تریبونِ رسمی برای تئوریسینِ انقلاب‌های رنگی!

به گزارش مجله خبری نگار، در حالی که برخی رسانه‌های رسمی کشور نظیر خبرگزاری ایرنا و روزنامه «ایران» در اقدامی قابل تأمل به چهره‌ای ضدانقلاب و دارای سابقه همکاری با اتاق فکر لندن، تریبون می‌دهند، این نگران‌کننده‌ترین رویکرد «تطهیر سیاسی» پس از جنگ تحمیلی ۴۰ روزه ارزیابی می‌شود. محسن کدیور که در کارنامه خود جعل نامه، توهین به مرجعیت، دعوت از نظریه‌پرداز انقلاب‌های رنگی و پیش‌بینی فروپاشی نظام را دارد، حالا با تغییر لحن و ادبیات، از پنجره رسانه‌های دولتی در حال بازگشت به فضای سیاسی کشور است.

چندی است که برخی از عناصر ضدانقلاب در فضای التهابات پس از جنگ تحمیلی ۴۰ روزه خودنمایی می‌کنند. این افراد که دیرزمانی با مواضع سیاسی ضدایرانی پازل دشمن را تکمیل می‌کردند حالا با برخی اظهارات سیاسی از پنجره جنگ تحمیلی ائتلاف امریکا و رژیم صهیونیستی وارد شده تا شاید بتوانند دوباره در فضای سیاسی کشور خود را جا بیندازند.

این در شرایطی است که برخی از رسانه‌های رسمی دولتی از جمله خبرگزاری ایرنا و روزنامه دولتی ایران در اقدام قابل تامل به این افراد تریبون می‌دهند تا به نوعی به پاکسازی و رسمی سازی حضور این افراد در فضای سیاسی کشور اقدام کنند.

این درحالی است که آ‌نچه به هیچ عنوان پاک شدنی نیست تحرکات و سوابق سیاسی ضدانقلابی این افراد است که با یک اظهار نظر سیاسی ولو با مایه‌های میهن‌گرایی قابل ترمیم نیست و اگر این موارد و گذشته را در یک ترازو قرار دهیم قطعا به هیچ عنوان با هم نه تنها هم وزن و متعادل نیستند بلکه آسیب‌های آن در سال‌های حساس کشور در گذشته قابل توجه بوده و بیشتر سنگینی می‌کند.

این تطهیرسیاسی با تریبون‌دهی با توجه به بی‌اعتباری و بی‌اعتمادی سیاسی این افراد قطعا امکان آسیب رسانی بیشتر آنان را فراهم می‌کند.

در همین راستا، «محسن کدیور» نام شناخته شده‌ای در فضای ضدانقلاب است که سال‌ها در خارج از کشور علیه مواضع و منافع ایران سخن پراکنی و فعالیت کرده است و توسط رسانه‌های رسمی دولتی در حال بازنمایی در فضای سیاسی کشور است.

در همین راستا، حرکت خزنده و تمکیل کننده‌ای در این رسانه‌ها دیده می‌شود. ابتدا خبرگزاری ایرنا با وی مصاحبه‌ای ترتیب داده و سپس روزنامه دولتی ایران همین مصاحبه را با جایگاه صفحه یک بازتاب می‌دهد. قطعا بعد از مدتی نیز وی از رسانه‌ها و جراید اصلاح‌طلب سر در خواهد آورد و این پازل برای کلید زدن حضور وی در رسانه‌ها و فضای سیاسی کشور تکمیل می‌شود.

شاید این نوع اقدام معنادار و شائبه برانگیز برای حضور مجدد کدیور به نوعی به دلیل دور شدن فضای اجتماعی از حوادث گذشته سیاسی و سلسله رویداد‌های نو به نو و پرالتهاب باشد. تغییر لحن و ادبیات نیز می‌تواند این خطا را درباره در افکارعمومی تقویت کند.

در همین راستا مروری بر تحرکات سیاسی کدیور می‌تواند دیدگاه درستی به جامعه سیاسی کشور بدهد و حتی تناقضات سخنان جدید با رفتار و کردار سیاسی وی را به خوبی آشکار کند.

