آیا جنین در رحم مادر زبان‌های خارجی را تشخیص می‌دهد؟

به گزارش مجله خبری نگار-سانفرانسیسکو: آیا یک نوزاد می‌تواند زبان‌های خارجی را که در دوران جنینی در رحم مادرش شنیده است، تشخیص دهد و آنها را از زبان مادری یا زبان‌هایی که قبلاً هرگز نشنیده است، تشخیص دهد؟

یک تیم تحقیقاتی در مونترال، کانادا، دریافته است که نوزادانی که در رحم به داستان‌هایی به زبان‌های خارجی گوش می‌دهند، به همان روشی که به زبان مادری خود پاسخ می‌دهند، به آن زبان‌ها نیز واکنش نشان می‌دهند. این مطالعه که در مجله Nature Communications، که متخصص مهارت‌های ارتباطی و زبانی است، منتشر شده است، اولین مطالعه از نوع خود است که از تکنیک‌های تصویربرداری مغز برای اثبات فرضیه‌ای علمی استفاده می‌کند که متخصصان اعصاب مدت‌ها در مورد آن تردید داشتند. مطالعات قبلی نشان داده بود که جنین‌ها و نوزادان می‌توانند صدا‌های آشنا را تشخیص دهند و حتی ترجیح می‌دهند بلافاصله پس از تولد به زبان مادری خود گوش دهند، اما این یافته‌ها بر مشاهدات رفتاری مانند چرخش نوزاد یا تغییرات ضربان قلب متکی بودند، بدون اینکه شواهد قطعی با اندازه‌گیری تغییراتی که در مغز هنگام گوش دادن نوزاد به زبان مادری خود رخ می‌دهد، ارائه دهند.

آنا گالاگر، متخصص مغز و اعصاب دانشگاه مونترال و رئیس تیم تحقیقاتی، در اظهاراتی به وب‌سایت تحقیقات علمی «Scientific American» گفت: «ما نمی‌توانیم بگوییم که نوزادان قبل از تولد زبان را یاد می‌گیرند، اما می‌توانیم بگوییم که نوزادان با زبان یا زبان‌هایی که در رحم شنیده‌اند، احساس آشنایی می‌کنند، زیرا قرار گرفتن در معرض این زبان‌ها در رحم به شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی در مغز کمک می‌کند که بر پاسخ آنها به زبان پس از تولد تأثیر می‌گذارد.»

این آزمایش شامل حدود شصت زن باردار در هفته سی و پنجم بارداری بود که ۳۹ نفر از آنها به مدت ده دقیقه در معرض صدا‌های ضبط شده داستان‌هایی به زبان فرانسوی، زبان مادری خود، قرار گرفتند و سپس به مدت ده دقیقه به صدا‌های ضبط شده همان داستان‌ها به زبان‌های آلمانی و عبری نیز گوش دادند و این روند روزانه در طول دوران بارداری تکرار می‌شد.

محقق آدرین رنت، متخصص اعصاب و روان بالینی در دانشگاه مونترال، توضیح می‌دهد که انتخاب زبان‌های آلمانی و عبری ناشی از تفاوت‌های قابل توجه بین آنها و زبان فرانسه از نظر آواشناسی و تلفظ است. ۲۱ زن باردار باقی‌مانده در گروه کنترل در معرض هیچ محرک خارجی خاصی قرار نگرفتند، بنابراین فرزندان متولد نشده خود را در موقعیت‌های طبیعی و روزمره در معرض زبان مادری فرانسوی قرار دادند.

در طول ده ساعت تا سه روز اول پس از تولد، تیم تحقیقاتی از طیف‌سنجی مادون قرمز عملکردی برای نظارت بر نحوه واکنش مغز نوزادان به زبان‌های آلمانی، عبری و فرانسوی استفاده کردند. این تکنیک تغییرات سطح اشباع اکسیژن خون در مغز را در طول عملکرد‌های مختلف شناختی اندازه‌گیری می‌کند.

محققان در تمام نوزادان شرکت‌کننده در آزمایش، هنگام گوش دادن به عبارات فرانسوی، افزایش فعالیت در لوب گیجگاهی چپ، مرکز پردازش زبان مغز، را مشاهده کردند. با این حال، هنگامی که نوزادان در معرض زبان‌های آلمانی و عبری قرار گرفتند، همان فعالیت مغزی فقط در نوزادانی که در رحم مادرشان در معرض این زبان‌ها قرار گرفته بودند، مشاهده شد. نوزادان گروه کنترل که در رحم در معرض این زبان‌ها قرار نگرفته بودند، هنگام گوش دادن به آلمانی و عبری هیچ فعالیت مغزی در نواحی پردازش زبان نشان ندادند.

محقق آنا کارولینا کوان، متخصص مغز و اعصاب کودکان و عضو آکادمی مغز و اعصاب برزیل، معتقد است که این مطالعه از این ایده پشتیبانی می‌کند که مغز نوزادان کاملاً "لوح‌های خالی" نیستند، بلکه محیطی که جنین در رحم در آن زندگی می‌کند، برخی از عملکرد‌های ذهنی او را حتی قبل از تولد شکل می‌دهد. محققان هنوز مدت زمان لازم برای قرار گرفتن در معرض یک زبان خارجی را که برای آشنایی جنین با آن و تشخیص آن در آینده لازم است، تعیین نکرده‌اند. برخی مطالعات قبلی در مورد تأثیرات محیط شنوایی بر رشد جنین نشان داده است که این دوره می‌تواند چند ساعت باشد، در حالی که تحقیقات دیگر نشان داده است که دوره‌های کوتاه مدت حداکثر ۱۵ دقیقه ممکن است برای ایجاد همان اثر تشخیص زبان خارجی کافی باشد.

محقق کوان می‌گوید: «این مطالعه به زنان باردار توصیه نمی‌کند که فرزندان متولد نشده خود را در معرض زبان‌های خارجی قرار دهند تا آنها را در مراحل بعدی زندگی باهوش‌تر یا چندزبانه‌تر کنند.» او خاطرنشان کرد که مطالعه تأثیر قرار گرفتن در معرض زبان‌های خارجی قبل از تولد بر رشد زبانی بعدی برای درک مشکلات و اختلالات زبانی در کودکان، که فقط در ایالات متحده بین ۵ تا ۱۰ درصد از کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، مهم است. او افزود: «این تحقیق شواهد علمی بیشتری ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد رشد زبان خیلی زود، حتی قبل از تولد، آغاز می‌شود که می‌تواند به شناسایی و درمان تأخیر‌های زبانی در کودکان کمک کند.»

(دی پی‌ای)