به گزارش مجله خبری نگار،کنهها در مناطقی که قرقاولها به صورت دسته جمعی رها میشوند، احتمال بیشتری دارد که باکتری عامل بیماری لایم را حمل کنند. این نتیجه توسط دانشمندان دانشگاه اکستر و بهداشت عمومی انگلستان پس از انجام مطالعهای در جنگلهای جنوب غربی انگلستان به دست آمده است. این مطالعه در مجله Ecology Letters (EL) منتشر شده است.
قرقاولها بومی بریتانیا نیستند، اما تقریباً ۴۷ میلیون از این پرنده سالانه برای شکار در این کشور رها میشوند. محققان کنهها را در ۲۵ منطقه جنگلی که قرقاولها در آنها رها شده بودند و در ۲۵ منطقه کنترل مجاور که هیچ پرندهای در آنها حضور نداشت، مورد مطالعه قرار دادند.
مشخص شد که باکتری بورلیا، که میتواند باعث بیماری لایم شود، تقریباً ۲.۵ برابر بیشتر در کنههای مناطق رهاسازی قرقاول شایع است. به طور متوسط، ۷.۸٪ از کنهها در مناطق رهاسازی قرقاول آلوده بودند، در حالی که این میزان در مناطق کنترل شده تنها ۳.۲٪ بود.
همانطور که یکی از نویسندگان این مطالعه، امیل میشلز از مرکز بومشناسی و حفاظت دانشگاه اکستر، توضیح داد، قرقاولها میزبانهای "شایستهای" برای بورلیا هستند. این بدان معناست که آنها به راحتی آلوده میشوند و میتوانند باکتری را به موجودات دیگر، از جمله کنهها، منتقل کنند.
دانشمندان خاطرنشان میکنند که این مطالعه هنوز شواهد مستقیمی از افزایش عفونتهای بیماری لایم در بین انسانها ارائه نمیدهد، اما بر اهمیت تحقیقات بیشتر تأکید میکند. جنگلبانان و شکاربانانی که در مناطقی کار میکنند که قرقاولها به صورت دسته جمعی رها میشوند، ممکن است به طور خاص آسیبپذیر باشند.
دکتر باربارا چیرن افزود که این میتواند موردی از به اصطلاح «آلودگی معکوس» باشد، که در آن گونههای معرفیشده، گسترش عوامل بیماریزایی را که از قبل در یک منطقه وجود دارند، تسهیل میکنند. این یکی از مسیرهایی است که از طریق آن عفونتهای جدید مشترک بین انسان و دام - بیماریهایی که از حیوانات به انسان منتقل میشوند - میتوانند پدیدار شوند.