نوشیدنی «آیاهواسکا» چه تاثیری بر روان مصرف کنندگان می‌گذارد؟

به گزارش مجله خبری نگار، این دمنوش باستانی امروزه از عمق آمازون بیرون آمده و روی میز بحث دانشمندان، روان‌پزشکان، و جستجوگران معنوی در سراسر جهان قرار گرفته است. پرسش اصلی که این دانشمندان با آن رو‌به‌رو هستند این است که آیا آیاهواسکا صرفا یک ماده روان‌گردان است، یا دروازه‌ای است به تجربه‌ای که برخی آن را «بیداری معنوی» می‌نامند؟

نام «آیاهواسکا» در سال‌های گذشته بیش از هر زمان دیگری بر سر زبان‌ها افتاده است: از مستند‌های تلویزیونی و پادکست‌ها گرفته تا روایت‌های افراد مشهور و گردشگران سلامت که از تجربه‌ای «دگرگون‌کننده» سخن می‌گویند. برخی آن را دروازه‌ای به خودشناسی و «بیداری معنوی» می‌دانند و برخی دیگر آن را صرفا یک ماده روان‌گردان با خطرات جدی جسمی و روانی می‌خوانند.

آیاهواسکا در واقع دمنوشی است که معمولا از دو گیاه منطقه آمازون تهیه می‌شود. این دمنوش گیرنده‌های سروتونین را در مغز تحریک کند.

رویدادی که باعث می‌شود فرد تجربه‌ای شامل توهمات بصری شدید، کشف‌های احساسی عمیق و حالت‌های تغییریافته هوشیاری داشته باشد. این تجربه معمولا چهار تا شش ساعت طول می‌کشد و اغلب با تهوع و استفراغ همراه است که در سنت بومی منطقه آمازون، این «پاکسازی» خود بخشی از «درمان» محسوب می‌شود.

ریشه‌های هزارساله و نگاه کنجکاو دنیای مدرن

بیش از هزار سال است که بومیان آمازون در پرو، اکوادور، و دیگر کشور‌های حوزه آمازون از آیاهواسکا برای اهداف دارویی، معنوی، و آیینی استفاده می‌کنند. در مراسم مصرف این دمنوش، شمن یا «آیاهواسکرو» نقش راهنما را ایفا می‌کند؛ کسی که سال‌ها آموزش دیده تا مصرف‌کننده را در میان ویژگی‌های معنوی این تجربه هدایت کند.

این دمنوش آیینی البته، اما طی دهه‌های اخیر به پدیده‌ای جهانی تبدیل شده است. هزاران نفر از سراسر جهان به آمریکای جنوبی سفر می‌کنند تا در مراسم مصرف آیاهواسکا شرکت کنند. پدیده‌ای که دو نظر کاملا متضاد در موردش وجود دارد: از یک سو عده‌ای آن را نجات دهنده معنوی بشریت می‌دانند و از سوی دیگر مخالفان این دمنوش آن را یا ماده‌ای مخدر یا شکلی از تصاحب فرهنگی می‌دانند.

علم چه می‌گوید؟ شواهد امیدوارکننده در کنار محدودیت‌ها

جالب‌ترین بخش داستان دمنوش آیاهواسکا، توجه روزافزون علمی به آن است. پژوهش‌های علمی در سال‌های اخیر علاقه بیشتری به بررسی آیاهواسکا نشان داده‌اند، اما هنوز پاسخ قطعی در مورد آن وجود ندارد.

مطالعات بالینی اخیر نشان داده‌اند که آیاهواسکا می‌تواند علائم افسردگی و اضطراب را به سرعت و به شکلی پایدار کاهش دهد. این دمنوش حتی در بیمارانی که بدنشان به دارو‌های ضدافسردگی متداول پاسخ نداده کارساز بوده است. این یافته‌ها برای علم روان‌پزشکی اهمیت بالایی دارد، زیرا افسردگی مقاوم به درمان یکی از چالش‌های اصلی این حوزه در سطح جهان است.

مطالعات انجام‌شده از ارتباط مصرف آیاهواسکا با بهبود سلامت روان در بلندمدت، انعطاف‌پذیری شناختی و افزایش عملکرد در روابط اجتماعی حکایت دارند.