کدیور در حالی از تمدن ایرانی و بربریت مدرن سخن می‌گوید و حمله به ایران را لقمه گلوگیری برای متجاوزان قلمداد می‌کند که دیرزمانی بوده که آب در آسیاب همین دشمنان می‌ریخته و خود را در مقابل آنچه آن را اسلام استبدادی می‌خوانده توصیف می‌کرد.

همین افراد زمانی که وهن اسلام را می‌گفتند و با افراطی‌گری و تندروی صرف سعی می‌کردند پایگاه مردمی کشورمان را تضعیف کنند و به دشمن گرای غلط بدهند آیا فکر نمی‌کردند که موجب حمله نظامی امریکا در زمانی علیه کشورمان شوند و حالا به تقبیح همین حمله که خود مسبب آن با ایجاد خطای راهبردی دشمن بودند، می‌پردازند.

محسن کدیور فردی است که در برهه‌های مختلف خصوصا بعد از سال ۸۸ اقدامات زیادی علیه حاکمیت ایران انجام داد و با نامه‌های سرگشاده با توهین و اتهامات واهی فضای سیاسی کشور را ملتهب می‌ساخت. محسن کدیور، از بهائیانی که حالا نشان داده‌اند به ستون اصلی دشمن تبدیل شده‌اند و در میان سلطنت‌طلبان و در مقر خود در سرزمین‌های اشغالی با این رژیم همکاری تام و تمامی دارند، حمایت کرده است.

کدیور که از اعضای اتاق فکر لندن و یکی از هدایت کنندگان فتنه ۸۸ بوده است در همان زمان از "ریچارد رورتی" نظریه پردازان انقلاب‌های رنگین برای حضور در کشور دعوت به عمل آورد. «حسین شریعتمداری» مدیرمسئول روزنامه کیهان در همین رابطه مطرح می‌کند که «رورتی تاکنون دو بار به دعوت آقایان کدیور و مهاجرانی به ایران آمده" و اصول انقلاب رنگی را تدریس کرده است.»

اسم کدیور در سال‌های حضور عطاءالله مهاجرانی به عنوان وزیر ارشاد در دولت اول خاتمی مطرح شد و او با کمک جریان‌هایی نظیر نهضت آزادی و مجاهدین انقلاب اسلامی و استفاده از امکانات رسانه‌ای آنها توانست نظرات خود را که مبتنی بر مواضع سیاسی منتظری بود، منتشر کند.

محسن کدیور، که برادرزن مهاجرانی نیز بوده، در دولت اصلاحات موقعیت‌های خاصی به دست آورد و نشریاتی مانند عصر ما و حتی روزنامه زن که توسط فائزه هاشمی منتشر می‌شد نظرات او را چاپ می‌کردند.

وی در جریان فتنه بعد از انتخابات، در مصاحبه با هفته‌نامه اشپیگل مدعی شد که «رژیم حاکم بر ایران در حال فروپاشی است». او در این‌باره گفت: «من نمی‌دانم دقیقاً چه زمانی، اما اطمینان دارم که رژیم از هم فرو خواهد پاشید». چنان‌که می‌دانیم این حرف از زمان پیروزی انقلاب اسلامی توسط دشمنان ایران و انقلاب تا به امروز به طور مداوم گفته شده است.

محسن کدیور در مطالب خود سعی کرد که به امام و بحث ولایت فقیه حمله کند. وی که نزد مرحوم منتظری تعلیم دیده بود سعی کرد با نوشتن مطالبی امام خمینی (ره) را شخصیتی خشن توصیف کند. موضوعی که قطعا باب طبع آمریکا بوده است. در توصیفات و مطالب وی که شامل فلسفه، کلام و سیاست می‌شود التقاط زیادی دیده می‌شود. از نظر کدیور اعلامیه حقوق بشر بر فقه سنتی ترجیح دارد (اسلام و حقوق بشر، روزنامه اعتماد، ۳۱/۳/۱۳۸۶)

وی با تهمت پراکنی‌های مختلف سعی کرد توصیفات ناپسند و غیر استدلالی از ولایت فقیه ارائه کند و با نگاه غرب گرایی راهبری ولایت فقیه را با ساختار‌های سخت سیاسی غربی یکی دانست. تهمت مشورت‌ناپذیری به امام راحل یکی از پیش‌فرض‌های غلط وی بود. کدیور ادعا می‌کرد که امام (ره) برای مشورت و شورا با دیگران ارزشی قایل نبودند و فقط نظر خودش را قبول داشت. مواردی که با یک مراجعه به منویات امام و سخنان و همچنین نقل قول‌های اطرافیان ایشان بطلان آن به وضوح ثابت می‌شود.

وی با انتشار کتابی سخیف به مرجعیت حمله کرد و انواع بهتان را به مرجعیت شیعی نسبت داد حالا مشخص نیست چنین فردی با چنین کارنامه سیاهی چگونه مجال و وجه مصاحبه در خبرگزاری دولتی یافته است.

مهرماه ۸۹ نامه جعلی در فضای مجازی منتشر شد که بیانگر اختلاف میان آیت‌الله آملی لاریجانی و مقام معظم رهبری در مسئله زندانیان جنبش سبز بود. اکبر گنجی یکی از گرداندگان سایت جرس به صورت تلفنی به یکی از دوستانش در اصفهان می‌گوید: «نامه منتشره به نام آیت الله لاریجانی را محسن کدیور شخصا و با دستخط خود نوشته است و جلسه با مهاجرانی نهایی و برای انعکاس خبری آماده کرده است.»

کدیور کتابی هم درباره آیت الله آذری قمی نوشت که پر از اظهارات خلاف واقع بود. وی در کتاب فرازوفرود‌های آذری قمی به بیان دروغین تاریخ زندگی وی پرداخت. او در این کتاب مطالب خلاف واقعی را به افراد مختلف نسبت داده که یکی از آنها دروغگویی درباره حصر خانگی آذری قمی است.

موضوعی که به نقل قول از آیت الله مومن به دروغ عنوان شده بود و این موضوع با واکنش آیت‌الله مؤمن مواجه شد و ایشان اعلام کردند که نقل قول مطرح شده از وی، شایعه و کذب محض است و آیت‌الله خامنه‌ای هرگز مطلب دروغی که در این کتاب مطرح شده را در خصوص آقای آذری قمی به زبان نیاورده است.

جالب است که با ابراز همه این موارد دروغ و کینه جویانه از سوی کدیور وی در خبرگزاری ایرنا به عنوان یک پژوهشگر ایرانی و نویسنده معرفی می‌شود و او را به عنوان یکی از نخبگان خارج از کشور معرفی می‌کنند!

کدیور از درون دانشگاه و حوزه سعی کرد قلم خود را در راستای سیاست‌های غرب قرار دهد و هیچگاه نسبت به جنایات پهلوی و همچنین آمریکا مطلبی در این سال‌ها نگفت و حالا مشخص نیست با چه نیتی پنجره رسانه‌های دولتی به روی وی باز شده است.

مشکلات این جنس از جماعت که سابقه اصلاح طلبی داشتند این بود که نتوانستند رابطه درست و منطقی میان مقوله‌های بین‌المللی در غرب و موارد دینی بیابند و به جای نگاه واقع بینانه بر مبانی غرب و همچنین تامل بر فقه اسلامی سعی کردند با دوقطبی‌سازی به آغوش غرب بروند که حالا بعد از مدتی در مصاحبه‌ها پای بر روی اقدامات گذشته خود می‌گذارند.

این افراد هیچگاه نسبت به گذشته اعلام برائت نکرده و نمی‌کنند؛ منتها این نگاه التقاطی قطعا می‌تواند آسیب‌زا بوده و افرادی که حالا هیچ نام و نشانی از آنها در سپهر سیاسی کشور نیست اینچنین با تریبون دهی به آنان باز هم امکان شائبه پراکنی می‌یابند. هر چند جامعه از این افراد سال‌هاست عبور کرده و آنان به مهره‌های سوخته بدل شده‌اند، اما جایگاه این افراد با همه شائبه‌ها و دروغ‌هایشان تریبون خبرگزاری دولت نیست.