گرد‌ن‌گیری به نام اصلاحات

به گزارش مجله خبری نگار، درباره حسن روحانی نیز پس از روی کار آمدن دولت دوازدهم، بار‌ها ادعا شد که روحانی گزینه اصلی اصلاح‌طلبان نبوده است؛ این در حالی بود که اصلاح‌طلبان در انتخابات ۱۳۹۲ از عارف به عنوان یک اصلاح‌طلب عبور کردند و از روحانی حمایت کردند.

اگر پزشکیان گزینه مطلوب اصلاح‌طلبان نبوده، پس چرا بخش مهمی از این جریان برای پیروزی او در انتخابات فعال شد؟

جالب است که اصلاح‌طلبان هیچگاه مسئولیت پذیری ندارند و هرگاه نوبت به پاسخگویی که رسید مدعیان اصلاحات، منتقد دولت می‌شوند و همواره با وجود مسئولیت‌های گوناگون بازهم ژست منتقد و حتی معترض به خود می‌گیرند.

اصلاح‌طلبان نمی‌توانند نقش خود را صرفاً به «حمایت از گزینه‌ای در انتخابات» تقلیل دهند و پس از مواجهه با ضعف‌ها و انتقاد‌های عملکرد دولت، خود را بیرون از دایره مسئولیت قرار دهند.

اظهارات اخیر «محمد عطریانفر» فعال اصلاح طلب درباره انتخابات ۱۴۰۳ و اینکه «پزشکیان برگزیده اصلاح‌طلبان نبود» بار دیگر این پرسش را مطرح می‌کند که اصلاح‌طلبان در برابر عملکرد دولت‌هایی که از آنها حمایت کرده‌اند، چه زمانی مسئولیت سیاسی خود را می‌پذیرند؟

عطریانفر مطرح می‌کند: آقای پزشکیان منتخب و برگزیده احزاب اصلاح‌طلب نبود. نظر اصلاح طلبان روی آقای جهانگیری بود.

مجری پاسخ می‌دهد که پزشکیان بین سه گزینه منتخب اصلاح‌طلبان بوده، اما در ادامه عطریانفر عنوان می‌کند که «اگر غیر از پزشکیان کسی رئیس جمهور می‌شد به سمت وفاق ملی و انسجام اجتماعی نمی‌رفتیم و امروز وضعیت این نبود.»

این نخستین بار نیست که جریان اصلاحات پس از مشخص شدن نتایج عملکرد یک دولت، تلاش می‌کند نسبت خود را با آن دولت کمرنگ کند.

درباره حسن روحانی نیز پس از روی کار آمدن دولت دوازدهم، بار‌ها ادعا شد که روحانی گزینه اصلی اصلاح‌طلبان نبوده است؛ این در حالی بود که اصلاح‌طلبان در انتخابات ۱۳۹۲ از محمدرضا عارف به عنوان یک اصلاح‌طلب عبور کردند و از روحانی حمایت کردند.

اصلاح‌طلبان نمی‌توانند نقش خود را صرفاً به «حمایت از گزینه‌ای در انتخابات» تقلیل دهند و پس از مواجهه با ضعف‌ها و انتقاد‌های عملکرد دولت، خود را بیرون از دایره مسئولیت قرار دهند.

اگر پزشکیان گزینه مطلوب اصلاح‌طلبان نبوده، پس چرا بخش مهمی از این جریان برای پیروزی او در انتخابات فعال شد و از او حمایت کرد؟

بسیاری از اعضای دولت از اصلاح‌طلبان هستند که فقط در شورای اطلاع رسانی دولت چهره‌های مختلف اصلاح طلب از ریس تا مشاوران و ... دیده می‌شود.

جالب است که اصلاح‌طلبان هیچگاه مسئولیت پذیری ندارند و هرگاه نوبت به پاسخگویی که رسید مدعیان اصلاحات، منتقد دولت می‌شوند و همواره با وجود مسئولیت‌های گوناگون بازهم ژست منتقد و حتی معترض به خود می‌گیرند.

مسئله اصلی اینجاست که حمایت سیاسی فقط به معنای قرار دادن نام یک فرد در فهرست انتخاباتی نیست؛ جریانی که برای پیروزی یک نامزد تلاش می‌کند، باید در برابر پیامد‌های انتخاب خود نیز پاسخگو باشد.

نمی‌شود هنگام انتخابات، پیروزی یک دولت را به نام خود ثبت کرد و سهم خواهی کند، اما چند سال بعد، هنگام پاسخگویی درباره عملکرد همان دولت، گفت «گزینه ما نبود».

این رفتار بیش از آنکه نقد عملکرد دولت باشد، تلاش برای فرار از مسئولیت سیاسی حمایت از آن است؛ همان سیاستی که درباره روحانی نیز تجربه شد و اکنون درباره دولت حاضر در حال تکرار شدن است.