یک چشم پزشک درباره خطرات اسکیت روی یخ برای بینایی هشدار داد

دکتر سعدالله‌یوا: افتادن روی یخ می‌تواند عواقب جدی برای بینایی داشته باشد.

به گزارش مجله خبری نگار،لیدیا سعدولایوا، چشم‌پزشک کلینیک ۳Z در مسکو، به ایزوستیا گفت: اسکیت روی یخ همچنان یکی از محبوب‌ترین فعالیت‌های زمستانی است، اما خطر آسیب‌های جدی به چشم و حدقه چشم را به همراه دارد.

به گفته این متخصص، افتادن و برخورد با یخ که منجر به ضربه به صورت یا سر می‌شود، می‌تواند منجر به مشکلات شدید بینایی شود. این مشکلات از خونریزی‌های سطحی تا شرایط اضطراری مانند خونریزی رتروبولبار یا سندرم محفظه مداری متغیر است که در آن فشار در حدقه چشم به سرعت افزایش می‌یابد و بینایی در عرض چند ساعت بدتر می‌شود.

این متخصص خاطرنشان کرد: «خونریزی‌های داخل چشمی اغلب با شروع ناگهانی مگس‌پران‌ها و کاهش شدید حدت بینایی بروز می‌کنند. علائمی مانند جرقه‌های نور، احساس تاری دید یا از دست دادن میدان دید پس از ضربه باید مورد توجه ویژه قرار گیرند، زیرا این موارد ممکن است نشان دهنده پارگی یا جداشدگی شبکیه باشند.»

هنگام انجام کمک‌های اولیه، مهم‌ترین قانون این است که به چشم آسیب نرسانید. هرگز چشم آسیب‌دیده را نمالید یا فشار ندهید. باید با یک محافظ سفت و سخت، مانند یک کلاهک چشم خانگی، که به کره چشم فشار نمی‌آورد، محافظت شود و قربانی باید در اسرع وقت به یک اورژانس تخصصی چشم پزشکی منتقل شود.

این پزشک همچنین تأکید کرد که ضربه به سر اغلب با علائم عصبی همراه است: دوبینی، تفاوت قابل توجه در اندازه مردمک چشم، افزایش سردرد، استفراغ مکرر و خواب‌آلودگی شدید پس از زمین خوردن. در صورت بروز این علائم، مراقبت فوری پزشکی ضروری است.

سعدولایوا به عنوان یک اقدام پیشگیرانه، رعایت نظم و انضباط روی یخ و پوشیدن تجهیزات محافظ را توصیه می‌کند. کلاه ایمنی به طور قابل توجهی خطر آسیب‌های جدی در صورت سقوط را کاهش می‌دهد و عینک‌های ورزشی ساخته شده از پلی کربنات مقاوم در برابر ضربه، موثرترین وسیله برای محافظت از چشم هستند. این عینک‌ها به ویژه در هنگام اسکیت فعال، بازی‌ها و فعالیت‌های گروهی، از جمله برای کودکان، بسیار مهم هستند.

النا کولسنیچنکو، متخصص خواب، در مصاحبه‌ای با ایزوستیا در تاریخ ۲۶ نوامبر، در مورد تأثیر نور بر خواب صحبت کرد. به گفته او، مشکلات به خواب رفتن و خواب‌آلودگی صبحگاهی نه تنها می‌تواند به استرس، بلکه به قرار گرفتن در معرض نور شدید عصرگاهی نیز مرتبط باشد که تولید ملاتونین را سرکوب کرده و ساعت بدن را تغییر می‌دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری