ماده‌ای در آلوئه ورا ممکن است آینده درمان آلزایمر را تغییر دهد!

به گزارش مجله خبری نگار، در یک مطالعه اخیر، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی دریافت که ترکیب "بتا-سیتوسترول" موجود در ژل آلوئه ورا به شدت با دو آنزیم کلیدی در مغز که با از دست دادن حافظه و زوال شناختی مرتبط هستند، تعامل دارد.

این ترکیب طبیعی که از نظر ساختاری مشابه کلسترول است، عملکرد مشابهی با دارو‌های مرسومی که در حال حاضر برای درمان آلزایمر استفاده می‌شوند، دارد، اما با یک تفاوت مهم: این ترکیب یک عصاره گیاهی با مشخصات ایمنی بالا و عوارض جانبی کمتر در مقایسه با درمان‌های شیمیایی است.

وقتی محققان تعامل بین ترکیبات آلوئه ورا و آنزیم‌های مسئول تجزیه استیل کولین - انتقال‌دهنده عصبی حیاتی برای حافظه - را بررسی کردند، دریافتند که آلوئه ورا به طور موثری این تجزیه را کند می‌کند، که می‌تواند ارتباط بین سلول‌های عصبی را حفظ کرده و از زوال شناختی محافظت کند.

چیزی که این کشف را هیجان‌انگیزتر می‌کند، روشی است که دانشمندان استفاده کردند. به جای آزمایش‌های آزمایشگاهی سنتی، این تیم از تکنیک‌های شبیه‌سازی کامپیوتری پیشرفته‌ای استفاده کرد که امکان تجزیه و تحلیل هزاران فعل و انفعال مولکولی را در زمان بسیار کوتاهی فراهم می‌کند. این رویکرد هوشمندانه، محققان را قادر ساخت تا مشاهده کنند که چگونه مولکول‌های آلوئه ورا به پروتئین‌های مغزی بیماری‌زا متصل می‌شوند و چگونه از انجام عملکرد مخرب آنها جلوگیری می‌کنند.

همانطور که دکتر مریم خضراوی، محقق ارشد این مطالعه، توضیح داد: «ترکیب بتا-سیتوسترول پایداری و میل ترکیبی قابل توجهی در اتصال به آنزیم‌های هدف نشان داده است، که آن را به یک کاندیدای امیدوارکننده برای توسعه دارو تبدیل می‌کند.»

جالب اینجاست که این ترکیب در پزشکی انسانی چیز جدیدی نیست؛ این ترکیب قبلاً به عنوان یک مکمل غذایی برای کاهش کلسترول و بهبود علائم بزرگ شدن پروستات استفاده می‌شده است و همچنین در محصولات مراقبت از پوست موجود است. این پیشینه گسترده از استفاده ایمن، به محققان اطمینان بیشتری می‌دهد که می‌توانند به دارویی برای درمان آلزایمر تبدیل شوند. با این حال، دانشمندان هشدار می‌دهند که هنوز راه درازی در پیش است. شبیه‌سازی‌های کامپیوتری تنها گام اول هستند که باید با تحقیقات آزمایشگاهی فشرده و سپس آزمایش‌های بالینی روی انسان که ممکن است سال‌ها طول بکشد، دنبال شود.

این کشف در زمانی صورت می‌گیرد که به شدت به درمان‌های جدید برای آلزایمر نیاز است، زیرا تعداد مبتلایان به طرز نگران‌کننده‌ای در حال افزایش است و انتظار می‌رود که این رقم جهانی تا اواسط قرن به ۱۵۳ میلیون نفر برسد. طنز تلخ ماجرا این است که این بیماری، که علت اصلی مرگ و میر در بسیاری از کشور‌ها است، با وجود هزینه هنگفتی که سالانه صد‌ها میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، بودجه تحقیقاتی بسیار کمتری نسبت به سایر بیماری‌ها دریافت می‌کند.

منبع: دیلی میل