خلاصه یک گزارش، از یک شب پر آشوب در زمستان امسال

به گزارش مجله خبری نگار، اعتراضات پنجشنبه شب در بسیاری از نقاط کشور، که به قطع کامل اینترنت داخلی و بین‌المللی منجر شد، عصر جدیدی را در فضای سیاسی ایران گشوده است؛ اعتراضاتی که چند ویژگی مشخص دارد: اول؛ آتش تهیه بین‌المللی آن که در دیدار ترامپ و نتانیاهو در فلوریدا آغاز شد و در پی آن، تهدیدات ترامپ بر منع کشتن معترضان بود.

دوم؛ زمینه‌های روانی افزایش قیمت ارز و تورم و اختلال در بازار موجب شد که زمینه مردمی اعتراض نیز شکل بگیرد. سوم؛ تقارن این اتفاقات با اقدامات ایالات متحده در ونزوئلا که فضای سیاست جهانی در جهت این نوع مداخلات همراه کرد.

و بالاخره چهارم؛ این اولین اعتراضاتی است که در کنار سلب و نفی وضعیت موجود، یک ایده ایجابی در قالب بازگشت پهلوی به عنوان شعار محوری مطرح کرده است. در میان این چهار ویژگی، مورد اخیر آن را متمایز از اعتراضات قبلی می‌کند.

گزارش میدانی هم‌میهن از دوازدهمین روز اعتراضات

به نظر می‌رسد که سرنوشت سال ۱۴۰۴ با عدد ۱۲ گره خورده است؛ پس از جنگ ۱۲ روزه، در دوازدهمین روز اعتراضات جمعیت حاضر در تجمعات به اوج خود رسید. جمعیتی قابل توجه به خیابان‌ها آمدند تا اعتراض خود را به وضعیت موجود اعلام کنند. اولین روز تجمعات با اعتراض بازاریان شروع شد که هنوز هم اکثر مغازه‌ها در بازار‌ها تعطیل هستند. البته نه‌فقط در تهران بلکه اکثر شهر‌ها با این اعتراضات همراه شدند و بازار‌ها در سراسر کشور تعطیل هستند.

مرکز شهر، روز دوازدهم اعتراضات

در تمام شهر‌های کشور حتی شهر‌هایی مانند یزد که در اعتراضات گذشته همراهی زیادی نداشتند، همراهی مردم بسیار زیاد بود. فیلم‌های منتشرشده حاکی از آن بود که از شمال تا جنوب، شرق تا غرب شهروندان زیادی با این اعتراضات همراهی کرده بودند. مطابق اخبار مجید الهیان، رئیس کل دادگستری استان گیلان، اعلام کرد که علاوه بر ۵۰ باب مغازه در بازار شهر رشت، یک درمانگاه نیز در آتش سوخت که منجر به شهادت ۳ پرستار شد.

اما در تهران؛ خیابان یوسف‌آباد تقریباً از بالای میدان اسدآبادی تا خیابان فتحی‌شقاقی مملو از جمعیت بود. تمام مخازن زباله (در خیابان‌ها و کوچه‌ها) وسط خیابان‌ها را واژگون کرده بودند تا موتورسواران گاردی نتوانند به راحتی به سوی آنها بیایند. شعار‌ها یکدست نبود و صدای بوق‌ها خیابان‌ها را پر کرده بود. در میدان ولیعصر، انقلاب، تهرانپارس، هفت حوض، خیابان امام خمینی، میدان هفت‌تیر، میادین مختلف پیروزی، خیابان اصلی تهرانسر تجمعاتی با جمعیت‌های چندصدنفره شکل گرفت که در برخی نقاط با درگیری ماموران و تجمع‌کنندگان همراه شد.

مشاهدات پریسا هاشمی، خبرنگار هم‌میهن حاکی از آن است که نور آتش از خیابان خردمند تهران (واقع در خیابان کریم‌خان) بیرون می‌زد. چهار خودرو در این خیابان به آتش کشیده شده بود. خودرو‌های عبوری که قصد فیلمبرداری از این حادثه را داشتند، با برخورد لباس‌شخصی‌ها روبه‌رو می‌شدند و اجازه تصویربرداری نمی‌دادند. روی پل‌های عابر پیاده کنار خیابان خردمند هم آتش شعله می‌کشید. خودرو‌هایی که در ترافیک مانده بودند، به یکدیگر راه می‌دادند تا دور بزنند و به سمت هفت‌تیر برگردند. آنطور که شهرداری اعلام کرده ۴۸ دستگاه خودروی آتش‌نشانی، ۲ مرکز درمانی، ۲۶ بانک و ۲۵ مسجد در تهران را آتش زده‌اند.

سر خیابان آبان یک خودروی پلیس آتش زده بودند که تنها اسکلت خودرو باقی مانده بود. خیابان انقلاب یکی از خیابان‌های شلوغ در تهران بود. زیر پل حافظ صدای بوق و مردمی که در بین خودرو‌ها شعار می‌دادند و حرکت می‌کردند، ترافیک عجیبی ایجاد کرده بود. در خیابان‌های پایین انقلاب گاز اشک‌آور زدند و جمعیت زیادی به خیابان انقلاب ریختند. چهارراه ولیعصر با آجر سنگربندی شده و انقلاب به سمت چهارراه ولیعصر کاملاً بسته بود. پسری با جثه کوچک، اما قدرتی عجیب به سمت فردوسی می‌رفت و یکی یکی، المان‌های شهری (تابلو‌های شهری) را یکی پس از دیگری از جا در می‌آورد.

خبرنگار هم‌میهن در ادامه می‌نویسد: از خیابان ویلا تا فردوسی پر بود از جمعیت که عبور و مرور را سخت کرده بود. ایستگاه پلیس در فردوسی نیز در آتش می‌سوخت. از آن طرف، تمام ورودی‌های میدان ولیعصر با تابلو‌های شهری پر شده بود و عبور به سختی انجام می‌شد. به دلیل شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای یکی دو شهروند با مشکل روبه‌رو شده بودند و حال یکی از آنها مساعد نبود، اما برای رفتن به بیمارستان مردد بود و نگرانی بازداشت او را از رفتن به بیمارستان بازمی‌داشت. خیابان کارگر شمالی نیز مملو از جمعیت بود.

تقریباً ساعت ۲۱ ناگهان برخی از تلفن‌های همراه (به‌ویژه همراه اول) قطع شد. حتی تلفن‌ها علامت اورژانسی را نشان می‌داد، اما تلفن‌های ۱۱۰، ۱۱۵ و ۱۲۵ اصلاً در دسترس نبودند. صبح روز جمعه ۱۹ دی، شهر تهران کاملا تمیز بود و المان‌های شهری باز هم جای خودشان با سرعت نصب شده بودند. اگر این سرعت برای حل تمام موضوعات و مشکلات کشور وجود داشت، شاید شاهد این اعتراضات نبودیم.