اعتراف محافل صهیونیستی به فروپاشی پروژه صهیونیسم؛ عبور از نقطه بی‌بازگشت

به گزارش مجله خبری نگار،انتشار ارزیابی‌ها و مقالات متعدد از سوی چهره‌های رسانه‌ای و دانشگاهی رژیم صهیونیستی حاکی از آن است که بحران آینده و مشروعیت این رژیم دیگر صرفاً در دایره هشدار‌های منتقدان فلسطینی و عرب مطرح نیست، بلکه به یک مبحث فراگیر درون‌جامعه‌ای در اراضی اشغالی بدل شده که ماهیت و توان بقای آن را نشانه رفته است.

«آری شافیت»، تحلیلگر و روزنامه‌نگار صهیونیست، در مقاله‌ای با عنوان «اسرائیل واپسین نفس‌هایش را می‌کشد» در روزنامه عبری هاآرتص تأکید کرد که صهیونیسم در ساختار و فرم کنونی‌اش دیگر قابل اصلاح نیست.

او با ارجاع به پیشنهاد «روگل آلفر»، نویسنده صهیونیستی، مبنی بر ترک فلسطین اشغالی، مهاجرت به شهر‌هایی مانند سان‌فرانسیسکو، برلین یا پاریس را گزینه‌ای واقع‌بینانه برای کسانی دانست که هویت صهیونیستی و یهودی دیگر بخش حیاتی روان آنها نیست.

شافیت اذعان کرد: «ما با سرسخت‌ترین ملتی که تاریخ به خود دیده روبه‌رو هستیم و هیچ راهکاری جز اعتراف به حقوق آنها و پایان دادن به اشغالگری نداریم؛ به نظر می‌رسد از نقطه بی‌بازگشت عبور کرده‌ایم و اسرائیل دیگر توان پایان دادن به اشغال، توقف شهرک‌سازی و دستیابی به صلح را ندارد.»

این تردید‌ها در خصوص امکان جمع میان ادعای دموکراسی و ماهیت هویتی رژیم، به‌ویژه پس از تحولات اکتبر ۲۰۲۳، جنگ علیه نوار غزه و تشدید شکاف‌های اجتماعی و همچنین زاویه‌گرفتن بخش‌هایی از افکار عمومی یهودیان آمریکا و اروپا با تل‌آویو اوج گرفته است.

در همین بستر، دکتر «شائول آرئیلی»، پژوهشگر مسائل راهبردی، هشدار می‌دهد که تداوم اشغالگری، شهرک‌سازی و امتناع از هرگونه سازش سیاسی با فلسطینیان، تل‌آویو را ناگزیر به سوی یک واقعیت دوقومیتی یا رژیمی بر پایه تبعیض و نابرابری دائمی سوق می‌دهد.

وی با بررسی هزینه‌های سنگین تداوم وضعیت موجود، سرنوشت این رژیم را به تقابل داخلی میان معتقدان به برابری و دموکراسی با جریان راست‌گرای افراطی، مذهبی و مسیحانی گره می‌زند که در پی دگرگونی ماهیت نظام حاکم هستند.

«گدعون لوی»، از تحلیلگران منتقد در روزنامه هاآرتص، پا را از این هشدار‌ها فراتر گذاشته و توجیه متداول مبنی بر اینکه وقایع کنونی تنها یک انحراف موقت از مبانی نخستین صهیونیسم است، را نمی‌پذیرد. او معتقد است ساختار تبعیض‌آمیز در تعامل با فلسطینیان، از بدو شکل‌گیری این جنبش همواره در بطن آن وجود داشته است.

لوی در گفت‌و‌گو با برنامه «دموکراسی ناو» و در تبادل‌نظر با «عومر بارتوف»، مورخ صهیونیستی، تصریح کرد که بازگشت یا بقایی در کار نخواهد بود مگر آنکه ریشه‌های بنیادین تاریخی و سیاسی صهیونیسم مورد بازنگری اساسی قرار گیرد.

عومر بارتوف، مورخ و متخصص برجسته حوزه نسل‌کشی، نیز در گفت‌و‌گو با روزنامه «گاردین» تأکید کرده که رژیم صهیونیستی از امکان شکل‌گیری یک کشور طبیعی با مرز‌های شناخته‌شده و حقوق برابر با شهروندان فلسطینی به‌طور کامل فاصله گرفته و نسخه فعلی صهیونیسم را فاقد مشروعیت و نیازمند یک دگرگونی ریشه‌ای می‌داند.

همچنین «ایلان پاپه»، مورخ سرشناس، در گفت‌و‌گو با شبکه «الجزیره» خاطرنشان کرد که جنبش صهیونیستی به فصل پایانی حیات تاریخی خود نزدیک شده است.

او تأکید کرد که وضعیت فعلی موسوم به «صهیونیسم جدید»، اوج افراط‌گرایی، توسعه‌طلبی و تلاش برای سلطه بر کل جغرافیای تاریخی فلسطین را به نمایش می‌گذارد؛ رفتاری که در الگو‌های استعماری معمولاً در شدیدترین مرحله زیاده‌خواهی پیش از اضمحلال و فروپاشی نهایی بروز می‌یابد.

این بحران بنیادین در کنار زوال جایگاه صهیونیسم لیبرال در جوامع یهودی غرب به‌ویژه ایالات متحده، موضوع را از مسئله چگونگی «مدیریت مناقشه» خارج کرده و اصل مشروعیت رژیم صهیونیستی و دوام ساختاری متکی بر نقض و انکار حقوق تاریخی ملت فلسطین را با بن‌بستی برگشت‌ناپذیر روبه‌رو ساخته است.