ریپر آمریکایی یا بیرقدار ترکیه‌ای؟ کدام پهپاد دست بالا را دارد؟

به گزارش مجله خبری نگار،پهپاد‌های MQ-۹ Reaper و Bayraktar TB۲ به دو مورد از شناخته‌شده‌ترین پهپاد‌های رزمی جهان تبدیل شده‌اند، اما مقایسه آنها به سادگی ممکن نیست. هر دو در رده پهپاد‌های «ارتفاع متوسط با مداومت پروازی بالا» (MALE) قرار می‌گیرند، اما برای مأموریت‌هایی کاملاً متفاوت طراحی شده‌اند.

پهپاد آمریکایی MQ-۹ Reaper بر جمع‌آوری اطلاعات در برد‌های طولانی و اجرای حملات دقیق با تسلیحات سنگین تمرکز دارد، در حالی که Bayraktar TB۲ ساخت ترکیه، بر قیمت پایین، انعطاف‌پذیری عملیاتی و استقرار آسان تأکید می‌کند. اما در نهایت کدام پهپاد توانمندتر است؟

فلسفه طراحی دو پهپاد

بر اساس اعلام نیروی هوایی آمریکا، MQ-۹ Reaper در درجه نخست به‌عنوان یک پلتفرم جمع‌آوری اطلاعات، شناسایی و مراقبت (ISR) و در درجه دوم به‌عنوان یک پهپاد تهاجمی دقیق به‌کار گرفته می‌شود. مداومت پروازی بالا، مجموعه حسگر‌های پیشرفته، ارتباطات ماهواره‌ای و تسلیحات هدایت‌شونده دقیق به این پهپاد اجازه می‌دهد اهداف ارزشمند و حساس به زمان را در فواصل بسیار دور شناسایی، ردیابی و منهدم کند.

در مقابل، Bayraktar TB۲ توسط شرکت Baykar به‌عنوان یک پهپاد مسلح سبک‌تر و ارزان‌تر طراحی شده است تا کشور‌هایی که به سامانه‌ای بزرگ مانند Reaper نیاز ندارند یا امکان خرید آن را ندارند، بتوانند از آن برای مأموریت‌های شناسایی و حملات دقیق استفاده کنند. شرکت Baykar این پهپاد را یکی از پرکاربردترین پهپاد‌های جهان معرفی می‌کند که بیش از ۲۷ ساعت مداومت پروازی دارد و تمام مراحل حرکت روی باند، برخاست، فرود و پرواز را به‌صورت کاملاً خودکار انجام می‌دهد.

عملکرد؛ ریپر در کلاس دیگری قرار دارد

روی کاغذ، MQ-۹ Reaper به‌مراتب بزرگ‌تر و قدرتمندتر است. شرکت General Atomics اعلام کرده مدل MQ-۹A بیش از ۲۷ ساعت مداومت پروازی، سقف پرواز ۵۰ هزار فوت، حداکثر سرعت حدود ۲۴۰ نات (حدود ۴۴۵ کیلومتر بر ساعت) و ظرفیت حمل محموله ۱،۷۴۶ کیلوگرم دارد. این پهپاد با یک موتور توربوپراپ حدود ۹۰۰ اسب‌بخاری، برای انجام عملیات طولانی‌مدت در میدان‌های نبرد وسیع طراحی شده است.

در مقابل، Bayraktar TB۲ طبق اعلام Baykar دارای دهانه بال ۱۲ متر، حداکثر وزن برخاست ۷۰۰ کیلوگرم، ارتفاع عملیاتی حدود ۱۶ هزار فوت، بیش از ۲۷ ساعت مداومت پروازی و ظرفیت حمل محموله ۱۵۰ کیلوگرم است.

این اعداد یک نکته را به‌وضوح نشان می‌دهند؛ ریپر صرفاً یک TB۲ بزرگ‌تر نیست، بلکه در کلاس عملکردی کاملاً متفاوتی قرار دارد.

حسگر‌ها و تسلیحات

بزرگ‌ترین برتری MQ-۹ به مجموعه حسگر‌های پیشرفته آن بازمی‌گردد. نیروی هوایی آمریکا می‌گوید این پهپاد به دوربین‌های الکترواپتیکی و مادون قرمز، سامانه‌های نشانه‌گذاری لیزری، رادار روزنه مصنوعی (SAR) و ارتباطات امن چندحالته مجهز است. این تجهیزات به اپراتور‌هایی که هزاران کیلومتر دورتر قرار دارند، اجازه می‌دهد هم‌زمان عملیات شناسایی انجام دهند و حملات دقیق را هدایت کنند. تسلیحات متداول این پهپاد شامل موشک‌های AGM-۱۱۴ Hellfire، بمب‌های هدایت لیزری GBU-۱۲ Paveway II و بمب‌های هدایت ماهواره‌ای GBU-۳۸ JDAM است.

Bayraktar TB۲ محموله کوچک‌تر، اما مؤثری حمل می‌کند. چهار جایگاه حمل تسلیحات این پهپاد معمولاً به مهمات هدایت لیزری MAM-L و MAM-C ساخت ROKETSAN مجهز می‌شود که در انهدام خودرو‌های زرهی، مواضع توپخانه و استحکامات سبک عملکرد موفقی داشته‌اند. اگرچه ظرفیت حمل مهمات آن با ریپر قابل مقایسه نیست، اما تسلیحات دقیق آن در چندین درگیری نظامی کارایی قابل‌توجهی از خود نشان داده‌اند.

سابقه عملیاتی

هر دو پهپاد سابقه عملیاتی چشمگیری دارند. MQ-۹ Reaper به‌طور گسترده توسط نیروی هوایی آمریکا و متحدان این کشور در افغانستان، عراق، سوریه، آفریقا و مأموریت‌های امنیت دریایی به‌کار گرفته شده و یکی از اصلی‌ترین پلتفرم‌های اطلاعاتی و تهاجمی ارتش آمریکا محسوب می‌شود. مداومت پروازی بالای آن امکان رصد اهداف برای ساعت‌های طولانی پیش از حمله را فراهم می‌کند.

در مقابل، TB۲ در جریان درگیری‌های لیبی، قره‌باغ و مراحل ابتدایی جنگ روسیه و اوکراین به شهرت جهانی رسید و برای انهدام خودرو‌های زرهی، کاروان‌های تدارکاتی، سامانه‌های توپخانه و پدافند هوایی مورد استفاده قرار گرفت. با این حال، تحلیلگران نظامی هشدار می‌دهند موفقیت این پهپاد تا حد زیادی به شرایط مناسب میدان نبرد وابسته بود و با ورود سامانه‌های پدافند هوایی یکپارچه و پیشرفته، اثربخشی آن کاهش یافت.

هزینه و در دسترس بودن

شاید مهم‌ترین تفاوت این دو پهپاد، هزینه آنها باشد. اگرچه قیمت دقیق خرید بسته به مشتری و پیکربندی متفاوت است، اما MQ-۹ Reaper یک دارایی راهبردی گران‌قیمت محسوب می‌شود که به زیرساخت ارتباطات ماهواره‌ای پیشرفته، نگهداری گسترده و اپراتور‌های آموزش‌دیده نیاز دارد.

در مقابل، Bayraktar TB۲ هزینه خرید و بهره‌برداری بسیار کمتری دارد و همین موضوع آن را به گزینه‌ای جذاب برای کشور‌هایی تبدیل کرده که به‌دنبال یک پهپاد رزمی مقرون‌به‌صرفه با سابقه اثبات‌شده هستند. همین هزینه پایین باعث شده Baykar قرارداد‌های صادراتی متعددی با ده‌ها کشور امضا کند و TB۲ به یکی از موفق‌ترین پهپاد‌های نظامی صادراتی جهان تبدیل شود.

کدام پهپاد بهتر است؟

پاسخ قطعی برای این سؤال وجود ندارد، زیرا این دو پهپاد برای حل مسائل متفاوتی طراحی شده‌اند. اگر مأموریت به شناسایی در برد‌های طولانی، حمل تسلیحات سنگین، کنترل از طریق ماهواره و جمع‌آوری مداوم اطلاعات نیاز داشته باشد، MQ-۹ Reaper همچنان یکی از توانمندترین پهپاد‌های رزمی عملیاتی جهان به‌شمار می‌رود.

اما اگر اولویت، قیمت مناسب، استقرار سریع و اجرای حملات دقیق با هزینه پایین باشد، Bayraktar TB۲ ارزش خرید بسیار بالایی ارائه می‌دهد و به زیرساخت بسیار کمتری نیاز دارد. همچنین نباید فراموش کرد که چنین پهپاد‌هایی ممکن است در جنگ‌های پرسرعت و مبتنی بر حملات انبوه پهپادی، مانند آنچه در جنگ روسیه و اوکراین یا جنگ آمریکا با ایران دیده شد، کارایی بیشتری داشته باشند.

در نهایت، ریپر و TB۲ را نباید رقبای مستقیم یکدیگر دانست. این دو نماینده دو رویکرد متفاوت در جنگ‌های بدون سرنشین هستند؛ یکی با هدف ارائه حداکثر توان عملیاتی بدون توجه به هزینه و دیگری با این ایده که یک پهپاد نسبتاً ارزان نیز می‌تواند در صورت استفاده از تاکتیک و برنامه‌ریزی مناسب، میدان نبرد مدرن را متحول کند.

منبع:روزیاتو