آن مرد فلسطینی و تصمیمش

در کنگره فیفا در کانادا، جیانی اینفانتینو تلاش زیادی کرد تا رؤسای فدراسیون‌های فلسطین و اسرائیل را کنار هم روی صحنه بیاورد؛ تلاشی که اگر موفق می‌شد، به سرعت تبدیل می‌شد به تصویری جهانی، تصویری که رسانه‌های غربی آن را نشانه‌ای از «پیشرفت»، «گفت‌و‌گو» و «صلح» معرفی می‌کردند.

به گزارش مجله خبری نگار، در کنگره فیفا در کانادا، جیانی اینفانتینو تلاش زیادی کرد تا رؤسای فدراسیون‌های فلسطین و اسرائیل را کنار هم روی صحنه بیاورد؛ تلاشی که اگر موفق می‌شد، به سرعت تبدیل می‌شد به تصویری جهانی، تصویری که رسانه‌های غربی آن را نشانه‌ای از «پیشرفت»، «گفت‌و‌گو» و «صلح» معرفی می‌کردند. بسیاری تحلیلگران می‌گویند چنین صحنه‌ای می‌توانست برای فیفا یک سرمایه‌گذاری نمادین باشد؛ فرصتی برای اینکه خود را سازمانی صلح‌ساز معرفی کند و در مقابل، حمایت‌های مالی و ساختاری بیشتری به فلسطین بدهد.

اما رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین این دعوت را نپذیرفت. این تصمیم در خلأ گرفته نشد؛ در حالی رقم خورد که جنگ غزه هنوز زخم باز است، ورزشگاه‌های فلسطین ویران شده‌اند، ده‌ها ورزشکار و چهره ورزشی فلسطینی جانشان را از دست داده‌اند و جامعه فلسطین هنوز در میانه سوگ و خشم است. در چنین فضایی، پذیرفتن یک عکس مشترک، برای بسیاری از فلسطینی‌ها معنایی جز نادیده گرفتن رنج مردمشان نداشت.

تحلیل‌ها می‌گویند اگر او این دعوت را قبول می‌کرد، احتمالاً تحسین رسانه‌های غربی و حتی چهره‌های سیاسی بانفوذ را به دست می‌آورد و فیفا هم از این «نمادسازی» سود می‌برد. اما او ترجیح داد این امتیاز‌ها را کنار بگذارد و تصمیمش را بر اساس فضای عمومی جامعه‌اش بگیرد؛ جامعه‌ای که هنوز زیر سایه جنگ است و نمی‌خواهد تصویر آشتی‌جویانه‌ای ثبت شود که با واقعیت روزمره‌اش همخوان نیست.

این انتخاب در نهایت یک پیام داشت: تا زمانی که غزه در آتش است و تا زمانی که ویرانی و مرگ ادامه دارد، هیچ عکس یادگاری‌ای نمی‌تواند جای اعتراض را بگیرد. او تصمیم گرفت صدای مردمش باشد، نه صدای بوقچی‌های رسانه‌ای بیرون از میدان.

منبع: فرهیختگان-هومن جعفری

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری