دانشمندان نقش مغناطیس را در شکل‌گیری خورشید مورد بحث قرار داده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار، ذرات میکروسکوپی در یک شهاب سنگ باستانی، ردپایی از یک میدان مغناطیسی را که در طول ۲۰۰۰۰۰ سال اول شکل گیری منظومه شمسی وجود داشته، حفظ کرده‌اند. این کشف نشان می‌دهد که گرانش به تنهایی در تولد خورشید و سیارات نقش داشته است. این موضوع در مجله Phys  گزارش شده است.

حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش، منظومه شمسی ابری از گاز و غبار بود. در طول چند میلیون سال، این ابر فرو ریخت و یک دیسک پیش‌سیاره‌ای مسطح تشکیل داد که از آن خورشید و سیاراتی که به دور آن می‌چرخند، شکل گرفتند.

دانشمندان شهاب‌سنگ DOM ۰۸۰۰۶ را که در سال ۲۰۰۸ در منطقه کوه‌های دومینیون در شرق قطب جنوب کشف شد، مورد مطالعه قرار دادند. این نمونه یکی از ابتدایی‌ترین شهاب‌سنگ‌های شناخته شده محسوب می‌شود: در طول میلیارد‌ها سال، مواد معدنی و ترکیب شیمیایی اولیه آن کمتر از اکثر اجرام آسمانی مشابه تغییر کرده است.

محققان درون این شهاب سنگ، ناخالصی‌های کلسیم-آلومینیوم را شناسایی کردند. این ذرات در طول ۲۰۰۰۰۰ سال اول وجود منظومه شمسی تشکیل شده‌اند و قدیمی‌ترین ماده‌ای هستند که دانشمندان تاکنون در درون آن تشکیل داده‌اند.

برخی از این ذرات حاوی آهن و سایر مواد معدنی بودند که قادر به حفظ مغناطش پسماند بودند. دانشمندان با انجام یک سری اندازه‌گیری، ردپایی از یک میدان مغناطیسی را در ذرات کشف کردند که قدرت آن از ۱۵۰ تا ۶۰۰ میکروتسلا متغیر بود. این تقریباً ۳ تا ۱۲ برابر قوی‌تر از میدان مغناطیسی فعلی زمین است.

بنجامین وایس، استاد علوم زمین و سیاره‌ای دانشگاه MIT، خاطرنشان کرد که گذار از یک ابر کروی به یک دیسک پیش‌سیاره‌ای یکی از مهم‌ترین رویداد‌ها در تاریخ منظومه شمسی بوده است. به گفته وی، اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهد که مغناطیس، همراه با گرانش، احتمالاً در این فرآیند نقش داشته است.

میدان مغناطیسی ممکن است از حرکت ذرات باردار در ابر گاز و غبار ناشی شده باشد. محققان معتقدند که این میدان به هدایت گاز از دیسک پیش‌سیاره‌ای به سمت مرکز آن، جایی که خورشید شکل گرفته است، کمک کرده است.

دانشمندان پیش از این شواهدی از وجود میدان مغناطیسی تقریباً ۲ میلیون سال پس از تشکیل منظومه شمسی یافته بودند. در این زمان، احتمالاً خورشید وجود داشته و سیارات تازه شروع به شکل‌گیری کرده‌اند. این کشف جدید، تاریخ شناخته‌شده مغناطیس را به دوره بسیار زودتری بازمی‌گرداند، زمانی که ستاره مرکزی هنوز در حال ادغام با مواد اطراف بود.

نویسندگان تأکید می‌کنند که گرانش همچنان یک عامل کلیدی است. با این حال، آنها معتقدند که مدل‌های تشکیل خورشید و سیارات باید حرکت ماده تحت تأثیر میدان مغناطیسی را نیز در نظر بگیرند.

در ۲۴ جولای، مجله Nature Geoscience شواهدی از فعالیت تکتونیکی در زهره گزارش داد. بر اساس این نشریه، ارتفاعات وسیع و بلند در امتداد لبه‌های دره‌های شکافی این سیاره ممکن است نشان دهد که برخی از گسل‌ها همچنان فعال هستند یا حرکت آنها نسبتاً اخیراً متوقف شده است.