هفتادوهشتمین شب حماسه/قم بیدارتر از همیشه

به گزارش مجله خبری نگار، قم در این شب‌ها روایتی زنده از همبستگی مردمی است که هر غروب، با فروکش‌کردن گرمای روز، به خیابان‌ها و میدان‌های اصلی می‌آیند تا صدای حمایت خود از نظام، نیرو‌های مسلح و رهبری را بلندتر از همیشه فریاد بزنند؛ حضوری که نه با فراخوان‌های رسمی، بلکه از دل احساس مسوولیت، غیرت دینی و باور‌های انقلابی مردم شکل گرفته است.

از میدان امام خمینی تا میدان توحید، از اطراف حرم مطهر حضرت معصومه (س) تا میدان مفید و معابر مرکزی شهر، هر شب صحنه‌هایی شکل می‌گیرد که بیشتر به یک اجتماع خودجوش ملی شباهت دارد؛ مردان و زنانی که پرچم‌های سه‌رنگ ایران را بر دوش گرفته‌اند، نوجوانانی که شال‌های یا حسین (ع) و یا زهرا (س) بر گردن انداخته‌اند و کودکانی که در میان ازدحام جمعیت، هم‌صدا با بزرگ‌تر‌ها شعار می‌دهند.

در این تجمعات، صدای ممتد «الله‌اکبر»، «حیدر حیدر»، «مرگ بر آمریکا» و «این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده» تا نیمه‌های شب در خیابان‌های قم طنین‌انداز می‌شود؛ شعار‌هایی که برای بسیاری از حاضران، صرفا یک جمله سیاسی نیست، بلکه بخشی از هویت و حافظه تاریخی مردم این شهر به شمار می‌رود.

آنچه این شب‌های قم را متفاوت کرده، ترکیب نسل‌ها در این حضور میدانی است؛ پیرمردی که سال‌های دفاع مقدس را به یاد می‌آورد، کنار جوانی ایستاده که شاید جنگ را فقط در کتاب‌ها خوانده، اما اکنون با همان شور انقلابی پرچم ایران را در دست گرفته است؛ مادرانی که کودکان خود را به میدان آورده‌اند، می‌گویند می‌خواهند فرزندانشان «حضور در کنار مردم» را از همین امروز تجربه کنند.

برخی خودرو‌ها با بوق‌های ممتد و نصب پرچم و تصاویر فرماندهان شهید در خیابان‌ها حرکت می‌کنند و گروهی دیگر پیاده، با سردادن شعار و پخش سرود‌های حماسی، فضای شهر را به صحنه‌ای از همبستگی ملی تبدیل کرده‌اند؛ در برخی نقاط نیز مردم با توزیع شربت و چای از حاضران پذیرایی می‌کنند؛ صحنه‌هایی که یادآور شب‌های حماسه و ایستادگی در مقاطع حساس تاریخ معاصر ایران است.

تحلیلگران اجتماعی معتقدند استمرار این اجتماعات شبانه، حامل چند پیام روشن است؛ نخست اینکه مردم همچنان خود را در صف نخست دفاع از آرمان‌های انقلاب اسلامی می‌دانند و دوم اینکه تهدید‌ها و فشار‌های خارجی نه‌تنها موجب عقب‌نشینی فضای اجتماعی نشده، بلکه نوعی همگرایی و انسجام بیشتر را در میان اقشار مختلف ایجاد کرده است.

قم در این شب‌ها، تصویری متفاوت از یک شهر مذهبی ارائه می‌دهد؛ شهری که میدان‌هایش تنها محل عبور خودرو‌ها نیست، بلکه به عرصه نمایش پیوند مردم با ارزش‌هایی تبدیل شده که دهه‌ها برای آن هزینه داده‌اند؛ بسیاری از حاضران می‌گویند تا زمانی که احساس کنند دشمنان، امنیت و اقتدار کشور را هدف گرفته‌اند، این حضور شبانه ادامه خواهد داشت.

در میان ازدحام جمعیت، پرچم‌های ایران در باد شبانه می‌رقصند و نور چراغ خودرو‌ها بر چهره مردمی می‌افتد که آمده‌اند تا بگویند در بزنگاه‌های حساس، همچنان پای آرمان‌های خود ایستاده‌اند؛ حضوری که شاید بیش از هر چیز، روایتگر روحیه‌ای است که قم را در بزنگاه‌های تاریخی، به یکی از کانون‌های اصلی تحرکات مردمی و انقلابی کشور تبدیل کرده‌است.