دانشمندان کشف کرده‌اند که افراد چگونه تصمیم می‌گیرند به یک رابطه پایان دهند

جدایی‌های عاطفی به ندرت از روی انگیزه و بدون فکر قبلی رخ می‌دهند؛ آنها اغلب نتیجه یک تصمیم آگاهانه تحت تأثیر احساسات، باورها، فشار اجتماعی و نگرش‌های درونی هستند. این نتیجه‌ای است که روانشناسان کالج سنت اسکولاستیکا به آن رسیده‌اند. این مطالعه در مجله روانشناسی عمومی (JGP) منتشر شده است.

به گزارش مجله خبری نگار،نویسندگان، آنا سمانکو و ورلین هینز، جدایی را نه به عنوان یک جرقه احساسی، بلکه به عنوان یک رفتار آگاهانه مبتنی بر تعامل عوامل شناختی، عاطفی و اجتماعی پیشنهاد کردند. محققان دو نظریه روانشناختی شناخته شده - رویکرد عمل منطقی و نظریه رفتار بین فردی - را ترکیب کردند تا یک مدل یکپارچه از تصمیم گیری برای جدایی ایجاد کنند.

سمانکو توضیح داد: «فروپاشی رابطه یک پدیده پیچیده و چندلایه است. ما نشان داده‌ایم که این پدیده نه تنها تحت تأثیر ویژگی‌های فردی، بلکه تحت تأثیر عوامل اجتماعی، انتظارات، باور‌های اخلاقی و حتی عادات فرد نیز قرار دارد.»

بر اساس مدل توسعه‌یافته، تصمیم به جدایی تحت تأثیر چهار گروه از عوامل قرار دارد: عوامل عاطفی - احساسات و عواطف مورد انتظار پس از جدایی؛ عوامل اجتماعی - فشار همسالان، هنجار‌ها و هویت شخصی؛ عوامل شناختی - باور‌های مربوط به پیامد‌های جدایی و احساس کنترل بر موقعیت؛ و عوامل انگیزشی - وجود یک برنامه عملی خاص.

برای مثال، ممکن است فردی باور داشته باشد که جدایی آزادی بیشتری به همراه خواهد داشت و حالش را بهتر می‌کند - این باعث ایجاد نگرش مثبتی نسبت به ایده جدایی می‌شود. با این حال، اگر پیش‌بینی کنند که از طرف دوستانشان احساس گناه یا قضاوت شدیدی خواهند داشت، ممکن است قصدشان برای انجام این کار ضعیف شود.

محققان تأکید کردند که ویژگی‌های شخصیتی، سن، مذهب و هنجار‌های فرهنگی نیز بر تصمیمات تأثیر می‌گذارند، اما به‌طور غیرمستقیم - از طریق احساسات و باورها. به‌عنوان مثال، کسی که روابط بخش مهمی از هویت شخصی‌اش است، ممکن است حتی اگر احساس نارضایتی کند، جدایی را به تأخیر بیندازد.

سمانکو خاطرنشان کرد: «اگرچه تفاوت‌های فردی مهم هستند، اما عوامل اجتماعی و فرهنگی اغلب به همان اندازه تأثیر دارند.»

در حال حاضر، این کار در مرحله نظری است: محققان داده‌های مطالعات قبلی را جمع‌آوری و سیستماتیک کرده‌اند، اما آزمایش‌های خود را انجام نداده‌اند. گام بعدی، آزمایش مدل در عمل خواهد بود تا مشخص شود کدام عوامل به طور قوی‌تر نیت جدایی و عمل واقعی جدایی را پیش‌بینی می‌کنند.

سمانکو افزود: «درک این مکانیسم‌ها می‌تواند به افراد کمک کند تا انگیزه‌های خود را بهتر درک کنند و تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرند - نه فقط در روابط عاشقانه، بلکه در سایر زمینه‌های زندگی، از دوستی گرفته تا شغل.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری