مطالعه‌ای در استرالیا، گزینه‌ای «غیر دارویی» را برای درمان بی‌خوابی توصیه می‌کند

به گزارش مجله خبری نگار، افرادی که از بی‌خوابی رنج می‌برند، به جای مصرف قرص‌های خواب‌آور، جایگزین‌های غیردارویی را انتخاب کنند. این مطالعه تأکید می‌کند که افراد بیشتری باید به این درمان "خط اول" برای بی‌خوابی روی آورند.

این مطالعه جامع، درمان شناختی رفتاری (CBT) را که به طور خاص برای بی‌خوابی طراحی شده است، به عنوان مؤثرترین راه حل بلندمدت برای این وضعیت رایج خواب رتبه‌بندی کرد. کارشناسان دانشگاه فلیندرز از پزشکان و روانشناسان بیشتری می‌خواهند تا به ترویج CBT کمک کنند. افراد اغلب وقتی به دلیل استرس، سفر یا سایر اختلالات دچار بی‌خوابی می‌شوند، قرص خواب مصرف می‌کنند، در حالی که CBT بر مدیریت تأثیر افکار، باور‌ها و دیدگاه‌های بیمار بر احساسات و رفتار‌های او تمرکز دارد. این نوع روان‌درمانی معمولاً بر کمک به بیماران برای مقابله و مدیریت چالش‌های روزانه‌شان تمرکز دارد. دکتر الکساندر سویتمن، پژوهشگر دانشگاه فلیندرز، گفت:

"مشکلات خواب از رایج‌ترین دلایلی است که بیماران در استرالیا به پزشک مراجعه می‌کنند و قرص‌های خواب‌آور همچنان درمان خط اول برای بی‌خوابی هستند، با وجود شواهد فراوان مبنی بر اینکه درمان‌های رفتاری در درازمدت مؤثرتر هستند.

" او در بیانیه‌ای که روز سه‌شنبه منتشر شد، افزود: «درمان شناختی رفتاری (CBT) موثرترین و توصیه‌شده‌ترین درمان خط اول برای بی‌خوابی است، زیرا به علل اساسی بی‌خوابی طولانی‌مدت بدون دارو می‌پردازد و اثربخشی آن در صد‌ها مطالعه علمی نشان داده شده است. بهبود دسترسی به این درمان رفتاری غیردارویی در سیستم سلامت، مشکلات افراد مبتلا به این اختلال خواب شایع و ناتوان‌کننده را کاهش می‌دهد.»

مشکلات خواب از جمله رایج‌ترین دلایل مراجعه بیماران به پزشک (به‌علاوه) است و بی‌خوابی درمان‌نشده با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های روانی، فشار خون بالا، تصادفات و مرخصی استعلاجی همراه است. همچنین از طریق کاهش کیفیت زندگی، کاهش بهره‌وری و افزایش استفاده از منابع مراقبت‌های بهداشتی، منجر به هزینه‌های اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی می‌شود.

محققان دانشگاه فلیندرز، با همکاری موسسه ساکس در استرالیا، مطالعه پنج ساله خود را در مجله پزشکی خواب بالینی منتشر کردند. داگ مک‌اوی، استاد بازنشسته دانشگاه فلیندرز و نویسنده همکار، گفت: «پزشکان نقش محوری در سیستم جامع مراقبت‌های بهداشتی استرالیا ایفا می‌کنند.» «آن‌ها اغلب اولین نقطه تماس بیمارانی هستند که با سیستم سلامت در تعامل هستند، آنها بسیاری از بیماری‌های زمینه‌ای را غربالگری و مراقبت می‌کنند و به عنوان دروازه‌بان برای ارجاع به خدمات پزشکی تخصصی عمل می‌کنند. در نتیجه، پزشکان عمومی در قلب برنامه ترجمه بی‌خوابی ما برای بهبود دسترسی به درمان شناختی رفتاری (CBT) قرار داشتند.» او ادامه داد: «ما از پزشکان عمومی و روانشناسان بیشتری می‌خواهیم که به منابع آموزشی CBT دسترسی داشته باشند و به جای دارو، CBT مبتنی بر شواهد را به افراد دارای علائم بی‌خوابی ارائه دهند.»

این تحقیق شامل همکاری مداوم با موسسه ساکس، انجمن خواب استرالیا، بنیاد سلامت خواب، انجمن روانشناسی استرالیا، کالج سلطنتی پزشکان عمومی استرالیا و سایر گروه‌ها بود.

دکتر جنی هیکاک، متخصص خواب، که تحصیلات دکترای او در دانشگاه فلیندرز بخشی از این مطالعه نیم دهه‌ای بود، به نوبه خود گفت: «بیشتر پزشکان عمومی که با آنها مصاحبه شد از خطرات مصرف طولانی مدت قرص خواب آگاه بودند، اما در عین حال دانش بسیار کمی در مورد درمان شناختی رفتاری (CBT) و نحوه دسترسی بیمارانشان به آن داشتند.»

او افزود: «به نظر می‌رسد تمایلی برای تغییر وجود دارد، بنابراین من خوشبین هستم که با افزایش آگاهی از CBT در بین پزشکان عمومی و بیمارانشان، افراد بیشتری که مبتلا به بی‌خوابی هستند، بتوانند مراقبت‌های بهتری دریافت کنند.» پروفسور رابرت آدامز، پزشک تنفسی و خواب در دانشگاه فلیندرز، تأکید کرد که «فرصت‌های جدید آموزشی و تربیتی به ایجاد این تغییر کمک خواهد کرد.» او در پایان گفت: «ما بیماران و همسرانشان را تشویق می‌کنیم که از پزشکان خود در مورد CBT سوال کنند و به درخواست ما از دولت برای یافتن راه‌هایی برای بهبود دسترسی ما به مداخلات غیر دارویی بپیوندند.»

شایان ذکر است که طبق مطالعه منتشر شده، بی‌خوابی مزمن بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از بزرگسالان جوان در استرالیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد.