یک متخصص روش‌هایی را برای شناسایی افراد اهمال‌کار در طول مصاحبه به اشتراک گذاشت

به گزارش مجله خبری نگار، هر شرکتی علاقه‌مند به استخدام فردی مسئولیت‌پذیر و کوشا است. کار کردن با چنین فردی آسان، دلپذیر و قابل پیش‌بینی است. با این حال، هر فردی ممکن است در نهایت نسبت به آنچه در ابتدا به نظر می‌رسید، مسئولیت‌پذیرتر از آب درآید. در ۲۲ ژوئن، اوگنیا گافمن، مشاور ارشد Selecty، در مصاحبه با ایزوستیا در مورد چگونگی استخدام یک متخصص منضبط و شناسایی افراد اهمال‌کار در طول مصاحبه صحبت کرد.

آیا گرفتن افراد اهمال‌کار در مصاحبه‌ها کار درستی است؟

هر کارفرمایی می‌خواهد کارمندی در تیم خود داشته باشد که در طول روز کاری هوشیار و پربازده باقی بماند، بنابراین بهتر است هر چه زودتر نشانه‌های یک فرد اهمال‌کار را شناسایی کند. این استراتژی مطمئناً به نفع کسب‌وکار است. با این حال، بعید است که چنین فردی به طور دقیق شناسایی شود.

در یک محیط بسیار رقابتی، کاندیدا‌ها می‌توانند سال‌ها تجربه و مهارت‌های حرفه‌ای خود را نشان دهند و این امر، اثبات کارایی و اثربخشی آنها را آسان می‌کند.

به گفته این متخصص، سوالات ساده در مورد تنبلی مناسب نیستند، زیرا همه می‌خواهند بی‌نقص به نظر برسند و بعید است که پاسخ صادقانه‌ای بدهند. با این حال، می‌توانید در مورد رویکرد کاندیدا به کار سوال کنید: چه وظایفی را در اولویت قرار می‌دهند و کدام‌ها در درجه دوم اهمیت قرار دارند. بر این اساس، می‌توانید نتیجه‌گیری‌های غیرمستقیمی داشته باشید: چه وظایفی را جالب می‌دانند، چه کار‌هایی را ناخوشایند می‌دانند و آیا حاضرند بین آنچه می‌خواهند و آنچه نیاز دارند تعادل برقرار کنند.

گافمن تأکید کرد که داوطلبانی که دائماً به دنبال «چالش‌های جالب، همه چیز جدید، بدون بازسازی یا نرم‌افزار‌های قدیمی» هستند، ممکن است با کار‌های روتین، گاهی اوقات یکنواخت، اما ضروری مشکل داشته باشند. او مشاهده کرده است که احتمال به تعویق انداختن کار‌ها توسط زومر‌ها بیشتر است، اما این یک برچسب کاملاً دقیق نیست.

چه سوالاتی به شما کمک می‌کند تا بفهمید که یک کاندیدا مهلت‌های مقرر را از دست نمی‌دهد؟

گافمن در مورد سوالاتی که می‌تواند به کارفرما در شناسایی یک متخصص منضبط کمک کند، خاطرنشان کرد که ابتدا می‌پرسد که کاندیدا چگونه روز خود را برنامه‌ریزی می‌کند و هفته‌اش شامل چه چیز‌هایی است. به این ترتیب، متخصص تعیین می‌کند که آیا کاندیدا برنامه مشخصی دارد، آیا می‌تواند وظایف و جلسات را پیگیری کند و آیا برای موارد اضطراری و کار‌های فوری وقت می‌گذارد یا خیر.

همچنین، همانطور که مشاور ارشد Selecty اشاره می‌کند، قرار دادن کاندیدا در یک موقعیت خاص و غیرمعمول بسیار مهم است: برای مثال، بپرسید اگر چیزی طبق برنامه پیش نرود و نتوان یک کار را به موقع انجام داد، چه خواهند کرد. گافمن تأکید کرد که برای بسیاری از مدیران، مهم است که ببینند و احساس کنند که زیردستانشان قادر به حل مستقل مشکلات هستند، حتی زمانی که اوضاع خراب می‌شود.

به تعویق انداختن جلسات، نشانه غیرمستقیم یک فرد اهمال‌کار است.

گافمن تغییر زمان جلسات توسط کاندیدا را به عنوان مهمترین شاخص شناسایی کرد. او اذعان می‌کند که شرایط اضطراری، مانند یک تماس کاری ناگهانی، می‌تواند رخ دهد، اما این فقط یک بار قابل قبول است. اگر تغییر زمان یا لغو جلسات یک اتفاق منظم است، این متخصص توصیه می‌کند که از رزومه کاندیدا صرف نظر کنید و به سراغ رزومه بعدی بروید، زیرا چنین کاندیدایی ممکن است شکست بخورد و برای مصاحبه با مسئول استخدام حاضر نشود.

دومین نشانه‌ای که او شناسایی کرد، داستان‌های کاندیدا در مورد اشتباهات مربوط به پروژه‌های ناتمام بود.

