قلعه‌نویی جوان‌ها را دعوت کرد، اما آیا به آن‌ها بازی هم می‌دهد؟

به گزارش مجله خبری نگار، فهرست ۲۹ نفره امیر قلعه‌نویی یک‌شبه میانگین سنی تیم ملی را حدود چهار سال کاهش داد؛ اتفاقی که در ظاهر می‌تواند امیدوارکننده باشد، اما اگر قرار است این مسیر به موفقیت در جام ملت‌های آسیا برسد، چند شرط اساسی دارد که باید بدون لکنت درباره آنها حرف زد و تصمیم گرفت. ما یک سال تا شروع جام ملت‌ها فرصت داریم. جوانانی که شب گذشته به تیم ملی دعوت شده‌اند، می‌توانند در این مدت با افزایش تجربه ملی و فرصت بازی، بخش مهمی از فهرست نهایی ایران در عربستان باشند. اما این تغییر نسل به یک تغییر بزرگ‌تر هم نیاز دارد. اینکه در فیفادی آبان قرار است کلی چهره جدید و جوانان آماده لیگ را ببینیم، حتماً اتفاق مثبتی است، اما برای قرار گرفتن این پروژه در مسیر درست، باید به فکر نیمکت تیم ملی هم باشیم.

قلعه‌نویی تغییر نمی‌کند و تغییر نمی‌دهد. او در ۱۳ سال اخیر دستاورد مهمی در فوتبال ایران نداشته و در چهار سال حضورش روی نیمکت تیم ملی هم با دستیارانی مثل سعید الهویی و هومن افاضلی نتوانسته تحول چشمگیری ایجاد کند. نه در جام ملت‌ها با او به فینال رسیدیم و نه در جام جهانی ۴۸ تیمی از مرحله گروهی صعود کردیم. در تمام این مدت هم میانگین سنی تیم ملی بالاتر رفت، فرصت تغییر نسل را بار‌ها از دست دادیم و حالا هم برای تغییر ترکیب دستیارانش مقاومت می‌کند. اما نکته نگران‌کننده کجاست؟ توضیح تیم رسانه‌ای تیم ملی درباره ۱۴ چهره شاخص غایب در فهرست جدید؛ علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، شجاع خلیل‌زاده، محمدحسین کنعانی‌زادگان، روزبه چشمی، رامین رضاییان، میلاد محمدی، احسان حاج‌صفی، سامان قدوس، علیرضا جهانبخش، مهدی ترابی، علی علیپور، شهریار مغانلو و مهدی طارمی.

تکلیف بیرانوند روشن است؛ او به دلیل مصدومیت در فهرست حضور ندارد و احتمالاً به‌زودی برمی‌گردد. مهدی ترابی، محمدحسین کنعانی‌زادگان و رامین رضاییان هم فعلاً مصدوم هستند، اما مشخص نیست پس از پایان دوران بازتوانی دوباره دعوت می‌شوند یا نه. با این حال، یک جمله کلیدی در توضیحات تیم رسانه‌ای تیم ملی، شیرینی حضور جوانان را به تلخی تبدیل کرد: «دعوت نفرات جدید و جوان به معنای تغییر در جایگاه و نقش بازیکنان باتجربه در برنامه‌های آینده تیم ملی نیست!»

این جمله یک پیام مشخص دارد؛ قلعه‌نویی خواسته از خط‌خورده‌ها دلجویی کند و به آنها اطمینان بدهد که همچنان در برنامه‌های آینده‌اش جای دارند. البته جوان‌گرایی به معنای کنار گذاشتن تمام بازیکنان باتجربه نیست، اما تغییر نسل واقعی بدون تصمیم‌های سخت و عبور از بعضی نام‌های قدیمی اتفاق نمی‌افتد. وقتی از همین حالا برای بازگشت نفرات قبلی اطمینان خاطر داده می‌شود، این تردید جدی مطرح می‌شود که جوانان تازه‌دعوت‌شده قرار است آینده تیم ملی را بسازند یا فقط چند اردو فرصت حضور داشته باشند؟

همین نگرانی بزرگ، یکی از مهم‌ترین دلایل ضرورت تغییر روی نیمکت تیم ملی است. تیمی که قرار است با نسل تازه‌ای وارد جام ملت‌ها شود، به کادر فنی‌ای نیاز دارد که هم به جوانان اعتماد کند، هم برای بازی دادن به آنها برنامه داشته باشد و هم حاضر باشد هزینه تصمیم‌هایش را بپردازد. فوتبال ایران به تغییر نسل نیاز دارد، نه عملیات فریب برای عبور از فشار انتقادات. قرار نیست با چند اسم جدید در فهرست، همان تفکرات قدیمی را دوباره به جام ملت‌ها ببریم!

منبع: فرهیختگان-محمد ولی‌زاده