجه پشتیبانی کند، خستگی ذهنی را کاهش دهد و خلق و خو را بهبود بخشد، اما داده‌های مربوط به کاهش استرس محدود است.

او گفت: «وقتی صحبت از اضطراب می‌شود، مهم است که روی واکنش خودتان تمرکز کنید: برای برخی، کاکائو باعث آرامش می‌شود، در حالی که برای برخی دیگر، تپش قلب و اضطراب را افزایش می‌دهد.»

فلاونوئیدها، به ویژه اپیکاتچین، ممکن است عملکرد عروقی را به طور متوسط ​​بهبود بخشند، اما این اثر با کاکائوی طبیعی که سرشار از فلاونول است، بیشتر از نوشیدنی‌های شیرین محتمل است. برای کسانی که فشار خون مرزی یا نسبتاً بالایی دارند، این نوشیدنی ممکن است بدون قند اضافی مفید باشد، اما برای کسانی که فشار خون بالا دارند، نظارت بر فشار خون و ادامه مصرف دارو‌ها مهم است.

کاکائو حاوی تئوبرومین و کافئین است، بنابراین در افراد حساس ممکن است خوابیدن را دشوار کند، باعث خواب سبک شود یا باعث تپش قلب شود. بهتر است آن را صبح یا اوایل بعد از ظهر یا حداقل ۶ تا ۸ ساعت قبل از خواب در صورت داشتن مشکلات خواب بنوشید.

در موارد آریتمی، فشار خون کنترل نشده، اضطراب، بی‌خوابی، رفلاکس، گاستریت حاد و حساسیت به کافئین و تئوبرومین، احتیاط توصیه می‌شود. میزان قند و کالری باید به ویژه در دیابت و مدیریت وزن در نظر گرفته شود. اگر دچار تپش قلب، لرزش، سوزش سر دل، اضطراب یا خواب نامناسب شدید، مصرف کاکائو را کاهش یا قطع کنید و علائم خود را با پزشک در میان بگذارید.