یک متخصص خون، علائم اصلی ترومبوز وریدی را شناسایی کرد

به گزارش مجله خبری نگار، ترومبوز ورید عمقی می‌تواند بدون توجه ایجاد شود: تقریباً در نیمی از موارد، با علائم قابل توجهی همراه نیست. رادیون تارنوفسکی، متخصص خون و رئیس بخش خون‌شناسی در JSC Meditsina (کلینیک آکادمیک رویتبرگ)، در مورد علائمی که نیاز به توجه دارند و عوامل خطر با ایزوستیا صحبت کرد.

این پزشک تأکید کرد: «عدم وجود درد به این معنی نیست که هیچ خطری وجود ندارد. تورم ناگهانی در یک پا، احساس فشار یا سنگینی، حساسیت به لمس بدون آسیب دیدگی آشکار، افزایش دمای پوست، قرمزی یا تغییر رنگ باید نگران کننده باشد.»

تارنوفسکی خاطرنشان کرد که ترومبوز گاهی اوقات می‌تواند با خستگی یا کشیدگی عضلانی اشتباه گرفته شود. با این حال، پس از فعالیت بدنی طبیعی، علائم اغلب با یک عضله خاص مرتبط هستند و به تدریج فروکش می‌کنند. در ترومبوز، تورم یک طرفه و احساس تنش در اندام بدون علت مشخص، شایع‌تر است. با این حال، احساس به تنهایی نمی‌تواند به طور قابل اعتمادی بین این شرایط تمایز قائل شود، به خصوص اگر اخیراً جراحی، آسیب یا بی‌حرکتی طولانی مدت وجود داشته باشد.

این خطر به ویژه پس از جراحی‌های بزرگ و بستری شدن در بیمارستان، استراحت طولانی مدت در رختخواب یا نشستن، شکستگی‌ها و آسیب‌های جدی، سرطان، بارداری و ماه‌های اول پس از زایمان بسیار زیاد است. همچنین سابقه ترومبوز، دارو‌های هورمونی خاص، چاقی، سیگار کشیدن و استعداد ارثی برای ترومبوز، این خطر را افزایش می‌دهد.

این پزشک خاطرنشان کرد که پیشگیری به شرایط بستگی دارد. در زندگی روزمره، مهم است که از گذراندن ساعات طولانی بدون فعالیت خودداری کنید؛ در طول سفر‌های طولانی، ایده خوبی است که به صورت دوره‌ای بایستید و پا‌های خود را دراز کنید. پس از جراحی و در سایر شرایط پرخطر، پزشک ممکن است اقدامات پیشگیرانه خاصی از جمله دارو‌های ضد انعقاد خون را تجویز کند.

خطرناک‌ترین عارضه ترومبوز ورید عمقی، آمبولی ریوی است که در آن بخشی از لخته به رگ‌های ریوی منتقل می‌شود. تنگی نفس ناگهانی، درد قفسه سینه، ضربان قلب سریع، خلط خونی، ضعف شدید، سرگیجه یا غش نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. علاوه بر این، ترومبوآمبولی می‌تواند حتی بدون علائم قابل توجه قبلی در پا نیز رخ دهد.

او گفت: «واریس و ترومبوز یک چیز نیستند. واریس یک بیماری مزمن ورید‌های سطحی است و به خودی خود لزوماً به این معنی نیست که فرد در ورید‌های عمقی دچار لخته خون خواهد شد. با این حال، واریس می‌تواند عاملی باشد که احتمال ترومبوز وریدی را افزایش می‌دهد، به خصوص هنگامی که با سایر خطرات همراه باشد.»

به گفته تارنوفسکی، تلاش برای تشخیص لخته خون با خم کردن پا یا ایجاد درد در ساق پا توصیه نمی‌شود. چنین درمان‌های خانگی نه ترومبوز را تأیید می‌کنند و نه به طور قابل اعتمادی آن را رد می‌کنند. اگر به ترومبوز مشکوک باشید، از ارزیابی ریسک بالینی، آزمایش D-dimer و تشخیص ابزاری استفاده می‌شود.

روش اصلی برای تأیید ترومبوز ورید عمقی، اسکن سونوگرافی داپلکس است. اگر تورم یا درد یک طرفه پا بدون دلیل مشخص ایجاد شد، به خصوص اگر با عوامل خطر همراه بود، چند روز صبر نکنید. با این حال، اگر علائم احتمالی ترومبوآمبولی وجود داشته باشد، دقیقه‌ها مهم هستند - مراقبت‌های اورژانسی مورد نیاز است.

در ۲۳ ژوئن، ایگور زولوتوخین، دکترای علوم پزشکی و استاد گروه جراحی شماره ۱ دانشکده در دانشگاه پیروگوف، گزارش داد که ظرف یک ماه آینده از شروع ترومبوز، ۶٪ خطر جدا شدن لخته، ورود آن به شریان ریوی و مرگ وجود دارد. او اظهار داشت که این خطر بالا است، اما فقط برای کسانی که بلافاصله پس از شروع علائم تحت درمان قرار نگرفته‌اند یا به پزشک مراجعه نکرده‌اند.