جشنی که سرخ شد! خون بازی در روز قهرمانی سلتیک

کریستین بورچگروینک، مدافع تیم هارتس از صحنه‌های ترسناک ورزشگاه سلتیک پارک پرده برداشته؛ جایی که پس از هجوم گستردهٔ هواداران میزبان به زمین، چند بازیکن هارتس با جراحت و «کمی خون» زمین را ترک کردند. ستارهٔ نروژی این اتفاقات را «هرج‌ومرج کامل» توصیف کرده است.

به گزارش مجله خبری نگار، کریستین بورچگروینک، مدافع تیم هارتس از صحنه‌های ترسناک ورزشگاه سلتیک پارک پرده برداشته؛ جایی که پس از هجوم گستردهٔ هواداران میزبان به زمین، چند بازیکن هارتس با جراحت و «کمی خون» زمین را ترک کردند. ستارهٔ نروژی این اتفاقات را «هرج‌ومرج کامل» توصیف کرده است.

در دیدار تعیین‌کنندهٔ قهرمانی لیگ اسکاتلند، سلتیک با پیروزی سه بر یک در لحظات پایانی، پنجاه‌وششمین قهرمانی خود را جشن گرفت؛ اما شادی هواداران با هجوم گسترده به زمین و درگیری‌های فیزیکی با بازیکنان میهمان، به صحنه‌هایی زشت و نگران‌کننده تبدیل شد. بورچگروینک که روی نیمکت حضور داشت، نخستین بازیکنی است که روایت دقیق این اتفاقات را بازگو می‌کند. او می‌گوید همه‌چیز در وقت‌های اضافه ناگهان از کنترل خارج شد و بازیکنان و اعضای کادر فنی نگران امنیت خود بودند.

او توضیح می‌دهد که چند بازیکن هارتس پس از بازگشت به رختکن، آثار جراحت و درگیری روی بدنشان دیده می‌شد؛ موضوعی که با بیانیهٔ رسمی باشگاه دربارهٔ «خشونت جدی فیزیکی و لفظی» علیه بازیکنان و مربیان هم‌خوانی دارد. بورچگروینک در گفت‌و‌گو با روزنامهٔ اسکاتلند هرالد گفت: «هرج‌ومرج کامل بود. قبل از آن‌که بفهمیم چه شده، دیدیم چند بازیکن اصلی ما در میان جمعیت گیر افتاده‌اند. همه نگران شده بودند. من روی نیمکت بودم و دویدیم تا بقیه را محافظت کنیم. در نهایت همه سالم برگشتند، هرچند بعضی‌ها کمی خون روی صورت یا دستشان داشتند.»

شدت اتفاقات به حدی بود که بازیکنان هارتس حتی نمی‌دانستند بازی رسماً تمام شده یا نه. نیرو‌های امنیتی آنها را با عجله از زمین خارج کردند و اولویت از نتیجهٔ مسابقه به «خروج سریع و امن» تغییر کرد. بورچگروینک دربارهٔ این لحظات گفت: «نمی‌دانستیم داور سوت پایان را زده یا نه. فقط ما را بیرون بردند. بعداً گفتند بازی تمام شده. از آن لحظه فقط مهم بود که سریع به اتوبوس برسیم. هنوز فرصت نکرده‌ایم همه‌چیز را مرور کنیم. خوشبختانه همهٔ بازیکنان، خانواده‌ها و هواداران ما سالم‌اند.»

برای هارتس، این اتفاقات تلخ فقط به بعد از بازی محدود نشد؛ آنها در بخش زیادی از مسابقه جلو بودند و شکست در لحظات پایانی، همراه با صحنه‌های خطرناک پس از سوت پایان، حس تلخی دوچندانی ایجاد کرد. بورچگروینک در پایان گفت: «اول از همه، این‌که این‌قدر طولانی جلو بودیم و در آخر باختیم، واقعاً دردناک است؛ و حالا همین چیزی است که در ذهنمان مانده.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری