کمبود خواب خطری خاموش برای سیستم تنظیم اشتها و سلامتی انسان

به گزارش مجله خبری نگار،یک ایمیل دیگر، یک قسمت دیگر از سریال، چند دقیقه بیشتر گشت‌وگذار در شبکه‌های اجتماعی و ناگهان ساعت از نیمه‌شب گذشته است.

بسیاری از ما تصور می‌کنیم از دست دادن یک ساعت خواب در اینجا و آنجا آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند. اما پژوهشگران می‌خواستند بدانند آیا همین کاهش ظاهراً ناچیز خواب می‌تواند در طول زمان تأثیر قابل‌توجهی بر بدن داشته باشد یا خیر.

گروهی از محققان در دانشکده پزشکی و جراحان واگلوس دانشگاه کلمبیا (Columbia University Vagelos College of Physicians and Surgeons) بررسی کردند که کاهش متوسط خواب، مشابه چیزی که بسیاری از افراد در زندگی روزمره تجربه می‌کنند، چه تغییراتی در بدن ایجاد می‌کند.

نتایج نشان داد که حتی کمبود خواب نسبتاً محدود نیز می‌تواند طی چند هفته باعث افزایش وزن، کاهش تحرک روزانه و ایجاد تغییراتی در عوامل مرتبط با سلامت متابولیک شود.

یک تغییر کوچک در زمان خواب؛ آزمایشی با هدف شبیه‌سازی زندگی واقعی

برای انجام این مطالعه، پژوهشگران ۹۵ فرد بزرگسال سالم را انتخاب کردند. این افراد به‌طور معمول هر شب بین ۷ تا ۸ ساعت می‌خوابیدند.

هر شرکت‌کننده دو دوره جداگانه شش‌هفته‌ای را پشت سر گذاشت:

در یک دوره، افراد برنامه معمول خواب خود را ادامه دادند.

در دوره دیگر، زمان خوابیدن خود را ۹۰ دقیقه به تأخیر انداختند.

این تغییر عمداً کوچک انتخاب شده بود، زیرا هدف پژوهشگران بررسی شرایطی بود که بسیاری از افراد در زندگی روزمره تجربه می‌کنند؛ یعنی کاهش تدریجی خواب بدون اینکه فرد عمداً تصمیم گرفته باشد شب‌ها بیدار بماند.

در واقع، بسیاری از افراد نه به دلیل یک انتخاب آگاهانه، بلکه به دلیل فشار کاری، استفاده از فناوری، سرگرمی‌های شبانه یا سبک زندگی پرمشغله، هر شب بخشی از زمان خواب خود را از دست می‌دهند.

چگونه میزان خواب و فعالیت افراد اندازه‌گیری شد؟

برای اینکه نتایج دقیق‌تر باشد، پژوهشگران تنها به گزارش شخصی افراد درباره میزان خوابشان اعتماد نکردند.

شرکت‌کنندگان در تمام مراحل مطالعه از یک دستگاه ردیاب پوشیدنی روی مچ دست استفاده کردند که به‌صورت مداوم:

مدت زمان خواب

الگوی خواب

میزان حرکت و فعالیت روزانه

را ثبت می‌کرد.

علاوه بر اطلاعات مربوط به خواب و حرکت، محققان شاخص‌های مختلف سلامت بدن را نیز اندازه‌گیری کردند، از جمله:

وزن بدن

اندازه دور کمر

ترکیب بدنی (میزان چربی و توده بدون چربی)

سطح ناشتا برخی هورمون‌های مرتبط با گرسنگی و احساس سیری

ترکیب این داده‌ها تصویر دقیق‌تری از تغییرات بدن ارائه می‌داد؛ تصویری که فقط با نگاه کردن به عدد روی ترازو قابل مشاهده نیست.

چرا کمبود خواب خفیف اهمیت دارد؟

حدود ۳۰ درصد بزرگسالان در حال حاضر با نوعی کاهش خواب مشابه این مطالعه زندگی می‌کنند؛ یعنی کمتر از میزان خواب توصیه‌شده می‌خوابند، اغلب بدون اینکه آگاهانه چنین انتخابی کرده باشند.

با این حال، بیشتر اطلاعات علمی درباره رابطه خواب و افزایش وزن از مطالعاتی به دست آمده بود که در آن افراد تحت شرایط بسیار شدید قرار می‌گرفتند؛ برای مثال، تنها حدود ۴ ساعت در شب می‌خوابیدند.

Sleep medicine پژوهشگران معتقد بودند این نوع مطالعات اگرچه نشان می‌دهند کمبود شدید خواب چه آسیب‌هایی دارد، اما الزاماً پاسخ نمی‌دهند که کاهش متوسط خواب، مانند خوابیدن ۵ یا ۶ ساعت در شب، چه اثری بر بدن انسان دارد.

