یک افسانه رایج در مورد فواید زود بیدار شدن از خواب، رد شد

به گزارش مجله خبری نگار، «دستورالعمل موفقیت» به طور فزاینده‌ای در رسانه‌های اجتماعی رایج شده است: بیدار شدن ساعت ۵ صبح، گرفتن دوش آب سرد، دویدن هنگام طلوع آفتاب و برنامه‌ریزی برای روزتان. اعتقاد بر این است که این سبک زندگی افراد بسیار مؤثر است. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که هیچ مزیت جهانی برای زود بیدار شدن وجود ندارد - همانطور که توسط The Conversation گزارش شده است، بیشتر به ریتم‌های بیولوژیکی فرد بستگی دارد.

مفهوم کلیدی در اینجا کرونوتایپ است. این نشان دهنده زمانی از روز است که فرد به طور طبیعی احساس هوشیاری یا خواب آلودگی می‌کند. ژنتیک نقش مهمی ایفا می‌کند: تحقیقات نشان می‌دهد که تمایل به "فرد سحرخیز" یا "جغد شب" بودن (این سازمان در فهرست عوامل خارجی وزارت دادگستری قرار دارد) تا حدی ارثی است. علاوه بر این، کرونوتایپ با افزایش سن تغییر می‌کند: نوجوانان تمایل دارند دیرتر به رختخواب بروند، در حالی که بزرگسالان مسن‌تر تمایل دارند زودتر از خواب بیدار شوند.

«چکاوک‌ها» زود از خواب بیدار می‌شوند و صبح‌ها احساس شادابی می‌کنند. «جغد‌های شب» عصر‌ها و شب‌ها فعال‌تر هستند. اکثر مردم جایی در این بین قرار می‌گیرند.

مطالعات نشان می‌دهد که افراد سحرخیز احتمالاً عملکرد تحصیلی بهتری دارند، کمتر از الکل و نیکوتین استفاده می‌کنند و بیشتر ورزش می‌کنند. در عین حال، افراد شب زنده‌دار، به طور متوسط، بیشتر احتمال دارد که فرسودگی شغلی و رفاه کمتری را گزارش کنند.

با این حال، دانشمندان این را نه به یک مزیت ذاتی برای سحرخیزان، بلکه به ویژگی‌های محیط اجتماعی آنها نسبت می‌دهند. کار و مطالعه مدرن بر اساس شروع زودهنگام سازماندهی شده است. وقتی ریتم‌های بیولوژیکی با برنامه‌های اجتماعی همسو شوند، حفظ بهره‌وری آسان‌تر می‌شود. در غیر این صورت، یک عدم تطابق مزمن ایجاد می‌شود - به اصطلاح "پرواززدگی اجتماعی".

جت لگ اجتماعی با کمبود خواب، خستگی و افزایش استرس مرتبط است. همچنین با خطر بیشتر دیابت، فشار خون بالا و چاقی همراه است. برای افراد شب زنده دار، بیدار شدن اجباری در صبح زود می‌تواند این اختلاف را تشدید کند و منجر به کاهش تمرکز و بدتر شدن خلق و خو شود.

تلاش برای تغییر ناگهانی به سحرخیزی، گاهی اوقات به دلیل انگیزه و تازگی، نتایج کوتاه‌مدتی به همراه دارد. اما تغییر کرونوتایپ دشوار است: این کرونوتایپ توسط ریتم‌های شبانه‌روزی و ژنتیک تعیین می‌شود. با گذشت زمان، عدم تطابق بیولوژیکی بیشتر قابل توجه می‌شود.

کارشناسان توصیه می‌کنند ابتدا نوع خواب خود را تعیین کنید. برای انجام این کار، مفید است که در روز‌های هفته و آخر هفته‌ها یک دفتر خاطرات خواب داشته باشید و سطح انرژی و زمانی را که به طور طبیعی از خواب بیدار می‌شوید، ثبت کنید. اگر کمتر از ۳۰ دقیقه طول می‌کشد تا به خواب بروید، احتمالاً زمان انتخابی شما مناسب است. اگر بیش از یک ساعت طول می‌کشد، ممکن است برنامه شما با ساعت داخلی شما هماهنگ نباشد.

بهبود‌های جزئی امکان‌پذیر است: نور صبحگاهی و محدود کردن زمان استفاده از صفحه نمایش در عصر می‌تواند کمک کند. با این حال، نتیجه‌گیری اصلی دانشمندان این است: بهره‌وری به زمان بیدار شدن شما بستگی ندارد، بلکه به هماهنگ کردن برنامه روزانه‌تان با ساختار بیولوژیکی‌تان بستگی دارد. این هماهنگ شدن با ریتم‌های درونی شماست، نه بیدار شدن در ساعت ۵ صبح، که نتایج پایدار ایجاد می‌کند.