یک پزشک علت بیولوژیکی مشترکی را برای افسردگی و اسکیزوفرنی شناسایی کرده است

روانپزشک شمیلوویچ: افسردگی و اسکیزوفرنی مبتنی بر تغییر یکسانی در مغز هستند

به گزارش مجله خبری نگار، اسکیزوفرنی و افسردگی عودکننده می‌توانند به دلیل کاهش فعالیت در لوب‌های پیشانی مغز ایجاد شوند، علیرغم اینکه از نظر فنی تشخیص‌های متفاوتی هستند. این موضوع توسط آندری آرکادیویچ شمیلوویچ، دکترای علوم پزشکی، دانشیار و رئیس گروه روانپزشکی و روانشناسی پزشکی در انستیتوی علوم اعصاب و فناوری عصبی در دانشگاه پیروگوف، برای Gazeta توضیح داده شد.

به گفته این دانشمند، طبقه‌بندی مدرن اختلالات روانی تا حد زیادی منسوخ شده است، زیرا اساساً بر توصیف علائم و تظاهرات رفتاری استوار است.

این پزشک توضیح داد: «تدوین‌کنندگان این طبقه‌بندی‌ها بر اصول اجتماعی-روانشناختی تکیه داشتند، در حالی که تحقیقات مدرن وجود نشانگر‌های عصبی-زیستی خاصی را برای اشکال مختلف آسیب‌شناسی روانی نشان می‌دهد.»

این امر منجر به دو مشکل می‌شود. اول، تشخیص‌های مختلف می‌توانند علت زمینه‌ای یکسانی در سطح مغز داشته باشند. دوم، یک تشخیص واحد اغلب شامل چندین شکل "غیرمعمول" است. در نتیجه، بیماران رنج می‌برند، زیرا دستورالعمل‌های بالینی و استاندارد‌های درمانی مبتنی بر منطق رسمی هستند، نه منطق بیولوژیکی.

شمیلوویچ به عنوان مثال به هیپوفرونتالیتی - کاهش فعالیت در لوب‌های پیشانی - اشاره کرد. این وضعیت را می‌توان هم در افسردگی عودکننده (مکرر و کوتاه‌مدت) و هم در اسکیزوفرنی مشاهده کرد، اگرچه از نظر بالینی این اختلالات متمایز در نظر گرفته می‌شوند.

لوب‌های پیشانی مسئول کنترل عاطفی، برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری هستند و از کار افتادن آنها منجر به علائم مشابهی می‌شود - بی‌تفاوتی، کاهش ابتکار عمل و مشکلات شناختی.

مثال دیگر، هایپردوپامینرژیک لیمبیک یا فعالیت بیش از حد دوپامین در ساختار‌های مغزی مرتبط با احساسات و انگیزه است. این مکانیسم ممکن است زیربنای اختلال شخصیت اسکیزوتایپال و اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) باشد و شباهت علائم فردی را با وجود تشخیص‌های مختلف توضیح دهد.

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری