دریای مِه در حیران

به گزارش مجله خبری نگار، منطقه گردشگری حیران که بیشتر به خاطر اهمیت جاده ارتباطی آن به گردنه حیران شهرت یافته، در مرز استان‌های گیلان و اردبیل به بالاترین سطح ارتفاع خود می‌رسد و از بلندای ارتفاعات شیندان و حیران و از جوار ایستگاه فوقانی تله کابین می‌توان به دشت‌های سبز و سحرآمیز دامنه کوهستان و جنگل‌های هیرکانی گیلان چشم دوخت و ساعت‌ها مات و مبهوت پرواز کرد.

خودتان را در محاصره موسیقی طبیعت و جشنواره رنگ‌های معطر حس خواهید نمود که هم صدای وسایل نقلیه از سینه کش حیران به گوش می‌رسد و هم غوغای پرندگان از آسمان نیلگون، سمفونی بهار را برایتان نغمه سرایی می‌کند.

منطقه گردشگری حیران، همه را حیران و مجذوب خود می‌کند، این دشت پیچ در پیچ و این گردنه گردن‌فراز از نظر زیب و زیبایی بی نظیر است؛ حتی زمستانهایش نیز به عروس‌هایی قندیل پوش و صف کشیده برای عکس‌های سلفی می‌ماند که آلبوم آن از اذهان زدوده نمی‌شود.

برگردیم به بهار حیران؛ آنگاه که مه، دامنگیر طبیعت می‌شود و حسی غریب از دریا تا دشت بر وجودتان مستولی می‌گردد، این سئوال بر تفکرتان چیره می‌شود که پروردگارا در پس این همه زیبایی چیست؟

چه می‌خواهی بگویی و این کدام فریاد است که هزاره‌ها در گوش انسان‌ها نجوا می‌کنند و هنوز کسی به راز و رمز آن پی نبرده است!

خالص آرامش و جوهر آسودگی در بلندای حیران ارزان است، فقط به بهای کمی وقت و فراغت از شهر و روزمرگی قابل دسترسی است. اینجا در قله حیران محل رفاقت دشت و دریا و مکان نزول آیات الهی از جنس طبیعت است.

نسیم بر روی چمن اسکی می‌رود، سبزه با شبنم دوش می‌گیرد، فاخته سرود همدلی تلاوت می‌کند و عظمت کوه همچون قند در کام آدمی حل می‌گردد و زبان به شکر و شکرانه حلاوت می‌گیرد.

فاعتبروا یا اولی الابصار!‌ای صاحبان بصر و بصیرت بنگرید یار را و دیار را و در پس این تماشاگه راز به آن وجود نازنین در سراپرده اسرار اظهار خشوع کنید که منشا و مبدا این همه زیبایی بی حد و حصر، همانا فقط اوست.

الهام طبیعت، بلندترین فریاد است، هر چند که هر گوشی وامدار آن نیست، اما آیاتی که از سبزینه و کوهسار به صدا در می‌آید و نشانه‌هایی که دیدگان از شمارش آن عاجز هستند، عقل را در غرقاب اندیشه فرو می‌برد و به روشنای تعالی رهنمون می‌گرداند.

نامگذاری حیران بر این کوهستان بی نظیر و تماشایی هر وجه تسمیه که داشته باشد، بی شک یکی از آن، حیرت و حیرانی از نگاه به این منطقه ستودنی است که هم رهگذران را از راه به در می‌کند و هم بومیان را سر سفره انعامش می‌نشاند.

گردشگاهی طبیعی که متاسفانه با زباله بی مبالاتی و زخم بی محلی برخی گردشگران و شهروندان مخدوش و مجروح می‌شود؛ زیستگاهی که خالص‌ترین عطر طبیعت را بر لباس شما به ارزانی می‌پاشد و بویاترین گل‌ها را دست چین کرده و سر راه شما می‌گذارد.

لبخند حیران، دل هر بیننده‌ای را می‌رباید و در دلبری یکه تاز است و این روز‌ها که جامه نوبهار بر تن کرده و طنازتر از همیشه شده است، کنسرتی از پرندگان را ترتیب داده و به پیشواز کوهنوردان و طبیعت گردان، با عالی‌ترین هارمونی و هماهنگی اجرا می‌کند.

روزی و ساعتی را به این بخش از آب و خاک ایران زمین مصروف کنیم تا وقتی به شهر بر می‌گردیم، سراشیبی زندگی و سبکبالی در زیست روزانه را تجربه نماییم؛ یقین داشته باشید که رویای حیران هنگام خواب نیز سراغتان خواهد آمد و دعوتنامه‌های مکرر از الهه طبیعت دریافت خواهید کرد.

اردیبهشت، ماه بهشت را از دست ندهیم و دنبال فرصت ننشینیم بلکه باید کفش‌ها را برداشت و بی توجه به مشغله‌ها با حیران هماغوش شد، وگرنه آنانکه منتظر فرصت نشسته‌اند در واقع فرصت‌ها را از دست داده‌اند.

بخش اعظم منطقه گردشگری حیران بعد از تونلی به همین نام در محور اردبیل - آستارا آغاز می‌شود و آب و هوای خزری باعث پوشش گیاهی تَنک و دامنه دار در پای جنگل‌های هیرکانی شده است.

این منطقه گردشگری همه ساله و به ویژه در فصول بهار و تابستان پذیرایی میلیون‌ها گردشگر از اقصی نقاط کشور است.