Marie-Pierre St-Onge، یکی از رهبران این مطالعه، توضیح داد:

«این مطالعات فقط به ما نشان می‌دهند که در شدیدترین شرایط کمبود خواب چه اتفاقی می‌افتد و مشخص نمی‌کنند افرادی که به‌طور متوسط دچار کمبود خواب هستند، مانند بسیاری از آمریکایی‌هایی که ۵ یا ۶ ساعت در شب می‌خوابند، آیا دچار افزایش وزن خواهند شد یا خیر.»

کمبود خواب شدید چگونه اشتها را تغییر می‌دهد؟

پژوهش‌های قبلی نشان داده‌اند که کمبود شدید خواب می‌تواند سیستم تنظیم اشتها در بدن را مختل کند.

وقتی فرد خواب کافی ندارد:

هورمون‌های مرتبط با گرسنگی تغییر می‌کنند.

تمایل به مصرف غذا‌های پرکالری افزایش می‌یابد.

کنترل احساس سیری دشوارتر می‌شود.

احتمال پرخوری بیشتر می‌شود.

اما مشکل اینجاست که بیشتر افراد نمی‌توانند شرایط کمبود شدید خواب را برای مدت طولانی تحمل کنند. به همین دلیل، دانشمندان اطلاعات محدودی درباره اثرات کمبود خواب خفیف، اما طولانی‌مدت داشتند.

این مطالعه تلاش کرد همین شکاف علمی را پر کند: بررسی اینکه از دست دادن مقدار کمی خواب، اما به‌صورت مداوم، چه اثری بر بدن دارد.

شش هفته کم‌خوابی؛ افزایش یک پوند وزن و کاهش فعالیت روزانه

نتایج مطالعه دانشگاه کلمبیا نشان داد که حتی کاهش نسبتاً کم خواب نیز می‌تواند در مدت کوتاهی تغییرات قابل مشاهده‌ای در بدن ایجاد کند.

پس از پایان دوره شش‌هفته‌ای کاهش خواب، شرکت‌کنندگان به‌طور متوسط حدود یک پوند (تقریباً ۴۵۰ گرم) افزایش وزن داشتند.

شاید این عدد در نگاه اول زیاد به نظر نرسد، اما پژوهشگران تأکید کردند که این افزایش وزن تنها در مدت شش هفته اتفاق افتاده است؛ موضوعی که اهمیت آن را بیشتر می‌کند.

Faris Zuraikat، نویسنده اصلی این پژوهش، درباره این نتیجه گفت:

«اگرچه افزایش وزن یک پوندی مشاهده‌شده در اثر کاهش متوسط خواب چندان بزرگ به نظر نمی‌رسد، اما باید به یاد داشت که این تغییر تنها طی شش هفته رخ داده است.»

او افزود:

«هدف مطالعه ما شبیه‌سازی الگو‌های خواب رایجی بود که بسیاری از بزرگسالان به‌صورت مزمن تجربه می‌کنند.»

به گفته زوریات، اگر این روند در طول یک سال ادامه پیدا کند، کاهش کمتر از یک ساعت و نیم خواب در هر شب می‌تواند به افزایش وزنی منجر شود که از نظر پزشکی قابل توجه باشد.

چرا فقط یک ساعت و نیم خواب کمتر می‌تواند وزن را افزایش دهد؟

بدن انسان برای تنظیم وزن فقط به میزان کالری دریافتی و ورزش وابسته نیست. خواب نقش مهمی در تنظیم فرآیند‌های متابولیکی دارد.

وقتی خواب کاهش پیدا می‌کند، چند اتفاق ممکن است رخ دهد:

تنظیم هورمون‌های مرتبط با اشتها دچار اختلال می‌شود.

بدن تمایل بیشتری به ذخیره انرژی پیدا می‌کند.

حساسیت به پیام‌های گرسنگی و سیری تغییر می‌کند.

سطح انرژی روزانه کاهش می‌یابد و فرد کمتر حرکت می‌کند.

در نتیجه، حتی اگر فرد آگاهانه غذای بیشتری مصرف نکند، تغییرات رفتاری و زیستی ناشی از کمبود خواب می‌تواند به مرور باعث افزایش وزن شود.

کم‌خوابی فقط وزن را تغییر نمی‌دهد؛ حرکت روزانه هم کمتر می‌شود

افزایش وزن تنها بخشی از داستان بود.

محققان دریافتند کاهش خواب باعث شد افراد در طول روز کمتر حرکت کنند.

بر اساس داده‌های ثبت‌شده توسط دستگاه‌های پوشیدنی:

زمان بی‌تحرکی افراد به‌طور متوسط حدود ۱۷ دقیقه در روز افزایش یافت.

در میان مردان و زنان یائسه، این افزایش بی‌تحرکی به حدود ۳۰ دقیقه در روز رسید.

این یافته برای پژوهشگران جالب بود، زیرا انتظار می‌رود فردی که کمتر می‌خوابد، ساعات بیشتری برای فعالیت در اختیار داشته باشد.

اما نتیجه برعکس بود؛ زمان بیداری اضافه‌شده به فعالیت بیشتر تبدیل نشد، بلکه افراد مدت بیشتری را در حالت کم‌تحرکی سپری کردند.

زوریات در این باره گفت:

«حتی زمانی که ما در نظر گرفتیم افراد هنگام کاهش خواب، مدت بیشتری بیدار بودند، شرکت‌کنندگان نسبت به زمانی که خواب کافی داشتند، زمان بیشتری را بدون فعالیت سپری کردند.»

او اضافه کرد:

«این موضوع قابل توجه است، زیرا افرادی که فعالیت نشسته و کم‌تحرکی بیشتری دارند، خطر بالاتری برای ابتلا به بیماری‌های مزمن دارند.»

ارتباط کم‌خوابی با بیماری‌های مزمن؛ چیزی فراتر از افزایش وزن

افزایش وزن ممکن است ساده‌ترین تغییر قابل مشاهده در اثر کمبود خواب باشد، اما تنها پیامد آن نیست.

مطالعات پیشین روی همین گروه از شرکت‌کنندگان نشان داده بود که کاهش خواب می‌تواند تغییرات پنهانی و مهمی در بدن ایجاد کند؛ تغییراتی که ممکن است قبل از بروز علائم آشکار بیماری اتفاق بیفتند.

یکی از این تغییرات مربوط به مقاومت به انسولین است.

مقاومت به انسولین یعنی سلول‌های بدن پاسخ مناسبی به هورمون انسولین نمی‌دهند و بدن مجبور می‌شود برای کنترل قند خون، انسولین بیشتری تولید کند.

این وضعیت یکی از نشانه‌های اولیه افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ محسوب می‌شود.

زنان یائسه؛ گروهی که آسیب بیشتری از کمبود خواب دیدند

در یکی از مطالعات مرتبط با این پژوهش، زنانی که خطر بالاتری برای مشکلات قلبی و متابولیکی داشتند، پس از کاهش حدود ۸۰ دقیقه خواب شبانه، افزایش بیشتری در مقاومت به انسولین نشان دادند.

این اثر در زنان پس از یائسگی شدیدتر بود.

پژوهشگران معتقدند تغییرات مرتبط با:

افزایش سن

تغییرات هورمونی

شرایط متابولیکی بدن

ممکن است تعیین کند که بدن افراد تا چه اندازه در برابر کمبود خواب آسیب‌پذیر باشد.

کمبود خواب و التهاب؛ تهدیدی برای سلامت قلب

در مطالعه‌ای جداگانه، پژوهشگران اثر محدودیت خواب را بر سیستم ایمنی و سلامت قلب بررسی کردند.

نتیجه نشان داد افرادی که خطر بالاتری برای بیماری‌های قلبی داشتند، پس از کاهش خواب با افزایش سلول‌های التهابی در خون مواجه شدند.

این نوع التهاب مزمن و سطح پایین، یکی از فرآیند‌هایی است که معمولاً همراه با بیماری‌های قلبی دیده می‌شود.

به بیان ساده، خواب ناکافی فقط باعث خستگی روز بعد نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند در سطح سلولی و هورمونی نیز بدن را تحت فشار قرار دهد.

خواب کافی؛ عاملی مهم برای پیشگیری از چاقی، دیابت و بیماری‌های قلبی

یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد خواب کافی باید در کنار تغذیه سالم و فعالیت بدنی، به‌عنوان یکی از پایه‌های اصلی حفظ سلامت بدن در نظر گرفته شود.

Marie-Pierre St-Onge درباره اهمیت خواب کافی گفت:

«مطالعه ما نشان می‌دهد داشتن خواب کافی ممکن است به کاهش خطر افزایش وزن و بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند بیماری قلبی و دیابت کمک کند.»

او توضیح داد که بسیاری از افراد در طول دوران بزرگسالی به‌تدریج وزن اضافه می‌کنند و چاقی یکی از عوامل خطر اصلی برای بیماری‌های قلبی محسوب می‌شود.

اما تمرکز صرف بر کاهش وزن از طریق رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی، همیشه ساده یا قابل تداوم نیست.

