ضرورت تبدیل مناظرات دانشجویی به طرح‌های علمی و پژوهشی

به گزارش مجله خبری نگار،غزل طالبی عضو گروه نوسان دانشگاه فرهنگیان استان مرکزی در گفت‌و‌گو اظهار کرد: یکی از روش‌هایی که باعث می‌شود دانشجو با چالش رویارو شود و بخواهد به ابعاد مختلف یک مسئله فکر کند، طبیعتاً قرار گرفتن در محیط پاسخگویی و استدلال کردن است. یکی از مهم‌ترین و مناسب‌ترین قالب‌های اجرای این مسئله، مناظره است.

وی افزود: اگر این مناظرات علاوه‌بر برگزاری در مسابقات ملی و جهاددانشگاهی به برنامه‌های درونی واحد‌های دانشگاهی راه یابند، در برنامه‌های روزمره و سالیانه دانشگاه‌ها رسوخ کنند و در کف میدان عملیاتی شوند؛ طبیعتا تعداد بیشتری از دانشجویان را درگیر خواهند کرد و جریانی که راه می‌اندازند جریان گسترده‌تری خواهد بود.

شرکت‌کننده چهاردهمین دوره رویداد کشوری مناظره ملی دانشجویان ایران ادامه داد: در درجه اول، نحوه تفکر و زاویه دید به مسائل است که باعث می‌شود احساس کنیم امکان صحبت راجع‌به موضوعات مختلف وجود ندارد. اگر دانشجو نمونه موفقی را ببیند یا مسیر و زمینه‌ای برای او فراهم شده باشد که بتواند یک فضای کامل مبنی‌بر آزاداندیشی، البته در چارچوب موضوعی که به او می‌دهند را تجربه کند، که این کار تا حدودی در اینجا انجام شده است، جرئت گفت‌و‌گو در دانشجو افزایش پیدا می‌کند و گام اول برای یک گفت‌وگوی سازنده و گفتمان‌سازی در سطح کشور به راه می‌افتد.

طالبی تصریح کرد: از همه مهم‌تر، تغییر رویکرد و تغییر دیدگاه نسبت به شنیده یا نشنیده شدن حرف دانشجوست. لازم است حرف و نظر دانشجو به عنوان یک گفتمان سازنده پذیرفته شود. این ذهنیت که شاید بعضاً وجود داشته باشد که دانشجو حرف درست و علمی نمی‌زند و به آن بها داده نشود، می‌تواند از موانع اصلی ایجاد گفتمان سازنده در میان دانشجویان و جامعه باشد.

وی توضیح داد: اگر از اقدامات انجام‌شده و چگونگی پیشرفت افرادی که در سطح و لایه‌های مختلف شهری، استانی و کشوری حکمرانی قرار دارند، سوال کنیم، آنها قطعا شرکت در مناظرات و گفت‌و‌گو‌های دانشجویی را در مسیر پیشرفت و ورود خود به لایه تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر مؤثر می‌دانند. مناظره بستر مناسبی است که دانشجو را با مسائل کشور مماس می‌کند تا سپس بتواند به لایه‌های بعدی ورود پیدا کند.

این شرکت‌کننده گفت: اگر از سوی برگزارکننده این مسابقات به تیم‌ها پشتوانه هئیت علمی افزوده شود تا صحبت‌های دانشجویان بیش از پیش چارچوب علمی‌منطقی به خود بگیرد، می‌توان انتظار داشت به سویی خواهیم رفت که هدف از مناظره رسیدن به یک برنامه و طرح درست و منطقی توسط اجماع همه نظر‌ها باشد. پیوند این مسابقات مناظره باید به طرح تداومی از صحبت‌های گفته‌شده توسط دانشجو‌ها تبدیل شود و کار علمی‌پژوهشی روی آنها انجام شود.

طالبی ادامه داد: وقتی فرد متوجه شود این مناظرات فرصتی است که می‌تواند طرح خود را در جریان رسیدگی قرار دهد و آن را ثبت کند، از حالت صرفاً رقابتی به سمت گفت‌وگومحور و حل مسئله حرکت خواهیم کرد.

وی با اشاره به چگونگی رعایت مرز میان آزادی‌بیان و اخلاق در مناظرات گفت: این نکته که در آیین افتتاحیه نیز به آن اشاره شد، پذیرش محترمانه فرد مقابل را دربرمی‌گیرد. هر نظر و عقیده‌ای محترم نیست، اما وقتی در این جایگاه قرار می‌گیریم قضاوت و پیش‌داوری درباره مسائل درست نیست و هر نظری می‌تواند پشتوانه منطقی داشته باشد. اینکه بپذیریم هر حرفی ممکن است استدلال علمی‌منطقی داشته باشد و خارج از شکسته شدن شخصیت علمی و شأن افراد قرار نگیرد، می‌توان گفت رسالت اصلی مناظرات حفظ شده و از آزادی بیان برخورداریم. البته این به شرطی است که فرد مسئولیت صحبت‌هایش را بپذیرد و گفت‌و‌گو را به موقعیت‌های دیگر گزاره یا مناظره خود تسری ندهد.