اگر در صحبت‌هایشان مدام به این نکته اشاره می‌شود که شخص دیگری مقصر است - مثلاً مدیر، مشتری اطلاعات را منتقل نکرده، به او زمان کافی نداده‌اند - خلاصه، همه مقصرند به جز کاندیدا - شما با یک فرد اهمال‌کار رو‌به‌رو هستید. این کمترین نکته است، و در بدترین حالت، یک فرد بی‌مسئولیت.

اهمال‌کار مزمن در مقابل فرسودگی شغلی: آیا تفاوتی وجود دارد؟

یک مشاور ارشد در Selecty تأکید کرد که افراد دارای اهمال‌کاری مزمن و افراد دارای فرسودگی شغلی، دو دسته متفاوت از افراد هستند. او پیشنهاد کرد که سوالات عمیق‌تر می‌تواند به روشن شدن این موضوع کمک کند: برای مثال، در مورد زمان آخرین تعطیلات آنها، رضایت از شغل و مسیر شغلی‌شان و وجود عوامل استرس‌زای درونی که در کارشان اختلال ایجاد می‌کند.

گافمن اظهار داشت که ممکن است فرد قبلاً پربار بوده باشد، اما اکنون منابع او به دلیل عوامل بیرونی مانند شغل عجله‌ای، محیط چالش‌برانگیز، ضرب‌الاجل‌های غیرواقعی، وظایف چالش‌برانگیز، طلاق یا جدایی، رو به اتمام است. به گفته این متخصص، اگر به چنین فردی زمان استراحت و فرصتی برای تجدید قوا داده شود، اهمال‌کاری او کاهش می‌یابد و بهره‌وری او به سطوح پایه برمی‌گردد - یا شاید حتی از آن فراتر رود.

برای یک فرد اهمال‌کار، بهره‌وری پایین و به تعویق انداختن کار‌ها «تا بعد» یک روش زندگی و کار است. این به زمان تعطیلات آنها بستگی ندارد - آنها از تعطیلات ماه مه خسته و بدون هیچ تمایلی به انجام هیچ کاری برمی‌گردند. چنین کاندیدایی اغلب سر خود را در ابر‌ها دارد و منتظر نشانه‌ای از بالا برای شروع یک کار است. آنها دائماً منتظرند تا چیزی یا کسی اتفاق بیفتد و همه و همه چیز را به خاطر کاستی‌های خود سرزنش می‌کنند.

این متخصص تأکید کرد که افراد اهمال‌کار معمولاً برای هر سؤالی بهانه‌ای پیدا می‌کنند، اغلب اشتباه خود را نمی‌پذیرند و همچنین دوست دارند وانمود کنند که سراسیمه کار می‌کنند.

آیا تکالیف امتحانی کمکی می‌کنند و آیا باید همیشه مراقب اهمال‌کاران باشید؟

به گفته هافمن، حدود ۳۰ درصد از کاندیدا‌ها در اوایل فرآیند استخدام از تکمیل تکالیف پیامکی خودداری می‌کنند و ۲۰ درصد نیز پس از دریافت آنها، از قیف فروش خارج می‌شوند.

او مصاحبه موردی را به عنوان مناسب‌ترین گزینه معرفی کرد. گفته می‌شود که این مصاحبه می‌تواند افراد اهمال‌کار را شناسایی کند. گافمن خاطرنشان کرد که سوالات را می‌توان به طور مستقل تدوین کرد یا با مراجع مورد بحث قرار داد، به طوری که مدیر بتواند از پاسخ‌های غربالگری برای ارزیابی سطح قابل قبول اهمال‌کاری استفاده کند.

در عین حال، این متخصص ابراز عقیده کرد که تعلل در حرفه‌های خلاق و صنعت خلاقیت قابل قبول است، اما فقط در دوز‌های اندازه‌گیری شده یا تا حدی که به فرد اجازه می‌دهد اولویت‌ها را دوباره بررسی کند.

موارد مکرری وجود دارد که استراحت بین کار یا فعالیت خلاقانه به یافتن الهام و رونمایی از یک شاهکار جدید کمک کرده است؛ و همچنین مواقعی وجود داشته که تعلل به ویژگی بارز یک استاد تبدیل شده است. به عنوان مثال، کارل بریولوف به دلیل از دست دادن علاقه به کار در حین پرداختن به چالش اصلی خلاقانه، برخی از نقاشی‌ها را ناتمام گذاشت. او جزئیات را رها کرد یا کار‌های نهایی را به شاگردانش سپرد.

گافمن همچنین اظهار داشت که تعلل در حوزه فناوری اطلاعات نیز وجود دارد. او توضیح داد که حتی طراحانی وجود دارند که معتقدند طرح‌هایشان اگر تمام شب روی آنها عمیقاً کار کنند بهتر است، یا توسعه‌دهندگانی که کار‌های مهم را به تعویق می‌اندازند، زیرا یک پیشرفت فقط می‌تواند در راه خانه یا هنگام ناهار اتفاق بیفتد.