دانشمندان فاش کرده‌اند که ژن‌ها تا چه حد بر امید به زندگی تأثیر می‌گذارند

علم: ژنتیک ممکن است تا ۵۰ درصد تفاوت‌ها در طول عمر را توضیح دهد

به گزارش مجله خبری نگار، دانشمندان موسسه علوم وایزمن کشف کرده‌اند که ژنتیک نقش بسیار بیشتری در طول عمر انسان نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، ایفا می‌کند. طبق محاسبات آنها، عوامل ارثی ممکن است تقریباً ۵۰ تا ۵۵ درصد از تفاوت‌های طول عمر انسان را توضیح دهند. نتایج این مطالعه در مجله Science منتشر شده است.

پیش از این، سهم ژنتیک در طول عمر بسیار کمتر تخمین زده می‌شد - معمولاً بین ۱۰ تا ۲۵ درصد. مطالعه جدید نشان می‌دهد که این تخمین‌ها به دلیل محدودیت‌های روش‌شناختی، کمتر از حد واقعی تخمین زده شده‌اند. بسیاری از مطالعات قبلی قادر به تفکیک مرگ‌های مرتبط با پیری بیولوژیکی از مرگ‌های ناشی از علل خارجی - تصادفات، عفونت‌ها یا قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی - نبودند.

نویسندگان داده‌های سه مرکز بزرگ ثبت دوقلو‌ها در سوئد و دانمارک، از جمله یک پایگاه داده منحصر‌به‌فرد از دوقلو‌هایی که جدا از هم بزرگ شده‌اند را تجزیه و تحلیل کردند. برای در نظر گرفتن تأثیر مرگ و میر برون‌زا، این تیم یک مدل ریاضی با استفاده از به اصطلاح "دوقلو‌های مجازی" توسعه داد. این رویکرد به آنها اجازه داد مرگ و میر‌هایی را که مستقیماً با پیری مرتبط نیستند، حذف کنند و وراثت‌پذیری طول عمر را دوباره محاسبه کنند.

پس از این تعدیل، مشخص شد که سهم ژنتیک در طول عمر تقریباً دو برابر بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تخمین زده شده بود. این مقادیر با داده‌های مربوط به وراثت‌پذیری سایر صفات پیچیده انسانی و همچنین با نتایج آزمایش‌ها روی مدل‌های حیوانی سازگار است.

به گفته نویسندگان این مطالعه، سال‌ها تصور می‌شد که طول عمر تقریباً به طور کامل توسط سبک زندگی و شرایط محیطی تعیین می‌شود، که این امر علاقه به جستجوی مکانیسم‌های ژنتیکی پیری را کاهش می‌داد. برعکس، داده‌های جدید نشان می‌دهد که چنین مکانیسم‌هایی وجود دارند و می‌توان آنها را کشف کرد.

محققان تأکید می‌کنند که وراثت‌پذیری بالای طول عمر، اهمیت عوامل سبک زندگی را نفی نمی‌کند، بلکه دیدگاه‌های جدیدی را برای مطالعه زیست‌شناسی پیری و شناسایی ژن‌هایی که می‌توانند بر طول و کیفیت زندگی انسان تأثیر بگذارند، باز می‌کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری