پشت‌پرده رویای جاودانگی دختر پوتین چیست؟

به گزارش مجله خبری نگار، اکسیرجوانی یا عمرجاودانه، این همان چیزی ا‌ست که بشرسال‌هاست به دنبال آن می‌گردد. یکی ازتازه‌ترین و پرسروصداترین نمونه هایش هم به پروژه دخترپوتین ماریا برمی‌گرددکه ادعا می‌شود پدرش هم درآن نقشی دارد. پروژه‌ای که به قول خودشان با آن می‌خواهند عمرهمه مردم جهان را جاودانه کنند. البته چند وقت قبل هم میکروفون باز، علاقه ولادیمیر پوتین به عمرجاودانه را فاش کرد. زمانی که داشت با رئیس‌جمهورچین شی جین‌پینگ قدم می‌زد، گفت: «با توسعه زیست‌فناوری، اندام‌های انسانی می‌توانند به‌طور مداوم پیوند زده شوند و انسان‌ها می‌توانند جوان‌تر وجوان‌ترزندگی کنند و حتی به جاودانگی دست یابند.»، اما واقعا ماجرا چیست و می‌توان به همین زودی راز‌های بدن پیچیده انسان را کشف و عمر را جاودانه کرد؟

پروژه «جاودانگی» دنبال چیست؟

ماریا پوتین معروف به «ماریا وورونتسووا»، دختربزرگ پوتین، متخصص برجسته درحوزه غدد درون‌ریزکودکان و پژوهشگر ارشد درمرکزملی تحقیقات پزشکی غدد وزارت بهداشت روسیه است. اما او و پدرش می‌خواهند چه کنند؟ گزارش اختصاصی وال استریت ژورنال ازیک پروژه عظیم و استراتژیک درکرملین پرده برداشته است. این گزارش می‌گوید: ماریا پوتین درحال صرف بودجه‌ای معادل۲۶میلیارد دلاردرپرژوه‌ای با نام «فناوری‌های نوین سلامت» است. این سرمایه‌گذاری سنگین برای چیست؟ هدف آن مبارزه با پیری سلولی، بازسازی بافت‌های فرسوده و درنهایت دست‌یابی به روش‌هایی برای افزایش چشم‌گیرعمرانسان می‌باشد. شاید شما هم شنیده باشید که هرچند وقت یک بارمسئله بیماری جدی پوتین مطرح می‌شود، اما بعد ازمدتی غیبت، دوباره با وضع جسمانی مطلوب به محافل سیاسی بازمی‌گردد. موضوعی که شاید نشان دهدپوتین واقعا دارد برای افزایش عمرش کار‌هایی می‌کند.

درجاودانگی چه اتفاقی برای بدن می‌افتد؟

مرحله اول پروژه جاودانگی، کند کردن پیری وفرسودگی، سپس افزایش عمربه حدود ۲۵۰تا۳۰۰سال، و بعدش هم چندصد سال بیشتر، و چه‌بسا درپایان، غلبه برمرگ است. با این فرض که مرگ یک نوع بیماری کلی برای بدن است که می‌توان آن را درمان کرد؛ درست همان‌طورکه مثلاً بیماری چشم یا پوست و معده را می‌توان درمان کرد. تیم ماریا پوتین درحال حاضر دارند این پروژه را روی خوک‌های مینیاتوری (مینی پیگ‌ها) اجرا می‌کنند و معتقدند اندام داخلی آنها سازگاری زیادی با انسان‌ها دارد ومی‌شود از آن با «پیوند بین‌گونه‌ای» به عنوان منبع بی‌انت‌های پیوند اعضا استفاده کرد. البته کک اکسیر جاودانگی به جان خیلی از ثروتمندان و سیاست‌مداران دیگردرجهان هم افتاده است. به‌طوری که ده‌ها رشته علمی و صنعتی در این باره مشغول کارند. مثلا یک دسته دنبال توسعه پرینتر‌های سه‌بعدی زیستی و چاپ اندام‌های حیاتی هستند که به جای موادصنعتی، با پاشش سلول‌های بنیادی فرد، برای هرکسی که بخواهد قلب و کلیه و کبد و طحال و بیضه و رحم می‌سازد.

​​​​​​​

جاودانگی نسبی شاید تا سال ۲۰۵۰!

راست یا دروغش را نمی‌دانیم، اما آینده‌پژوهان می‌گویند شاید حداقل طولانی کردن عمرآدم‌ها رویای محالی نباشد. آنها پیش‌بینی می‌کنند، پیشرفت‌های شگرف درفناوری به انسان امکان زندگی تا۱۰۰۰سال را خواهد داد. آن‌ها معتقدند که موفقیت‌های چشمگیردرحوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، رباتیک و انتقال دیجیتالی آگاهی، می‌تواند تا سال۲۰۵۰ «جاودانگی» نسبی را به واقعیت تبدیل کند. بااین‌حال، برخی کارشناسان هشدارمی‌دهند که این تغییرات ممکن است به دلیل مسائل پیچیده اجتماعی و اقتصادی برای همه دردسترس نباشد. برای مثال همچنین،

«آبری دی گری»، متخصص پیری‌شناسی زیست‌پزشکی، معتقد است که پیری یک فرایند اجتناب‌ناپذیر نیست، بلکه یک «بیماری قابل درمان» است. اوپیش‌بینی می‌کند که تا سال۲۰۵۰، علم پزشکی قادربه درمان پیری خواهد بود. پیش‌بینی‌ای که اگرمحقق شود سوالات زیادی را به دنبال خواهد داشت. برای مثال تکلیف آنهایی که نمی‌توانند هزینه جاودانگی را بپردازند چه می‌شود؟ یا اگرانسان‌ها بدانند که قرن‌ها زندگی خواهندکرد، انگیزه و احساسات فعلی خود را ازدست نخواهند داد؟ اصلا اگرامکان جاودانگی داشتیم برای پیامد‌های آن آماده‌ایم؟

منبع: خراسان-اکرم انتصاری