یک مطالعه، حرکت مداوم چشم در طول خواب را توضیح می‌دهد

به گزارش مجله خبری نگار، افرادی که در خواب از رویا‌های واضح بیدار می‌شوند، تمایل دارند حرکات چشم اغراق‌آمیزی از خود نشان دهند، که این امر فرض اینکه چشمان آنها صحنه خیالی را در رویاهایشان ردیابی می‌کرده است را آسان می‌کند.

اگرچه این ادعا قابل قبول است، اما پشتیبانی تجربی از آن فرضیه‌ای دشوار است.

اکثر مطالعات تا به امروز به افرادی متکی بوده‌اند که رویا‌های خود را در هنگام بیداری گزارش کرده‌اند، که محققان سپس آن را با حرکات چشم آنها مرتبط کرده‌اند –، اما این رویکرد جای شک و تردید زیادی باقی می‌گذارد.

سایر محققان خاطرنشان کرده‌اند که خواب REM می‌تواند در غیاب رویاها، به ویژه در کودکان خردسال و افرادی که آسیب‌های مغزی دارند و ظاهراً آنها را از تخیل ناتوان می‌کند، رخ دهد.

از طرف دیگر، حرکت سریع کره چشم ما در زیر پلک‌هایمان – که به عنوان حرکات جهشی توصیف می‌شود – ممکن است صرفاً یک پاسخ عصبی به فعالیت اولیه‌تری باشد که زمانی رخ می‌دهد که مغز به هوشیاری متصل نیست.

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، برای غلبه بر مشکلات مطالعه علوم اعصاب انسان‌های رویابین، از موش‌ها به عنوان جایگزین استفاده کردند.

مانند بسیاری از حیوانات، موش‌ها وقتی به خواب می‌روند وارد دنیایی از خیال می‌شوند و ما این را می‌دانیم، زیرا چشمان کوچک آنها در حالی که ذهنشان در رویا باقی می‌ماند، به عقب و جلو پلک می‌زند.

اکنون، به لطف مطالعه‌ای که این دانشمندان روی مغز جوندگان در حال خواب انجام داده‌اند، می‌توانیم با اطمینان بیشتری بگوییم چه چیزی باعث خواب با حرکات سریع چشم (REM) می‌شود.

محققان از دهه ۱۹۵۰ در حال مطالعه پدیده پلک زدن چشم مبتنی بر رویا بوده‌اند.

آنها به طور خاص فعالیت نورون‌ها را در تالاموس موش که مسئول جهت‌دهی سر در یک جهت خاص است، اندازه‌گیری کردند.

این تیم از حسگر‌های کوچک کاشته شده برای ثبت فعالیت عصبی موش‌ها استفاده کرد و به آنها اجازه داد تا در هنگام بیداری آزادانه محیط خود را کاوش کنند. در همان زمان، مجموعه‌ای از دوربین‌ها هر پلک زدن و تکان خوردن چشم آنها را ثبت کردند.

هنگامی که افراد خسته در آزمایش برای چرت زدن جمع شدند، حسگر‌ها به ضبط ادامه دادند. سپس از خطوط پایه در فعالیت عصبی و جهش‌های ایجاد شده در طول دوره‌های بیداری برای تعیین اینکه چقدر احتمال دارد حرکات چشم در طول خواب REM نیز با جهت مورد نظر در دنیای ذهنی آنها مرتبط باشد، استفاده شد.

یافته‌های این دانشمندان شواهد عینی و نسبتاً واضحی ارائه می‌دهد که حرکات سریع چشم در موش‌ها را به کنترل مغز آنها بر حرکات سر مرتبط می‌کند. درست همانطور که وقتی بیدار هستید، حرکات بزرگتر چشم، تغییرات قوی‌تری را در جهت‌گیری سر پیش‌بینی می‌کند، مثلاً توسط تالاموس هدایت می‌شود.

البته، ما این نکته‌ی احتیاطی معمول را داریم که نتایج آزمایش موش را به همان نوع رفتار در انسان تعمیم دهیم. این

آزمایش به جای تکرار اندازه‌گیری‌های دقیق مشابه روی مغز مناسب انسان - که روشی بی‌سابقه و تهاجمی در تحقیقات خواب است - مستقیم‌ترین مدرکی است که برای فرضیه اسکن به دست خواهید آورد.

همه اینها به سطح بالاتری از هماهنگی در سراسر مغز در طول خواب REM اشاره دارد که همچنان حرکات بدن را در فضای تصور شده هدایت می‌کند.

گذشته از وزن سنگینی که به یک طرف بحث چند دهه‌ای اضافه می‌کند، این یافته می‌تواند پیامد‌هایی برای تحقیقات بیشتر داشته باشد.

در مورد آنچه موش‌ها ممکن است هنگام خواب در ذهن خود ببینند، ما فقط می‌توانیم آن را در واضح‌ترین رویا‌های خود تصور کنیم.