اما محققان در همین مطالعات هشدار می‌دهند که اکثر بررسی‌ها در مورد آیاهواسکا براساس نمونه‌های کوچک، پروتکل‌های ناهمسان، و طراحی‌های غیرتصادفی انجام شده‌اند و جداسازی اثرات دارویی از زمینه اجتماعی و آیینی مصرف این دمنوش دشوار است.

به بیان ساده علم نه آیاهواسکا را دارویی معجزه‌آسا می‌داند و نه اثر آن را رد می‌کند.

برخی از مصرف‌کنندگان این دمنوش از افزایش احساس معنا، بهبود روابط اجتماعی یا کاهش مصرف مواد مخدر پس از این تجربه خبر داده‌اند. با این حال باید توجه داشت که تجربه‌های مثبت افراد لزوما به معنای اثبات علمی اثر درمانی این نوشیدنی نیست.

«تجربه معنوی» یا توهم دارویی؟

بسیاری از کسانی که آیاهواسکا مصرف کرده‌اند از «مرگ و تولد دوباره»، «دیدن خود از بیرون»، «احساس اتصال به کل هستی»، «مشاهده تصاویر بسیار زنده»، «احساس خروج از بدن»، «مرور خاطرات فراموش‌شده»، «احساس وحدت با طبیعت یا جهان» و «تغییر در درک زمان» سخن می‌گویند. در آیین‌های سنتی، این تجربه‌ها صرفا «توهم» تلقی نمی‌شوند، بلکه بخشی از یک فرایند درمانی یا معنوی هستند. به این ترتیب بحث در مورد این دمنوش وارد قلمرویی فلسفی و فراتر از حوزه درمان می‌شود.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اثر درمانی آیاهواسکا تنها جنبه داروشناسی ندارد بلکه از محیط آیینی مضرف آن یعنی ساختار مراسم، موسیقی، نیت جمعی، و اسطوره‌های مشترک، نیز سرچشمه می‌گیرد.

به این ترتیب تجربه «بیداری معنوی» که مصرف‌کنندگان آیاهواسکا از آن سخن می‌گویند ممکن است صرفا یک توهم ناشی از ساز و کار شیمیایی یا یک تجربه ماورایی خالص نباشد بلکه ناشی از پیوند پیچیده‌ای میان مغز، ماده، فرهنگ و باور باشد.

تجربه مصرف آیاهواسکا می‌تواند احساس عمیقی از ارتباط با دیگران، طبیعت یا جهان ایجاد کند. برخی پژوهشگران این وضعیت را «تجربه عرفانی» می‌نامند؛ تجربه‌ای که ممکن است نگاه فرد به زندگی، مرگ یا هویت شخصی را تغییر دهد.

اما این موضوع به معنای اثبات وجود پدیده‌ای فراطبیعی نیست. دانشمندان معتقدند تغییرات در فعالیت شبکه‌های مغزی، به‌ویژه شبکه‌ای که با خودآگاهی و روایت ذهنی از «خود» مرتبط است، می‌تواند بخشی از این تجربه را توضیح دهد.

به همین دلیل، برخی متخصصان ترجیح می‌دهند به جای اصطلاح «بیداری معنوی»، از عباراتی مانند «تجربه ذهنی عمیق» یا «تغییر در ادراک و خودآگاهی» استفاده کنند.

خطرات واقعی که نباید نادیده گرفته شود

در کنار همه این بحث‌ها، خطرات آیاهواسکا واقعی و جدی هستند. برخلاف تصویری که گاهی در شبکه‌های اجتماعی ارائه می‌شود، آیاهواسکا نوشیدنی بی‌خطری نیست.

مصرف آیاهواسکا می‌تواند عوارض ناخوشایندی از جمله تهوع شدید، استفراغ، اسهال، و توهمات طاقت‌فرسا ایجاد کند. علاوه بر این این دمنوش می‌تواند در برخی افراد باعث حملات اضطرابی شدید، روان‌پریشی، تشنج یا افزایش خطرناک فشار خون شود.

برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی، دارای سابقه روان‌پریشی یا کسانی که دارو‌های خاص به‌ویژه دارو‌های ضدافسردگی از دسته SSRIs، مصرف می‌کنند این ترکیب می‌تواند خطرناک باشد. مصرف دمنوش آیاهواسکا همراه با دارو‌های ضدافسردگی از دسته SSRIs ممکن است به عارضه‌ای خطرناک به نام «سندرم سروتونین» منجر شود.

همچنین خطر سوءاستفاده در برخی آئین‌های گردشگری و تجاری، به‌ویژه آنهایی که فاقد راهنمای مجرب هستند، وجود دارد.

آیاهواسکا در سال‌های اخیر به بخشی از صنعت رو‌به‌رشد «گردشگری معنوی» تبدیل شده است. هزاران نفر هر سال برای شرکت در مراسم آیاهواسکا به کشور‌های آمریکای جنوبی سفر می‌کنند.

این روند، در کنار افزایش محبوبیت، نگرانی‌هایی نیز پدید آورده است؛ از جمله فعالیت مراکز غیرمجاز، فقدان نظارت پزشکی، سوءاستفاده مالی و حتی گزارش‌هایی از آسیب‌های جسمی و روانی یا رفتار‌های مجرمانه در حاشیه مراسم مصرف دمنوش.

وضعیت قانونی آیاهواسکا

آیاهواسکا در نقطه تلاقی علم، فرهنگ، طب سنتی بومی، سنت معنوی و معنویت قرار دارد. برای برخی، این دمنوش تجربه‌ای عمیق و زندگی‌ساز و برای برخی دیگر، تجربه‌ای ناخوشایند یا حتی خطرناک بوده است.

در حالی که در برخی کشور‌های آمریکای جنوبی به‌عنوان میراث فرهنگی شناخته شده، وضعیت حقوقی آن در سراسر جهان به‌خاطر وجود DMT در آن پیچیده است. از DMT که جنبه روان‌گردان دارد به عنوان «مولکول روح» یاد شده است. ساختار شیمیایی این ماده شباهت زیادی به سروتونین دارد که به هورمون شادی معروف است.

در آمریکا DMT ماده‌ای است که در فهرست Schedule I قرار دارد. این امر به این معنا است که از نظر مسئولان بهداشتی ایالات متحده خطر سوءاستفاده از این دارو وجود دارد و استفاده درمانی از آن مورد قبول نیست. اما گیاهانی که آیاهواسکا با کمک آنها تهیه می‌شود به خودی خود ممنوع نیستند. در برزیل، مصرف آیاهواسکا در قالب آیین‌های مذهبی جنبه قانونی دارد. در اروپا، وضعیت این دمنوش از کشوری به کشور دیگر متفاوت است.

آنچه تاکنون از مطالعات علمی برمی‌آید این است که آیاهواسکا می‌تواند اثرات قابل‌توجهی بر ذهن و ادراک انسان داشته باشد و شاید در آینده کاربرد‌های درمانی مشخصی نیز پیدا کند. اما در حال حاضر، شواهد علمی برای معرفی آن به‌عنوان درمانی قطعی یا راهی اثبات‌شده برای «بیداری معنوی» کافی نیست. اگرچه روایت‌های شخصی از دگرگونی و خودشناسی جذاب‌اند، اما نباید جایگزین ارزیابی علمی، آگاهی از خطرات و مشورت با متخصصان شوند.

در نهایت می‌توان این طور نتیجه گرفت که آیاهواسکا هم ساده‌تر از آن چیزی است که طرفدارانش توصیف می‌کنند، و هم پیچیده‌تر از آنچه مخالفانش تصور می‌کنند. این دمنوش نه داروی معجزه‌آسایی است که همه درد‌ها را درمان کند و نه صرفا ماده مخدری با توهمات رنگارنگ محسوب می‌شود.

این نظر نیز وجود دارد که آیاهواسکا مشابه آینه عمل می‌کند و آنچه در آن می‌بینید، به آنچه هستید از جمله ترس‌ها، زخم‌های روانی و میزان آمادگی برای نگاه به درون بستگی دارد.