دانشمندان تأثیر نور را بر افزایش نزدیک‌بینی برجسته کرده‌اند

به گزارش مجله خبری نگار،دانشمندان کالج بینایی‌سنجی دانشگاه ایالتی نیویورک (SUNY) کشف کرده‌اند که افزایش نزدیک‌بینی در سراسر جهان نه تنها با استفاده از گجت‌ها، بلکه با کار کردن در فاصله نزدیک در نور کم نیز مرتبط است. این مطالعه نشان می‌دهد که ایجاد نزدیک‌بینی تا حد زیادی تحت تأثیر کاهش میزان نوری است که هنگام تمرکز طولانی مدت روی اشیاء نزدیک در فضای بسته به شبکیه می‌رسد. این موضوع در Science Daily گزارش شد.

«خوزه-مانوئل آلونسو»، استاد دانشگاه ایالتی نیویورک و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «نزدیک‌بینی در سراسر جهان به سطح تقریباً همه‌گیری رسیده است، اما ما هنوز به طور کامل دلیل آن را نمی‌دانیم. یافته‌های ما نشان می‌دهد که یک عامل زمینه‌ای مشترک ممکن است میزان نوری باشد که در طول کار طولانی مدت با چشم نزدیک، به ویژه در محیط‌های بسته، به شبکیه می‌رسد.»

نزدیک‌بینی در حال حاضر تقریباً ۵۰٪ از بزرگسالان جوان را در ایالات متحده و اروپا و تقریباً ۹۰٪ را در برخی از کشور‌های آسیای شرقی تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه ژنتیک نقش دارد، اما افزایش سریع آن در طول چندین نسل نشان دهنده تأثیر قابل توجه عوامل محیطی است.

در محیط‌های آزمایشگاهی، نزدیک‌بینی ناشی از محرومیت از بینایی یا لنز‌های منفی است که تصور می‌شد با مکانیسم‌های عصبی مختلفی مرتبط هستند. لنز‌های چندکانونی، آتروپین، کاهش کنتراست و افزایش زمان حضور در فضای باز نیز برای کاهش سرعت پیشرفت استفاده شده‌اند. دانشمندان فرض می‌کنند که همه این رویکرد‌ها ممکن است به یک مکانیسم عصبی واحد مرتبط باشند.

«اوروشا ماهارجان»، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ایالتی نیویورک، توضیح داد: «در نور شدید خورشید، مردمک چشم برای محافظت از چشم تنگ می‌شود و در عین حال اجازه می‌دهد نور کافی به شبکیه برسد. وقتی افراد در فضای داخلی روی اشیاء نزدیک مانند تلفن، تبلت یا کتاب تمرکز می‌کنند، مردمک چشم نیز می‌تواند تنگ شود، نه به دلیل روشنایی، بلکه برای واضح‌تر کردن تصویر. در نور کم، این ترکیب می‌تواند به طور قابل توجهی روشنایی شبکیه را کاهش دهد.»

طبق فرضیه پیشنهادی، کار طولانی مدت در میدان نزدیک در شرایط کم نور منجر به رسیدن نور ناکافی به شبکیه می‌شود که ممکن است رشد طبیعی سیستم بینایی را مختل کند. در نور شدید، مردمک چشم به دلیل شدت نور تنگ می‌شود، نه به دلیل فاصله کانونی که باعث حفظ تحریک سالم‌تر شبکیه می‌شود.

این مطالعه همچنین نشان داد که لنز‌های منفی با ایجاد انقباض مردمک از طریق تطابق - افزایش قدرت نوری چشم هنگام تمرکز در فاصله نزدیک - باعث کاهش روشنایی شبکیه می‌شوند. این اثر با فواصل دید کوتاه‌تر، استفاده از لنز‌های خیلی قوی و فشار طولانی مدت چشم تقویت می‌شود. این اثر در افرادی که از قبل نزدیک‌بین هستند، بیشتر مشهود است.

در صورت تأیید، این فرضیه می‌تواند رویکرد‌های پیشگیری و درمان را تغییر دهد. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که حفظ سطح کافی نور روشن و کاهش انقباض بیش از حد مردمک چشم در طول تطابق می‌تواند به کنترل پیشرفت نزدیک‌بینی کمک کند. این امر می‌تواند با کاهش فشار بینایی با لنز‌های مخصوص، استفاده از آتروپین یا افزایش زمان حضور در فضای باز بدون تمرکز روی اشیاء نزدیک حاصل شود.

با این حال، محققان هشدار می‌دهند که اگر فرد به مدت طولانی در نور کم به کار در نزدیکی اشیاء ادامه دهد، ممکن است اثربخشی هر روشی کاهش یابد. به گفته آلونسو، این مطالعه فرضیه‌ای قابل آزمایش ارائه می‌دهد که دیدگاه جدیدی در مورد رابطه بین عادات بصری، روشنایی و تمرکز چشم ارائه می‌دهد.

اولگا پاپکووا، چشم‌پزشک کودکان در کلینیک SM کودکان، در مصاحبه‌ای با ایزوستیا در ۱۹ فوریه، علائم زوال بینایی در کودکان را مورد بحث قرار داد. به گفته او، تحریک‌پذیری، اضطراب و عملکرد ضعیف در مدرسه همگی می‌توانند نشان دهنده مشکلات بینایی باشند. این متخصص، عیوب انکساری، نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم را به عنوان شایع‌ترین مشکلات بینایی در بین کودکان معرفی کرد.

منبع: iz