فرمول موفقیت لوئیس انریکه در پاری سن ژرمن

به گزارش مجله خبری نگار، در پاری سن ژرمن ، موفقیت به او آرامش نمی‌دهد. برعکس، استانداردهای بالای او را تقویت می‌کند. لوئیز انریکه که اخیراً قراردادش توسط باشگاه پاریسی تا ژوئن 2030 تمدید شده و مورد تحسین هواداران قرار گرفته، حاضر نیست به افتخاراتش تکیه کند . این مربی اسپانیایی در مصاحبه‌ای که این دوشنبه با تلویزیون PSG انجام داد ، اعتراف کرد که هر موفقیتی مسئولیت جدیدی را به همراه دارد: پیشرفت و ادامه پیروزی برای اثبات اینکه شایسته اعتمادی است که به او شده است. او قبل از رویارویی با منچستر سیتی در لیگ قهرمانان اروپا اعتراف کرد: «من قراردادم را تمدید کرده‌ام. اکنون، فشار بیشتری برای نشان دادن آمادگی‌ام برای ادامه کار و کسب جام‌های بیشتر با پاری سن ژرمن دارم.»

او ادامه داد: «من دیگر به خاطر اینکه مردم به من می‌گویند خیلی خوشحال هستند ، احساس راحتی و آرامش نمی‌کنم.» این مربی با آگاهی از موفقیت‌های فعلی تیم و شادی‌ای که برای هواداران در پارک دو پرنس به ارمغان می‌آورد ، از سفری که از زمان ورود به پایتخت فرانسه داشته، ابراز رضایت کرد. او توضیح داد : «به عنوان یک مربی، فوق‌العاده است که بدانی کارت به مردم چیزی بخشیده و می‌توانی چنین لحظات پرانرژی را با آنها و خانواده‌هایشان به اشتراک بگذاری .» با این حال، این کلمات استانداردهای او را پایین نمی‌آورد. او افزود : «من باید ثابت کنم که لیاقت اعتمادی را که به من شده است ، دارم.»

لوچو در مورد کلیدهای موفقیتش، رویکرد خود در مدیریت تیم را یادآوری کرد که درک بازی را بر اطاعت اولویت می‌دهد. این مربی اسپانیایی تیمی وابسته به دستورالعمل‌های خود نمی‌خواهد، بلکه گروهی را می‌خواهد که بتوانند به طور مستقل تصمیمات درست بگیرند. این مربی خاطرنشان کرد: «من نمی‌خواهم مربی‌ای باشم که دائماً دستور می‌دهد و به بازیکنان می‌گوید: 'شما باید این کار، آن کار و کار دیگر را انجام دهید.' آنها باید بازی را درک کنند تا در هر لحظه بهترین تصمیم را بگیرند. این کلید ماجرا است.» این فلسفه با یک رابطه انسانی مبتنی بر صمیمیت، شوخ‌طبعی و استانداردهای بالا همراه است. او دوست دارد با بازیکنانش شوخی کند؛ آنقدر که ویتینیا گاهی اوقات به او اعتراف کرده است که همیشه نمی‌داند که آیا او جدی است یا نه. او با خنده می‌گوید: «و من به او می‌گویم که تفسیر آن به خودش بستگی دارد!» فراتر از این خوش‌قلبی ظاهری، مربی رویکرد خود را با هر بازیکن تطبیق می‌دهد: برخی به تشویق نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر به یک دست محکم‌تر نیاز دارند. هدف همچنان یکسان است: توسعه افراد برای تقویت تیم.

مدیریت به عنوان کلید موفقیت

این میل به پیشرفت مداوم، امتناع او از مقایسه خود با سایر مربیان را نیز توضیح می‌دهد. در دنیای فوتبال که جام‌ها بحث‌ها را دامن می‌زنند و هر نتیجه‌ای مقایسه‌ها را تشویق می‌کند، لوئیز انریکه از مسیر خودش دفاع می‌کند. او می‌گوید: «هر کسی مسیر خودش را دنبال می‌کند و این چیزی است که همه باید درک کنند. من هیچ قصدی ندارم که سعی کنم تعداد جام‌ها یا رزومه‌ام را صرفاً برای پیشی گرفتن از دیگران بهبود بخشم .» او قبل از اینکه به همه یادآوری کند که قطب‌نمای خودش چیست، می‌گوید. او می‌پرسد: «آیا این روشی است که می‌خواهم تیمم بازی کند؟ آیا این روشی است که می‌خواهم آنها ببازند، اگر مجبور به باخت باشند؟» اینها سوالاتی هستند که وقتی نتایج مطابق میلشان پیش نمی‌روند، معنای کامل خود را پیدا می‌کنند. زیرا به نظر او، شکست باید یک مربی را به زیر سوال بردن خودش سوق دهد، نه اینکه اصولش را رها کند. این کلمات، استانداردهای بالای این مربی آستوریایی را، با وجود عناوین متعددی که از زمان ورودش به پاریس کسب کرده است، تأیید می‌کند.

او اشاره می‌کند: «من در فوتبال تجربه دارم، اما این بدان معنا نیست که فکر می‌کنم همیشه حق با من است یا نمی‌توانم به پیشرفت ادامه دهم .» این پرسشگری مداوم، رشته‌ی مشترک گفتار اوست: از مدیریت رختکن گرفته تا دیدگاهش از بازی و رابطه‌اش با هواداران. او در مورد هواداران پاریسی می‌گوید : «آنها همیشه به من احترام زیادی گذاشته‌اند، حتی در سطح شخصی، و این چیزی است که من بسیار برایش ارزش قائلم.» و می‌افزاید که این محبت همچنین فشار بیشتری را به همراه دارد، زیرا او می‌خواهد به پیشرفت ادامه دهد و حتی بیشتر به آنها ارائه دهد. واضح است که برای لوئیس انریکه، چالش واقعی پس از پیروزی صرفاً شروع دوباره نیست، بلکه ادامه‌ی حرکت به جلو بدون اینکه هرگز از خود راضی شود، است. ذهنیتی که بیش از هر زمان دیگری در PSG ثمر می‌دهد.