۵۰۰ هزار مرگ زودرس اضافی در پی افزایش دمای جهانی

پژوهشگران با بررسی داده‌های ۱۵۶ کشور هشدار داده‌اند که افزایش دمای جهانی می‌تواند به کاهش چشمگیر فعالیت بدنی در سراسر جهان منجر شود و تا سال ۲۰۵۰ سالانه حدود ۵۰۰ هزار مرگ زودرس اضافی را رقم بزند.

به گزارش مجله خبری نگار،این مطالعه نشان می‌دهد با گرم‌تر شدن زمین، انجام فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی یا دویدن در فضای باز به‌طور فزاینده‌ای دشوار خواهد شد.

این تحقیق که داده‌های سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ را تحلیل کرده، نشان می‌دهد هر ماه اضافی با دمای متوسط بالاتر از ۲۷٫۸ درجه سانتی‌گراد با افزایش ۱٫۵ واحد درصدی در کم‌تحرکی جهانی همراه است. این افزایش در کشور‌های کم‌درآمد و با درآمد متوسط شدیدتر بوده و به حدود ۱٫۸۵ واحد درصد می‌رسد.

پژوهشگران در این مطالعه که در نشریه The Lancet Global Health منتشر شده، توضیح داده‌اند که گرما با افزایش جریان خون در پوست و تعریق، فشار بیشتری بر سیستم قلبی‌عروقی وارد می‌کند و خطر کم‌آبی بدن و احساس دشواری در انجام فعالیت بدنی را بالا می‌برد.

کریستین گارسیا-ویتولسکی، نویسنده اصلی این تحقیق، تاکید کرده است که کم‌تحرکی هم‌اکنون یکی از عوامل مهم خطر برای بیماری‌هایی مانند بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت نوع ۲، برخی سرطان‌ها و اختلالات سلامت روان است؛ بیماری‌هایی که می‌توانند امید به زندگی را کاهش دهند.

بر اساس برآورد‌های این پژوهش، کم‌تحرکی در حال حاضر عامل حدود ۵ درصد از مرگ‌ومیر بزرگسالان در جهان است. همچنین حدود یک‌سوم جمعیت بزرگسال جهان به توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت برای انجام دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت شدید در هفته پایبند نیستند.

این مطالعه هشدار می‌دهد که افزایش کم‌تحرکی مرتبط با گرما می‌تواند علاوه بر مرگ‌ومیر، زیان‌های اقتصادی قابل توجهی نیز به همراه داشته باشد و سالانه بین ۲٫۴ تا ۳٫۶۸ میلیارد دلار خسارت بهره‌وری ایجاد کند.

بیشترین تاثیر این روند در مناطقی که هم‌اکنون نیز گرم هستند پیش‌بینی شده است، از جمله آمریکای مرکزی، کارائیب، شرق آفریقا در جنوب صحرا و بخش‌هایی از جنوب‌شرق آسیا، جایی که کم‌تحرکی می‌تواند هر ماه بیش از ۴ واحد درصد افزایش یابد.

پژوهشگران همچنین هشدار داده‌اند که این روند ممکن است در میان زنان شدیدتر باشد، زیرا دسترسی آنها به فضا‌های تفریحی دارای کنترل دما محدودتر است و زیرساخت‌های بهداشتی در این مناطق توان کمتری برای مقابله با پیامد‌های آن دارند.

در این مطالعه تاکید شده است که فعالیت بدنی باید به‌عنوان یک موضوع سلامت عمومی مرتبط با تغییرات اقلیمی در نظر گرفته شود و طراحی شهری با ایجاد فضا‌های سایه‌دار، سطوح بازتابنده و فضا‌های سرپوشیده می‌تواند به کاهش اثرات گرما بر تحرک کمک کند.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری