به گزارش مجله خبری نگار،نیتراتها و نیتریتها هر دو شکلهای مختلف نیتروژن هستند. تفاوت در ساختار شیمیایی آنها است – نیتراتها دارای سه اتم اکسیژن هستند در حالی که نیتریتها دارای دو اتم اکسیژن هستند.
هم نیتراتها و هم نیتریتها به طور طبیعی در سبزیجات خاصی مانند سبزیجات برگ سبز، کرفس و کلم کیل یافت میشوند، اما به عنوان نگهدارنده به غذاهای فرآوری شده نیز اضافه میشوند.
وجود نیتریت در ادرار معمولا به این معنی است که عفونت باکتریایی در دستگاه ادراری شما وجود دارد که معمولا عفونت ادراری (UTI) نامیده میشود.
عفونت ادراری میتواند در هر جایی از دستگاه ادراری شما اتفاق بیفتد از جمله مثانه، حالب ها، کلیهها و مجرای ادرار.
باکتریهای مضر به دستگاه ادراری راه پیدا کرده و به سرعت تولید مثل میکنند. برخی از انواع باکتریها دارای آنزیمی هستند که نیتراتها را به نیتریت تبدیل میکنند. به همین دلیل است که وجود نیتریتها در ادرار نشانه این است که شما ممکن است عفونت ادراری داشته باشید.
عفونت ادراری معمولا علائمی دارد که میتوانید متوجه شوید مانند:
سوزش ادرار
احساس نیاز به دفع مکرر ادرار بدون دفع زیاد
تکرر ادرار
خون در ادرار
ادرار کدر
ادرار با بوی قوی
برخی از افراد بلافاصله علائم عفونت ادراری را تجربه نمیکنند. اگر باردار هستید پزشک ممکن است بخواهد ادرار شما را از نظر نیتریتها و سایر عوامل در چندین مرحله مراقبتهای دوران بارداری به عنوان یک اقدام پیشگیرانه آزمایش کند، حتی اگر علائم عفونت ادراری را نداشته باشید.
عفونت ادراری در بارداری شایع و خطرناک است و در صورت عدم درمان میتواند منجر به فشار خون بالا و زایمان زودرس شود. عفونت ادراری در دوران بارداری بیشتر به کلیهها سرایت میکنند.
نیتریتهای موجود در ادرار با آزمایشی به نام آنالیز ادرار تشخیص داده میشوند و این زمانی است که شما یک نمونه ادرار میدهید.
آزمایش ادرار ممکن است به دلایل مختلفی انجام شود از جمله:
اگر علائم عفونت ادراری مانند سوزش ادرار دارید
در طول یک معاینه معمول
اگر خون در ادرار دارید
قبل از جراحی
در طول معاینه بارداری
اگر در بیمارستان بستری شده اید
برای نظارت بر وضعیت کلیهها
اگر پزشک شما مشکوک به دیابت باشد
قبل از آزمایش ادرار هر گونه دارو، ویتامین یا مکملی را که مصرف میکنید به پزشک خود اطلاع دهید.
ممکن است از شما خواسته شود که یک نمونه ادرار “Clean Catch” ارائه دهید.
برای انجام این:
ابتدا باید ناحیه تناسلی خود را قبل از جمع آوری ادرار به خوبی تمیز کنید تا مطمئن شوید نمونه اثری از باکتریها و سلولهای پوست مجاور ندارد
همانطور که شروع به ادرار میکنید ابتدا اجازه دهید مقداری از ادرار به داخل توالت بریزد
سپس حدود ۵۶ میلی لیتر ادرار را در ظرفی که پزشک تان ارائه کرده است جمع آوری کنید. از دست زدن به داخل ظرف خودداری کنید
سپس میتوانید ادرار را در توالت تمام کنید
چندین مرحله برای تجزیه و تحلیل ادرار در آزمایش ادرار انجام میشود:
ابتدا ادرار شما از نظر کدر بودن بررسی میشود – ادرار کدر، قرمز یا قهوهای معمولا به معنای وجود عفونت است
ثانیا از یک میله اندازه گیری (یک چوب نازک با نوارهایی از مواد شیمیایی) برای بررسی عوامل مختلفی مانند pH و وجود پروتئین، گلبولهای سفید یا نیتریتها استفاده میشود. بلافاصله پس از نمونه برداری میتوان تست دیپ استیک را انجام داد
اگر آزمایش دیپ استیک نتایج غیرطبیعی را نشان دهد نمونه ادرار ممکن است برای آزمایش بیشتر و ارزیابی میکروسکوپی به آزمایشگاه فرستاده شود
آزمایش مثبت وجود نیتریت در ادرار، نیتریتوری نامیده میشود. نیتریتوری به خودی خود ممکن است به معنای ابتلا به عفونت ادراری نباشد.
اگر نیتریتوری دارید پزشک ممکن است بخواهد نمونه ادرار شما را برای آزمایش کشت ادرار به آزمایشگاه بفرستد.
در کشت ادرار متخصصان میتوانند متوجه شوند که آیا شما عفونت ادراری دارید و اگر چنین است، کدام باکتری باعث عفونت در شما میشود.
کشت ادرار معمولا حدود دو تا سه روز طول میکشد تا کامل شود، گاهی اوقات بسته به نوع باکتری بیشتر طول میکشد. به طور متوسط باید انتظار داشته باشید که نتایج خود را در عرض ۳ روز ببینید.
به خاطر داشته باشید که همه باکتریها قادر به تبدیل نیترات به نیتریت نیستند؛ بنابراین شما میتوانید تست نیتریت منفی داشته باشید و همچنان عفونت ادراری داشته باشید. به همین دلیل است که پزشک شما هنگام تشخیص عفونت ادراری نتیجه بسیاری از آزمایشها و هر علامتی را در نظر میگیرد.
اگر نیتریتهای موجود در ادرار نشان دهنده عفونت ادراری باشد، با انتشار به سمت کلیهها میتواند شدیدتر شود.
درمان عفونت در دستگاه ادراری فوقانی چالش برانگیزتر است. در نهایت عفونت میتواند به خون شما سرایت کند و باعث سپسیس شود. سپسیس میتواند تهدید کننده زندگی باشد.
علاوه بر این عفونت ادراری در افراد باردار میتواند برای فرد باردار و جنین خطرناک باشد.
اگر باردار نیستید و نیتریت در ادرارتان دارید، درمان معمولا شامل مصرف یک دوره آنتی بیوتیک است. افراد باردار چه علائمی داشته باشند و چه نداشته باشند به یک دوره آنتی بیوتیک نیاز خواهند داشت.
نوع دقیق آنتی بیوتیک تجویز شده به نوع باکتری در دستگاه ادراری، سابقه پزشکی شما و اینکه آیا باردار هستید بستگی دارد.
درمان مناسب با آنتی بیوتیک باید علائم شما را ظرف یک یا دو روز برطرف کند. حتما دستورات پزشک خود را دنبال کنید و کل دوره آنتی بیوتیک را مصرف کنید. عدم انجام این کار میتواند باعث عود عفونت شود.
نوشیدن آب فراوان برای از بین بردن باکتریها نیز گام مهمی در کمک به بهبود سریعتر شماست.
بررسی ادرار بدون هیچ علامتی یک آزمایش غربالگری محسوب میشود. به یاد داشته باشید که نیتریتوری بدون سایر علائم عفوت ادراری ممکن است نشان دهنده عفونت نباشد.
افرادی که باردار هستند اغلب غربالگری میشوند، زیرا ممکن است همچنان عفونتی داشته باشند که نیاز به درمان دارد. اگر نیتریتوری و علائم دیگری از عفونت دارید با یک متخصص مشورت کنید.
در صورت رسیدگی فوری، عفونتهای ادراری به راحتی قابل درمان هستند و معمولا در عرض چند روز به سرعت برطرف میشوند.
اگر آزمایش ادرار از نظر نیتریتها مثبت شد، برای ارزیابی بیشتر به پزشک مراجعه کنید.
اگر هر یک از علائم زیر را دارید به دنبال کمک فوری باشید، زیرا ممکن است به معنای گسترش عفونت به مثانه یا کلیه باشد:
درد و حساسیت پشت یا پهلو
تب
حالت تهوع
استفراغ
لرز
اگر هر یک از علائم بالا یا سایر علائم عفونت ادراری را تجربه کردید، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.
منبع:سومیتا