یک کشف شگفت‌انگیز، درک ما از وجود ماموت‌ها در دوران مدرن را تغییر می‌دهد

تجزیه و تحلیل فسیل‌هایی که حدود ۷۰ سال در موزه آلاسکا نگهداری می‌شدند، نشان داد که افسانه وجود ماموت‌ها در هزاره‌های دوم و سوم پیش از میلاد نادرست است.

به گزارش مجله خبری نگار، پیش از این اعتقاد بر این بود که ماموت‌های پشمالو حدود ۱۳۰۰۰ سال پیش در سرزمین برینگ - منطقه‌ای که شمال شرقی آسیا را به شمال غربی آمریکا متصل می‌کرد - منقرض شده‌اند. با این حال، تجزیه و تحلیل DNA استخراج شده از خاک منجمد دائمی، برخی از دانشمندان را به این باور رسانده است که جمعیت‌های کوچکی از این حیوانات عظیم‌الجثه ممکن است تا دوره هولوسن زنده مانده باشند.

در سال ۲۰۲۲، موزه شمال در دانشگاه آلاسکا پروژه‌ای با عنوان «به فرزندی پذیرفتن یک ماموت» را برای جستجوی «جوان‌ترین» ماموت آغاز کرد، که در آن تمام فسیل‌های موجود در موزه (۱۵۰۰ قطعه) با استفاده از روش تاریخ‌گذاری رادیوکربن طی چندین سال به طور دقیق قدمت‌گذاری می‌شوند.

طبق گزارش مجله علوم کواترنری، دو صفحه استخوانی از مهره‌های ماموت در اواسط قرن بیستم در آلاسکا پیدا شد و گمان می‌رود متعلق به ماموتی باشد که بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد می‌زیسته است.

یک کشف شگفت‌انگیز، درک ما از وجود ماموت‌ها در دوران مدرن را تغییر می‌دهد

اما نتایج تجزیه و تحلیل ایزوتوپی شگفت آور بود و نشان داد که این جانور از غذا‌های دریایی تغذیه می‌کرده است. تجزیه و تحلیل بعدی DNA باستانی نشان داد که این فسیل‌ها در واقع متعلق به دو نهنگ، یکی نهنگ اقیانوس آرام شمالی و دیگری گرازماهی هستند که قدمت یکی از صفحات به ۱۸۷۹ سال و دیگری به ۱۱۶۸ سال پیش بازمی گردد.

این کشف، سوالاتی را در مورد چگونگی قرار گرفتن بقایای نهنگ‌های باستانی در سنگ‌های رسوبی دور از ساحل مطرح کرد، پیش از آنکه کارشناسان به این نتیجه برسند که این فسیل‌ها به اشتباه در میان آثار باستانی ساحلی آلاسکا به مجموعه موزه رسیده‌اند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری