چگونه یک جنگ را شروع کنیم؟

به گزارش مجله خبری نگار، رضا نصری، حقوقدان بین الملل در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) یادداشتی تحت عنوان «چگونه یک جنگ را شروع کنیم؟» نوشت و در آن به اقدامات رژیم صهیونیستی برای مشروعیت بخشی به حمله نظامی به ایران اشاره کرد که به شرح زیر است:

گام اول: دشمن را بسازید

در هر سخنرانی، جلسه توجیهی و تیتر خبری، واژه دولت را با رژیم جایگزین کنید تا نامشروع بودن آن القا شود. برچسب دائمی پشتیبان اصلی تروریسم در جهان را در تمام گفتمان‌های رسمی و رسانه‌ای به نام کشور هدف بچسبانید. رهبری را به عنوان متعصبان غیرمنطقی ترسیم کنید که هرگز نمی‌توان به آنها در فناوری پیشرفته هسته‌ای اعتماد کرد. بار‌ها و بار‌ها اصرار کنید که آنها هرگز به تعهدات بین المللی خود پایبند نیستند، صرف نظر از شواهد موجود.

گام دوم: تهدیدی قریب‌الوقوع اختراع کنید

عمدا برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز و تحت نظارت بین المللی کشور هدف را با برنامه موشکی متعارف آن ادغام کنید. بدون مدرک ادعا کنید که موشک‌های آنها برای سامانه‌های تحویل هسته‌ای در نظر گرفته شده‌اند. پس از امضای یک توافق هسته‌ای قابل راستی‌آزمایی و پایبندی کامل کشور هدف، کارزار خرابکاری را آغاز کنید.

گام سوم: توافق هسته‌ای را نابود کنید

ابتدا کشور هدف را به تقلب متهم کنید. زمانی که گزارش‌های مکرر آژانس بین المللی انرژی اتمی پایبندی را تأیید کرد، تغییر موضع دهید و توافق را اساسا معیوب اعلام کنید. خود را به عنوان یک اصلاحگر منطقی با شعار‌هایی مانند یا درستش کن یا لغوش کن معرفی کنید. کنگره، اندیشکده‌ها، مقاله‌های نظری، جلسات استماع و شبکه‌های خبری کابلی را با یک کارزار هماهنگ برای بزرگنمایی هر ضعف ساخته شده در توافق، اشباع کنید. از خودشیفتگی رئیس جمهور جدیدی که به دشمنی با سلف خود پرداخته بهره ببرید: او را متقاعد کنید که توافق بدترین توافق انجام شده است و برای خروج از آن تحت فشار قرار دهید. خروج از توافق را به عنوان فشار حداکثری بازتعریف کنید.

گام چهارم: بُعد نظامی را اضافه کنید

اصرار کنید که تحریم‌ها به تنهایی کافی نیستند و باید با تهدید نظامی معتبر پشتیبانی شوند. نیرو‌های مسلح رسمی کشور مستقل را به طور سیستماتیک به عنوان شرور معرفی کنید و برای معرفی آنها به عنوان سازمان تروریستی خارجی کارزار به راه بیندازید. آستانه قانونی و سیاسی برای حملات مستقیم نظامی را پایین بیاورید.

گام پنجم: دیپلماسی را حذف کنید

به طور سیستماتیک مذاکرات را بیهوده، ساده‌لوحانه و ضعیف جلوه دهید. عباراتی مانند آنها دوباره تقلب می‌کنند و آنها فقط وقت‌کشی می‌کنند را در گفتمان رسمی تزریق کنید. یک قاعده دائمی وضع کنید: هر امتیازی که کشور هدف ارائه دهد ناکافی تلقی شود، و هر دفاع از حقوق حاکمیتی خود دلیلی بر جدی نبودن یا کش دادن مذاکرات باشد. این چرخه را تکرار کنید تا جنگ تنها گزینه باقی‌مانده به نظر برسد.

گام ششم: جنگ را شروع کنید، سپس آتش‌بس را تضعیف کنید

اصرار کنید که کشور هدف ضعیف است، جنگ سریع و قاطع خواهد بود، و تصمیم‌گیرندگان را برای آغاز یک حمله نظامی عظیم تحت فشار قرار دهید. پس از شروع تجاوز، تلافی اجتناب‌ناپذیر کشور هدف را به عنوان مدرکی بر ذاتا پرخاشگر و خطرناک بودن آن به تصویر بکشید. پس از آنکه جنگ به فرسایش انجامید و سرانجام آتش‌بس برقرار شد، فورا به سمت شعله‌ور کردن مجدد درگیری و خرابکاری در هر راه‌حل پایدار حرکت کنید.

گام هفتم: دوباره دیپلماسی را خراب کنید

با برچسب زدن‌هایی مثل «برجام ۲» یا «بدتر از اوباما» به هر ابتکار دیپلماتیک، روانشناسی رئیس جمهور را دستکاری کنید. هر زمان که دولت حتی اندکی انعطاف نشان داد، رسانه‌ها را با آن عبارات ماشه‌ای اشباع کنید تا برای اثبات اینکه سخت‌تر از پیشینیان خود است، تحت فشار قرار گیرد. تحریم‌های بیشتر، محاصره‌ها و حملات تشدیدشونده را همیشه با این بهانه که فشار حداکثری سرانجام آنها را پای میز خواهد آورد، مطالبه کنید. هرگز هدف واقعی را اعتراف نکنید. هر تشدیدی را دفاعی، ضروری یا تنها گزینه مسئولانه قاب کنید. با اصرار بر اینکه این کار پیام اشتباهی به متحدان و دشمنان ما خواهد فرستاد، هر جایگزین بالقوه معقولی را پیشدستی کنید.

نتیجه نهایی:

پس از آنکه جنگ منطقه را ویران کرد، قیمت‌ها را به آسمان فرستاد و اقتصاد جهانی را لرزاند، به واشنگتن برگردید تا کمک‌های مالی کارزار و تأییدیه‌های سیاسی لابی اسرائیل را جمع‌آوری کنید.