«تنگه جدید» مولفه مهم پیروزی در جنگ

به گزارش مجله خبری نگار، «اخراج آمریکا از منطقه»، «ممانعت از استقرار نظم اسرائیل محور در منطقه و سلب مشروعیت از رژیم صهیونیستی» و «شکل دهی به نظم جدید منطقه با محوریت کشور‌های همسو» سه هدفی است که ایران در سطح منطقه و محیط بین المللی دنبال می‌کند.

توسعه کشور با در نظر گرفتن مولفه مهم «استقلال و یکپارچگی ملی و سرزمینی» نسبت مستقیمی با تحقق این اهداف دارد. تا زمانی که آمریکا در منطقه حضور دارد، مانع از شکل گیری قدرتی نوظهور می‌شود که سابقه پیشرفت مستقل در امور مختلف دارد و حرکت خود را ذیل اراده آمریکا دنبال نمی‌کند.

نظم اسرائیل محور در منطقه نیز به وضوح در امتداد اراده آمریکا و در تقابل با «توسعه ایرانی» حرکت می‌کند و از این جهت، استقرار این نظم که همزمان با مشروعیت بخشی به رژیم صهیونیستی پیگیری می‌شود، مانع بزرگی برای پیشرفت کشور محسوب می‌شود. روی دیگر این سکه، شکل دهی به نظم جدید منطقه با محوریت ایران و کشور‌های همسو است که وجه ایجابی دارد و بدون آن، بی اثر کردن تحریم و بزرگ شدن کیک اقتصاد کشور ممکن نیست.

باید بر این نکته تاکید شود که تقابل نظام سلطه با ایران در همه این موارد، بیش از آنکه به حاکمیت جمهوری اسلامی ایران مرتبط باشد، به مفهوم «استقلال و یکپارچگی» مرتبط است. در واقع حاکمیت از آن جهت تحت هجمه نظام سلطه قرار دارد که توانسته اسقلال و یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران را محقق کند و همزمان پیشرفت‌هایی را حاصل نماید. پیشرفت‌هایی که به دلیل ضربات متعدد دشمن همزمان با ناکارآمدی در حکمرانی، طعم شیرین آن کمتر توسط مردم چشیده شده است؛ لذا پایان این تقابل زمانی خواهد بود که اهداف پیش گفته محقق شود و ایران بتواند نظم جدید مدنظر خود را تثبیت نماید. بدیهی است تحقق این اهداف، یک برنامه ریزی همه جانبه و بلندمدت با هدف «پیشرفت همه جانبه کشور» می‌طلبد و یک شبه، یک بعدی و صرفا در امتداد یک جنگ محقق نمی‌شود.

جنگ تحمیلی رمضان را می‌توان نقطه عطفی در جریان این روند بلندمدت دانست که با وجود همه نقاط قوت و ضعف آن که تحلیل جداگانه می‌طلبد، حرکتی رو به جلو محسوب می‌شود. نقش آفرینی گسترده و موثر مردم در این جنگ، توان ایران در تبدیل تقابل به جنگ منطقه‌ای و جهانی، ضربات بی سابقه به هیمنه آمریکا در منطقه و … از جمله دستاورد‌های بزرگ این جنگ برای ایران محسوب می‌شود.

تثبیت این دستاورد‌ها وابسته به شیوه پایان جنگ و امتیاز‌هایی است که ایران در مرحله پایانی جنگ، در قالب مذاکره یا با هر شیوه دیگر به دست خواهد آورد. در واقع بدون یک پایان بندی مقتدرانه، نمی‌توان از تبدیل دستاورد‌ها به پیروزی در این مقطع و حرکت رو به جلو در چارچوب اهداف مذکور صحبت کرد.

یکی از مهمترین دستاورد‌های جنگ که باید پس از جنگ تثبیت شود و قدمی مهم در استقرار نظم جدید منطقه با محوریت ایران و تضعیف نظم آمریکایی-اسرائیلی محسوب می‌گردد، تنگه هرمز است. اگر به هر شکل از تبدیل این دستاورد به یک «قدرت تثبیت شده» کوتاه بیاییم، نتوانستیم از آورده‌های میدان و خیابان در این بیش از ۴۰ روز بهره‌برداری کنیم.

ما باید بتوانیم آنچه در جریان جنگ تحمیلی رمضان در تنگه هرمز رقم زدیم را به یک نظم جدید تبدیل کنیم، ابتکار عمل در این موقعیت راهبردی ژئوپلتیک را در دست بگیریم و این فرمایش رهبر معظّم انقلاب در آخرین پیامشان که فرمودند «حتماً مدیریت تنگه هرمز را به مرحله جدیدی وارد خواهیم نمود» را به واقعیت آینده تبدیل کنیم.

ویژگی مرحله جدید مدیریت تنگه باید «عبور با مجوز ایران، از مسیر‌های مدنظر ایران و با پرداخت هزینه خدمات و ریسک عبور» در شرایط عادی و «انسداد تنگه و بازگشایی پس از پرداخت غرامت» در شرایط جنگ باشد.

منبع: اندیشکده اقتصاد مقاومتی-محمد امینی رعیا