کشف یک «گفتگوی» مخفی بین جنین و رحم، سرنوشت بارداری را تعیین می‌کند

تحقیقات علمی اخیر آشکار کرده است که فرآیند لانه‌گزینی جنین در دیواره رحم، که یکی از خطرناک‌ترین و پرخطرترین مراحل بارداری است، تنها یک ارتباط فیزیکی ساده نیست، بلکه گفتگویی پیچیده و حیاتی بین جنین و رحم است.

به گزارش مجله خبری نگار، این مطالعه که توسط محققان دانشگاه عبری انجام شد، توضیح داد که این «گفتگوی» حیاتی از طریق «بسته‌های بیولوژیکی» میکروسکوپی (به نام وزیکول‌های خارج سلولی) رخ می‌دهد که توسط بافت‌های جنین و پوشش رحم ترشح می‌شوند و دستورالعمل‌های ژنتیکی و مولکول‌هایی را در خود حمل می‌کنند که میزان پذیرش رحم را تغییر می‌دهند.

آلیسا کومسکی-الباز، خاویر آرتورو سانچز-لوپز، اشل دیلوسکی، عینات زلینگر، دانیل وایگر

طبق مقاله تحقیقاتی منتشر شده در مجله وزیکول‌های خارج سلولی، ارتباط بین جنین و پوشش رحم از طریق وزیکول‌های میکروسکوپی رخ می‌دهد که پیام‌های ژنتیکی و متابولیکی را در هر دو جهت منتقل می‌کنند.

مشخص شده است که این وزیکول‌ها رفتار سلول‌های گیرنده را ظرف یک ساعت تغییر می‌دهند و بر تولید انرژی، متابولیسم چربی و آماده‌سازی بافت رحم برای دریافت جنین تأثیر می‌گذارند.

این مطالعه همچنین به نقش شگفت‌انگیز قطرات چربی که قبلاً به عنوان مخازن غیرفعال دیده می‌شدند، اشاره کرد، زیرا به نظر می‌رسد که آنها نقش فعالی در انتقال سیگنال‌های متابولیک و اصلاح محیط لانه‌گزینی دارند.

این تیم دریافت که هورمون‌ها نه تنها این مکالمه را هدایت می‌کنند، بلکه محتوای «پیام‌های» مولکولی ارسال شده توسط رحم را نیز تعیین می‌کنند. آنها همچنین یک «ریزتنظیم‌کننده» شیمیایی درون سلول‌ها (معروف به گیرنده AhR) را کشف کردند که به تأثیرات محیطی و تغذیه‌ای بسیار حساس است.

به نظر می‌رسد این تنظیم‌کننده میزان آمادگی رحم برای پذیرش جنین را کنترل می‌کند، که می‌تواند توضیحی علمی برای چگونگی تأثیر عواملی مانند رژیم غذایی و محیط اطراف بر شانس بارداری موفق از همان لحظات اولیه و حساس ارائه دهد.

این کشف، فرآیند متابولیک را در قلب مکانیسم‌های هماهنگی بین مادر و جنین قرار می‌دهد و افق‌های جدیدی را برای درک علل شکست لانه‌گزینی و سقط جنین زودهنگام می‌گشاید و دیدگاه ما را نسبت به این مرحله از «پیروی» صرف به «برخورد فعال» که در آن سرنوشت بارداری از همان ابتدا تعیین می‌شود، متحول می‌کند.

این مطالعه با مشارکت محققانی از موسسه علوم وایزمن در مجله The Journal of Extracellular Vesicles منتشر شد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری