علت تهاجمی بودن سرطان پروستات کشف شد

ژن مرتبط با سرطان پروستات تهاجمی شناسایی شد

به گزارش مجله خبری نگار، محققان دانشگاه میشیگان ژن PROX۱ را کشف کرده‌اند که نقش کلیدی در توسعه اشکال تهاجمی و مقاوم به درمان سرطان پروستات دارد. این کشف، راه را برای یک درمان جدید با استفاده از یک دسته دارویی موجود - مهارکننده‌های هیستون داستیلاز (HDAC) - باز می‌کند. این مطالعه در مجله تحقیقات بالینی (JCI) منتشر شده است.

سرطان پروستات اغلب با مسدود کردن فعالیت گیرنده آندروژن درمان می‌شود، زیرا اکثر تومور‌ها به آن وابسته هستند. با این حال، با گذشت زمان، برخی از تومور‌ها حساسیت خود را به این درمان‌ها از دست می‌دهند و به "شخصیت‌های" دیگری تبدیل می‌شوند - پدیده‌ای به نام انعطاف‌پذیری خطی. این تومور‌ها در برابر درمان‌های سنتی مقاوم می‌شوند و درمان آنها بسیار دشوار است.

یک مطالعه جدید به رهبری دکتر زی دوان و دکتر جوشی آلومکال نشان داد که این انتقال، فعالیت ژن PROX۱ را که هویت سلولی را کنترل می‌کند، به شدت افزایش می‌دهد. علاوه بر این، مشخص شد که PROX۱ گیرنده آندروژن را سرکوب می‌کند، به این معنی که ممکن است یکی از دلایلی باشد که تومور‌ها وابستگی خود را به آن از دست می‌دهند.

وقتی دانشمندان به طور مصنوعی PROX۱ را در سلول‌های سرطانی پروستات تهاجمی "غیرفعال" کردند، رشد سلول‌ها متوقف شد و شروع به مردن کردند. با این حال، خود PROX۱، به عنوان یک فاکتور رونویسی، هدف قرار دادن مستقیم دارو‌ها دشوار است.

در جستجوی یک راه حل، محققان توجه خود را به شرکای PROX۱ - پروتئین‌هایی که با آنها تعامل دارند - معطوف کردند. در میان آنها هیستون داستیلاز‌ها (HDACs) بودند، آنزیم‌هایی که دارو‌های تأیید شده برای آنها از قبل وجود دارد. دانشمندان فرض کردند که با مسدود کردن HDAC ها، می‌توانند به طور غیرمستقیم PROX۱ را سرکوب کنند.

این فرضیه تأیید شد: مهارکننده‌های HDAC سطح پروتئین PROX۱ را کاهش دادند و باعث مرگ سلول‌های تومور شدند. این اثر مشابه خاموش کردن کامل ژن بود.

آلومکال در پایان گفت: «داده‌های ما نشان می‌دهد که PROX۱ علت انحراف از وابستگی به آندروژن است؛ و مهارکننده‌های HDAC می‌توانند به طور مؤثر آن را سرکوب کنند. این امر امکان آزمایش‌های بالینی دارو‌های تأیید شده برای درمان اشکال تهاجمی سرطان پروستات را فراهم می‌کند، که در حال حاضر تقریباً هیچ درمان مؤثری برای آنها وجود ندارد.»

لینک کپی شد

اشتراک‌ گذاری