کفتار را چه به وطن؟!

پس از بازگشت محسن نامجو دستگاهی که تلاش می‌کرد رجعت به وطن را پر هزینه کند، شکست خورد و طبیعتاً برای این شکستش توجیه لازم بود و اتفاقا برای این امر ساده‌ترین راه را انتخاب کرد، یعنی فحاشی آن هم توسط معلوم‌الحال‌ترین فرد دستگاهشان یعنی شاهین نجفی.

به گزارش مجله خبری نگار، پس از بازگشت محسن نامجو دستگاهی که تلاش می‌کرد رجعت به وطن را پر هزینه کند، شکست خورد و طبیعتاً برای این شکستش توجیه لازم بود و اتفاقا برای این امر ساده‌ترین راه را انتخاب کرد، یعنی فحاشی آن هم توسط معلوم‌الحال‌ترین فرد دستگاهشان یعنی شاهین نجفی.

اصلا بیایید چند قدم عقب‌تر از لاطائلات این جماعت سبک مغز بایستیم و فرض کنیم محسن نامجو رنگ عوض کرده. مخالف انتلکت نظام بوده، حالا موافقش شده. این یعنی از دو رنگ متفاوت پیروی کرده. حالا در برابر نامجو، یک کاراکتر مقطوع العقلی را همچون شاهین نجفی بگذارید. اگر فرض کنیم نامجو جعبه مداد رنگی ۲ رنگ باشد، نجفی ۲۴ رنگ را پر کرده و سودای ۶۴ تا را دارد. روزی قاری قرآن بود، فردایش شد چپ، پس فردایش سلطنت‌طلب، پس‌ِپسِ آن فردا هم زنبیل را آنجا گذاشت که بیشتر بماسد. روزی برای آنکه خلق جذابیت کند در کنسرت‌هایش با لباس زیر اجرا کرد، بعد نشخوارهایش را از صفحات اول چند کتاب مارکس و انگلس تبدیل به مانیفست سیاسی کرد و آخرش هم دستش را تا آرنج در جیب والاحضرتِ جلبک مغزان برد و به دستمال کاغذی خشک شده ته جیبش هم رحم نکرد.

حداقل خوبیِ نامجو این است که می‌توانیم بگوییم تغییر رویه داده، نه تغییرات رویه. اگر بنا به گفته او، نامجو پرستوی نظام باشد، خودش کفتار خوک صفتی‌ست که در انتظار اجابت مزاج دارندگان فره ایزادی مانده تا شاید شفاعتی شود و کاسه درویشی‌اش پر.

اصلأ چرا پر گویی کنیم؟ همان چیزی که محسن نامجو گفت، انگار برخی‌ها هر کاری‌شان هم کنی، کودک عقلند. با این تفاوت که کودکان معصومیت دارند نه کفتارصفتی.

منبع: فرهیختگان- محمدحسین سلطانی

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری