آمریکا در افغانستان؛ ۲۰ سال هزینه و ناکامی در ایجاد زیرساخت‌های پایدار

آمریکا با وجود ۲۰ سال اشغال افغانستان و صرف میلیارد‌ها دلار، ساختار‌های مستقل و پایداری در این کشور ایجاد نکرد.

به گزارش مجله خبری نگار، پس از ۲۰ سال حضور نظامی آمریکا و متحدانش در افغانستان، هزینه ده‌ها میلیارد دلار برای بازسازی، تشکیل دولت و آموزش نیرو‌های امنیتی، بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰ نشان داد که ساختار‌های ایجاد شده در افغانستان توانایی لازم برای ادامه حیات مستقل را نداشتند.

«ماتیوش خژانوفسکی»، معمار سامانه‌های پیچیده و مهندس سامانه‌های زیرساختی، در مقاله‌ای با عنوان «افغانستان پس از ۲۰ سال؛ واقعاً چه چیزی ساختیم؟» در وبسایت «این‌تلینوز» به بررسی ناکامی‌های روند بازسازی و دولت‌سازی در افغانستان پرداخت.

به نوشته خژانوفسکی، آمریکا حدود ۱۴۵ میلیارد دلار برای بازسازی افغانستان، از جمله تقویت نیرو‌های امنیتی، نهاد‌های دولتی و اقتصاد این کشور هزینه کرد؛ رقمی که جدا از صد‌ها میلیارد دلار هزینه جنگ بود. با این حال، اجرای پروژه‌های عمرانی و اداری به معنای ایجاد یک دولت کارآمد و مستقل نیست.

وی تأکید کرد مشکل اصلی، ناتوانی در ایجاد ظرفیت‌های لازم برای اداره مستقل افغانستان بود. زیرساخت‌هایی مانند برق، جاده، مدرسه و بیمارستان زمانی به توسعه کمک می‌کنند که با فعالیت‌های اقتصادی، اشتغال، آموزش کاربردی و نهاد‌های عمومی توانمند ارتباط داشته باشند.

این تحلیلگر همچنین وابستگی ارتش افغانستان به حمایت آمریکا را از عوامل اصلی فروپاشی ساختار امنیتی این کشور دانست و افزود ارتش افغانستان برای تأمین لجستیک، تعمیر و نگهداری تجهیزات، حمل‌ونقل، اطلاعات و منابع مالی به‌شدت به آمریکا وابسته بود و با قطع این حمایت‌ها، ساختار نظامی کشور به‌سرعت از هم پاشید.

خژانوفسکی تأکید کرد نهاد‌های دولتی نیز صرفاً با داشتن دفتر، وزیر و بودجه کارآمد نمی‌شوند، بلکه به نیروی انسانی متخصص، مأموریت مشخص، منابع مالی پایدار و ارتباط مؤثر با مردم نیاز دارند.

نویسنده در ادامه، فروپاشی اقتصادی، تضعیف نهاد‌ها و ناامنی را از عوامل مهاجرت دانست و اضافه کرد تمرکز اروپا بر کنترل مرز‌ها و اخراج مهاجران، بدون توجه به ریشه‌های بحران و عواملی که موجب آوارگی مردم می‌شوند، راه‌حل پایداری نخواهد بود.

وی در پایان تأکید کرد تجربه افغانستان نشان داد حفاظت نظامی از یک کشور لزوماً به معنای ایجاد ساختار‌های پایدار نیست، چرا که حضور نظامی خارجی ممکن است کشوری را برای مدتی سرپا نگه دارد، اما تداوم و بقای آن به نهاد‌های کارآمد و توانمندی‌های مستقل وابسته است.

منبع: تسنیم

لینک کپی شد

منبع: تسنیم

اشتراک‌ گذاری