چرا خواب باید در کنار رژیم غذایی و ورزش قرار گیرد؟

برای سال‌ها، توصیه‌های اصلی درباره کنترل وزن معمولاً حول دو محور می‌چرخید:

کاهش مصرف کالری

افزایش فعالیت فیزیکی

این دو عامل همچنان اهمیت زیادی دارند، اما پژوهش جدید نشان می‌دهد که یک عامل مهم دیگر نیز باید جدی گرفته شود: خواب.

کمبود خواب می‌تواند به‌صورت خاموش بر فرآیند‌هایی تأثیر بگذارد که در پشت صحنه سلامت بدن را کنترل می‌کنند، از جمله:

تنظیم اشتها

سوخت‌وساز انرژی

کنترل قند خون

میزان تمایل به فعالیت روزانه

عملکرد سیستم ایمنی و التهاب بدن

به همین دلیل، فردی که خواب کافی ندارد ممکن است حتی با تلاش برای رعایت رژیم غذایی و ورزش، با موانع بیشتری در مسیر کنترل وزن مواجه شود.

پیام اصلی مطالعه: خواب کمتر، خطر بیشتر برای بیماری‌های مرتبط با چاقی

پژوهشگران تأکید می‌کنند که این مطالعه به این معنا نیست که رژیم غذایی سالم یا ورزش اهمیت ندارند.

برعکس، این عوامل همچنان نقش اساسی در سلامت دارند.

اما نتیجه اصلی این است که خواب باید بخشی از همان گفت‌وگوی سلامت باشد.

Marie-Pierre St-Onge در ادامه گفت:

«اگرچه برای درک بهتر اینکه محدودیت خواب چگونه باعث افزایش وزن می‌شود، به تحقیقات بیشتری نیاز داریم، اما تمام یافته‌های ما نشان می‌دهد خواب ناکافی خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی را افزایش می‌دهد.»

او اضافه کرد:

«اکنون باید بررسی کنیم که بهبود خواب در افرادی که به‌طور منظم خواب کافی ندارند، چه اثراتی بر سلامت خواهد داشت.»

چرا این پژوهش اهمیت زیادی دارد؟

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این مطالعه این است که شرایطی را بررسی کرد که به زندگی واقعی نزدیک‌تر است.

بیشتر افراد جامعه دچار کمبود شدید خواب نیستند؛ یعنی هر شب فقط چند ساعت نمی‌خوابند. مشکل اصلی این است که بسیاری از افراد به‌طور مداوم کمی کمتر از نیاز بدنشان می‌خوابند.

برای مثال:

دیر خوابیدن برای پاسخ دادن به پیام‌های کاری

تماشای طولانی‌مدت محتوا در اینترنت

استفاده از تلفن همراه قبل از خواب

برنامه کاری فشرده

ممکن است هر شب فقط یک ساعت از خواب کم کند، اما همین کاهش کوچک در طول ماه‌ها و سال‌ها می‌تواند اثر تجمعی داشته باشد.

خواب؛ سرمایه‌ای برای سلامت بلندمدت بدن

این مطالعه یادآوری می‌کند که خواب صرفاً زمانی برای استراحت ذهن نیست؛ بلکه یک فرآیند فعال زیستی است که بدن در آن:

هورمون‌ها را تنظیم می‌کند.

انرژی را مدیریت می‌کند.

سیستم ایمنی را تنظیم می‌کند.

بافت‌های بدن را بازسازی می‌کند.

عملکرد مغز و بدن را متعادل نگه می‌دارد.

نادیده گرفتن خواب ممکن است مانند حذف یک بخش مهم از برنامه سلامت باشد؛ بخشی که اثرات آن شاید در روز‌های اول مشخص نباشد، اما در طول زمان خود را نشان می‌دهد.

جمع‌بندی: فقط ۹۰ دقیقه خواب کمتر چه معنایی دارد؟

مطالعه منتشرشده در مجله Annals of Internal Medicine نشان داد که کاهش ۹۰ دقیقه‌ای خواب شبانه طی شش هفته می‌تواند:

باعث افزایش حدود یک پوند وزن شود.

زمان بی‌تحرکی روزانه را افزایش دهد.

خطر عوامل مرتبط با دیابت نوع ۲ را بیشتر کند.

التهاب مرتبط با بیماری‌های قلبی را افزایش دهد.

پیام اصلی پژوهش ساده است:

خواب کافی یک انتخاب لوکس یا زمان اضافه نیست؛ بلکه یکی از نیاز‌های اساسی بدن برای حفظ وزن سالم و پیشگیری از بیماری‌های مزمن است.

در دنیایی که بسیاری از افراد خواب را اولین چیزی می‌دانند که می‌توانند کاهش دهند، این تحقیق نشان می‌دهد شاید خواب دقیقاً همان چیزی باشد که نباید قربانی شود. 

منبع: فوت وفن