به گزارش مجله خبری نگار،اما پروبیوتیکها به باکتریهای مفید روده گفته میشود که وظیفه هضم ترکیبات پری بیوتیک را بر عهده دارد. پروبیوتیکها با حضور در دستگاه گوارش موجب تقویت و رشد باکتریهای مفید مقیم در رودهها میشود. این میکروبها جذب مواد معدنی به ویژه کلسیم و منیزیم را از دستگاه گوارش افزایش میدهد و خطر چاقی و دیابت نوع ۲ را کم میکند.
از سوی دیگر پروبیوتیکها از علائم عدم تحمل لاکتوز شیر در افرادی که دچار این عارضه هستند، میکاهند و با تقویت سیستم ایمنی، مقاومت بدن را در برابر بیماریها بیشتر میکنند. در نتیجه مصرف این محصولات در افرادی که مستعد نفخ و سایر مشکلات گوارشی هستند میتواند کمک کننده باشد. همچنین یکی از مهمترین آثار استفاده از محصولات پروبیوتیک کمک به کاهش کلسترول خون است؛ بنابراین مصرف روزانه محصولات پروبیوتیک، به ویژه فرآوردههای لبنی همچون شیر، ماست، کفیر یا پنیر پروبیوتیک توصیه میشود. دانستن این نکته نیز حائز اهمیت است که باکتریهای پروبیوتیک بیشتر از یک هفته تا حداکثر ۱۰ روز زنده نمیمانند. مصرف این نوع محصولات برای کودکان زیر یک سال باید تحت نظر پزشک باشد.
پس میتوان اینطور نتیجه گرفت که پری بیوتیکها در حقیقت غذای پروبیوتیکها هستند.
کارشناس ارشد تغذیه دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز