بهترین دارو برای تسکین درد قاعدگی کدام است؟

به گزارش مجله خبری نگار/سیناپرس، این یافته‌ها از وجود شکاف میان انتخاب مصرف‌کنندگان و شواهد علمی درباره اثربخشی دارو‌ها حکایت دارد.

چرا ایبوپروفن مؤثرتر است؟

درد قاعدگی یا «دیسمنوره» عمدتاً به دلیل افزایش تولید ترکیباتی به نام پروستاگلاندین‌ها ایجاد می‌شود. این مواد با تحریک انقباضات رحم به دفع پوشش داخلی آن کمک می‌کنند، اما افزایش بیش از حد آنها موجب درد، گرفتگی عضلات، کاهش جریان خون رحم و گاهی علائمی مانند تهوع می‌شود.

ایبوپروفن که در گروه دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) قرار دارد، با مهار آنزیم‌های مسئول تولید پروستاگلاندین‌ها، مستقیماً علت اصلی درد را هدف قرار می‌دهد و به همین دلیل اثربخشی بیشتری دارد.

در مقابل، استامینوفن عمدتاً در مغز و سیستم عصبی مرکزی عمل می‌کند و با کاهش احساس درد، علائم را تسکین می‌دهد، اما تأثیر قابل‌توجهی بر التهاب و تولید پروستاگلاندین‌ها ندارد؛ به همین دلیل برای درد‌های قاعدگی معمولاً از ایبوپروفن ضعیف‌تر عمل می‌کند.

شواهد علمی چه می‌گویند؟

مروری بر نتایج ۸۰ مطالعه بالینی که بیش از پنج هزار و ۸۰۰ زن را شامل می‌شد، نشان داده است که دارو‌های ضدالتهاب غیراستروئیدی به‌طور قابل‌توجهی در کاهش درد قاعدگی از استامینوفن مؤثرتر هستند.

با این حال، پژوهشگران معتقدند:محبوبیت استامینوفن احتمالاً به دلیل آشنایی بیشتر مردم با این دارو، تبلیغات گسترده و تصور ایمنی بیشتر آن است.

بهترین زمان مصرف دارو

متخصصان تأکید می‌کنند دارو‌های ضدالتهاب زمانی بیشترین اثر را دارند که یک تا دو روز پیش از شروع خونریزی یا در همان ساعات ابتدایی قاعدگی مصرف شوند. در این حالت، دارو می‌تواند پیش از افزایش سطح پروستاگلاندین‌ها، تولید این مواد را مهار کرده و از شدت درد جلوگیری کند.

چه کسانی باید با احتیاط مصرف کنند؟

اگرچه مصرف کوتاه‌مدت ایبوپروفن برای بیشتر افراد بی‌خطر است، اما این دارو ممکن است باعث تحریک معده، افزایش خطر زخم یا خونریزی گوارشی، اختلال عملکرد کلیه و در مصرف طولانی‌مدت افزایش خطر بیماری‌های قلبی شود.

افرادی که سابقه زخم معده، بیماری‌های کلیوی، مشکلات قلبی یا آسم دارند، پیش از مصرف این دارو باید با پزشک مشورت کنند. همچنین ایبوپروفن ممکن است با برخی دارو‌ها از جمله رقیق‌کننده‌های خون، دارو‌های ضدافسردگی، برخی دارو‌های فشار خون و کورتون‌ها تداخل داشته باشد.

اگر ایبوپروفن مؤثر نبود

بر اساس این مطالعه، حدود ۱۸ درصد از افراد مبتلا به درد‌های قاعدگی با دارو‌های ضدالتهاب نیز بهبود کافی پیدا نمی‌کنند.

در این شرایط، پزشک ممکن است دارو‌های دیگری مانند مفنامیک اسید یا ناپروکسن را تجویز کند. همچنین داروی ضداسپاسم هیوسین بوتیل‌بروماید می‌تواند با کاهش انقباضات عضلات رحم به تسکین درد کمک کند، هرچند اثربخشی آن معمولاً کمتر از دارو‌های ضدالتهاب است.

از سوی دیگر، قرص‌های ترکیبی جلوگیری از بارداری نیز با کاهش تخمک‌گذاری و نازک کردن دیواره رحم، تولید پروستاگلاندین‌ها را کاهش داده و می‌توانند باعث سبک‌تر و کم‌دردتر شدن قاعدگی شوند.

پژوهشگران تأکید می‌کنند: استفاده از کیسه آب گرم یا پد‌های گرم‌کننده روی ناحیه شکم می‌تواند در کاهش گرفتگی عضلات مؤثر باشد.

همچنین برخی افراد از دستگاه‌های تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS) سود می‌برند. این دستگاه‌ها با ارسال پالس‌های الکتریکی خفیف، انتقال پیام درد را کاهش می‌دهند. البته استفاده از آنها در دوران بارداری، افراد مبتلا به صرع یا کسانی که ضربان‌ساز قلب دارند، توصیه نمی‌شود.

متخصصان در پایان هشدار می‌دهند: اگر درد‌های قاعدگی شدید، رو به افزایش یا مختل‌کننده فعالیت‌های روزمره باشد، مراجعه به پزشک ضروری است؛ زیرا ممکن است نشانه بیماری‌هایی مانند آندومتریوز یا فیبروم رحم باشد.