به گزارش مجله خبری نگار،یک تیم بینالمللی از محققان با انجام یک مطالعه دریافتهاند که «سن»، «جنسیت»، «ریتم نامنظم قلب» و «سطح فعالیت روزانه» قابلاعتمادترین پیشبینیکنندهها در زمینه زوال تواناییهای شناختی در مبتلایان به آلزایمر هستند.
محققان در این مطالعه گروهی متشکل از ۵۰۰ بیمار آلزایمری را برای مدت دو سال تحت نظر گرفتند و دادهها را برای عوامل جمعیتشناختی، سلامتی و عملکردی متعددی از جمله تجربه درد، افسردگی و علائم عصبی روانی ثبت کردند.
زوال در زمینه تواناییهای شناختی برای تمامی شرکتکنندگان معنیدار بود. پژوهشگران گفتهاند که داشتن سن بالا، زن بودن، به مشکل برخوردن در انجام فعالیتهای روزانه و داشتن سابقه فیبریلاسیون دهلیزی (مشکلات مربوط به ریتم نامنظم قلب) عوامل تاثیرگذار عمده در کاهش توانایی شناختی در این بیماران است.
محققان در مقاله خود نوشتهاند: «با در نظر گرفتن ترکیبی از متغیرهای جمعیتشناختی، جسمی و عملکردی، زوال شناختی حتی در مراحل اولیه بیماری آلزایمر به بهترین وجه در بیماران پیشبینی شد.»
پژوهشگران میگویند با فاکتورهایی نظیر جمعیتشناسی، تاریخچه پزشکی فرد و معیارهای فعالیت روزانه او میتوان میزان زوال شناختی ناشی از آلزایمر را تا حد خوبی پیشبینی کرد.
تحقیقات جدید توانایی پزشکان را در پیشبینی چگونگی پیشرفت آلزایمر بالا برده است. به عنوان مثال، یک تکنیک اخیراً توسعهیافته از اسکن مغز و نشانگرهای زیستی مختلف مراحل زوال شناختی در طی پنج سال آینده را پیشبینی میکند.
محققان در بخش نتیجهگیری مقاله خود آوردهاند: «این یافتهها اهمیت اتخاذ یک رویکرد درمانی جامع در تشخیص و درمان مرحله اولیه بیماری آلزایمر، با در نظر گرفتن متغیرهای سلامت بیمار و مراقب، را گوشزد میکنند.»
آلزایمر شایعترین شکل زوال عقل است که دهها میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار میدهد. پژوهشگران میگویند از آنجایی که تعداد مبتلایان با بالا رفتن جمعیت در حال افزایش است، تحقیقاتی از این دست میتواند به درمانها و مراقبتهای بهتر کمک کند چرا که این فقط بیماران نیستند که تحت تأثیر قرار میگیرند.
به گفته محققان با کاهش تواناییهای شناختی بیماران، بار بر دوش مراقبان افزایش مییابد و کسانی که از آنان در زندگی روزمره خود پرستاری میکنند باید در سنجش گزینههای درمانی و پیشرفت بیماری در نظر گرفته شوند.
نتایج تحقیقات تازه در نشریه علمی «Plos One» منتشر شده است.